Тадэвуш Бужынскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тадэвуш Бужынскі
польск.: Tadeusz Burzyński
POL COA Trzywdar.svg
Герб «Трыўдар»
сцяг
32-і Кашталян смаленскі
1763 — 1770
Папярэднік: Станіслаў Антоні Бужынскі
Пераемнік: Андрэй Зянковіч
сцяг
27-ы Ваявода менскі
1770 — 1773
Папярэднік: Юзаф Ежы Гільзен
Пераемнік: Юзаф Мікалай Радзівіл
 
Адукацыя:
Дзейнасць: дыпламат, палітык
Член у:
Нараджэнне: каля 1730
Смерць: 1773(1773)
Род: Бужынскія
Бацька: Станіслаў Антоні Бужынскі
Жонка: Юзэфа Броэль-Плятэр
 
Узнагароды:
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Станіслава

Тадэвуш Бужынскі (каля 17301773, Фларэнцыя) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай, дыпламат. Кашталян смаленскі (1763—1770), ваявода менскі (1770—1773). У 1769—1771 пасол Рэчы Паспалітай y Галандыі і Англіі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага роду Бужынскіх герба «Трыўдар», які асеў у Браслаўскім павеце. Сын кашталяна смаленскага і інстыгатара вялікага літоўскага Станіслава Антонія Бужынскага (17011775).

Вучыўся ў Варшаўскім езуіцкім калегіуме. У 1760 годзе Тадэвуш Бужынскі быў выбраны паслом на сойм, потым атрымаў Краснасельскае староства і чын ротмістра літоўскай арміі. У 1763 годзе быў прызначаны кашталянам смаленскім, а ў 1770 годзе атрымаў пасаду ваяводы менскага. У 1764—1766 гадах быў членам Камісіі скарбовай ВКЛ, y 1766 маршалак Трыбунала ВКЛ.

Быў прыхільнікам Чартарыйскіх. У 1764 годзе стаў членам канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага. 23 кастрычніка 1767 года ўвайшоў у склад соймавай дэлегацыі, вымушанай пад ціскам расійскага пасланца Мікалая Васільевіча Рэпніна пацвердзіць ранейшы лад Рэчы Паспалітай.

У 17691773 гадах — пасол Рэчы Паспалітай у Лондане. Пасольству ўвесь час бракавала грошай, з дапамогай якіх можна было б наняць памочнікаў і сакратароў, што зрабіла дыпламатычную місію больш эфектыўнай. Увосень 1770 года ў сувязі з пагаршэннем здароўя папрасіў польскага караля і вялікага князя літоўскага Станіслава Аўгуста Панятоўскага пакінуць Лондан. Атрымаўшы дазвол, 18 снежня 1770 года выехаў у Брусель, а адтуль у Італію.

Калі Тадэвуш Бужынскі сканаў у 1773 годзе ў Фларэнцыі, пасольскую місію ў Лондане ўзяў на сябе яго намеснік і павераны ў справах Францішак Букаты, які вывучыў англійскую мову.

У 1750 годзе ажаніўся з Юзэфай Броэль-Плятэр (пам. каля 1778). У 1765 выдаў падрыхтаваныя бацькам важнейшыя пастановы соймаў Польшчы і Рэчы Паспалітай.

Кавалер расійскага ордэна Святога Аляксандра Неўскага (1764), а таксама ордэнаў Святога Станіслава (1765) і Белага арла (1769).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]