Тарасова доля

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
«Тарасова доля»
Выданне
«У астрозе» (ілюстрацыя Я. Раманоўскага
да паэмы)
Жанр паэма
Аўтар Янка Купала
Мова арыгінала беларуская
Дата напісання 27 лютага 1939
Дата першай публікацыі 3 сакавіка 1939
Электронная версія

«Тарасова доля» — апошняя паэма Янкі Купалы, напісаная да 125-годдзя з дня нараджэння Тараса Шаўчэнкі. Паэма была завершана 27 лютага 1939 года ў Менску і ўпершыню апублікаваная 3 сакавіка 1939 года ў газеце «Літаратура і мастацтва». Аўтограф паэмы захоўваецца ў Літаратурным музеі Янкі Купалы. Паэма мае падзагаловак «Памяці Тараса Шаўчэнкі».[1]

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

У аснове сюжэту паэмы — жыццёвы шлях вялікага ўкраінскага Кабзара. Асноўныя падзеі яго біяграфіі абумоўліваюць рух аўтарскага апавядання і фабульную пабудову твору. Нягледзячы на пэўную сюжэтную прадвызначанасць і ўвагу да канкрэтных фактаў, у паэме дамінуе лірычны пачатак. Мастацкі змест твору арыентаваны не столькі на дакладнае апісанне жыцця і дзейнасці Шаўчэнкі, колькі на пранікнёнае суперажыванне яго лёсу. Біяграфічныя факты служаць імпульсамі, што актывізуюць лірычны роздум аўтара, яго глыбокія разважанні як аб долі Кабзара, так і аб долі яго народа. Таму ў кампазіцыі паэмы апавяданне пра трагічнае, поўнае суворых нягодаў жыццё Шаўчэнкі «акальцавана» ўзнёслым аповядам пра «шчаслівае жыццё сацыялістычнай Украіны», які ўтварае як бы пралог і эпілог твора.[1]

Ужо ва ўступе да паэмы пачынаецца тэма Кабзара, які прарочыў народу шчаслівую будучыню. Шматпакутны шлях Шаўчэнкі асэнсоўваецца як тыповая з'ява прыгонніцкай рэчаіснасці. Суворыя малюнкі перажытага разгортваюцца ў шырокія разважанні аб несправядлівым ладзе, аб народных стогнах. Разам з тым поруч з паказам трагічных перыпэтыяў жыцця ўслаўляецца сіла мастацтва, неадольнасць бунтарскага слова, якое выказвае думы і памкненні народу. Вобраз Тараса падаецца ў паэтыка-манументальным плане і пераклікаецца з вобразам Гусляра ў паэме «Курган».[1]

Паэма адметная шырокімі абагульненнямі, ёмістая паводле свайго зместу. У творы арганічна спалучаюцца індывідуальна-стылявыя адметнасці Купалы і народна-паэтычныя традыцыі беларускага і ўкраінскага слова. Для паэмы характэрныя шматлікія ўвасабленні і адухаўленні: Украіны, волі, няволі, гора і інш. У рытмічнай арганізацыі строф выкарыстоўваюцца асаблівасці ўкраінскага каламыйкавага верша, што збліжае «Тарасову долю» з «Бандароўнай».[1]

Пераклады і мастацкія ўвасабленні[правіць | правіць зыходнік]

Паэма перакладалася на грузінскую (М. Патарыдзэ), казахскую (Ж. Абдзірашаў), літоўскую (В. Бложа), латышскую (Ю. Ванаг), рускую (У. Раждзественскі, Б. Турганаў), узбекскую (Тулкун) і ўкраінскую (А. Малышка, М. Цярэшчанка) мовы. Ілюстрацыі да паэмы рабілі М. Бельскі і Я. Раманоўскі.[1] У 1975 годзе паэма была выдадзена на грамадскіх пачатках на беларускай, расійскай і ўкраінскай мовах у выглядзе кнігі-малюткі памерам 7×10 см, у якой былі выкарыстаны малюнкі Т. Шаўчэнкі.[2]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 М. Лазарук Тарасова доля // Янка Купала : Энцыклапедычны даведнік. — Мінск: БелСЭ, 1986. — С. 589—590.
  2. Янка Купала. Тарасова доля / Р. Барадулін (рэд.). — кніга—малютка (68х98 мм). — Мінск: Мастацкая літаратура, 1975. — 72 с. — 10 000 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Янка Купала: Энцыкл. даведнік / БелСЭ; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн., БелСЭ, 1986. — 727 с, 26 л. іл.; Артыкул «Тарасова доля» / Аўтар — М. Лазарук. — C. 589—590.
  • Навуменка І. Янка Купала. — Мн., 1980.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]