Танкавы таран

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Танкавы таран — тактычны прыём танкавага бою, прызначаны для вывядзення са строю бронетэхнікі праціўніка шляхам сутыкнення. Таран прыводзіць, як правіла, да перакульвання або абязрушвання бронетэхнікі (страты гусеніцы — у выпадку танк або САУ)[1].

Першы ў свеце танкавы таран здзейсніў лейтэнант Сямён Кузьміч Асадчы 29 кастрычніка 1936 падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі. У складзе роты П. М. Армана каля пасёлкаў Сесенья і Эсківіяс (30 км на поўдзень ад Мадрыда) камандзір танкавага ўзвода лейтэнант С. К. Асадчы[2] сутыкнуў сваім Т-26 у лагчыну італьянскую танкетку «Ансальда»[3].

Зноскі

  1. Лосик О. А. Немного о танковых таранах // Военные Знания. — 1996.
  2. Р.М. Португальский. Первые и впервые. М., ДОСААФ, 1988. стр.101
  3. Ибрагимов Д. С. Впервые танки против танков / Противоборство. — М.: ДОСААФ, 1989.