Тарас Мікалаевіч Паражняк
| Тарас Мікалаевіч Паражняк | |
|---|---|
| | |
| Дата нараджэння | 9 сакавіка 1924 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 12 лютага 2017 (92 гады) |
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | мастак, настаўнік |
| Месца працы | |
| Вучоба | |
| Уплыў | Уладзімір Андрэевіч Фаворскі і Вера Ігнатаўна Мухіна |
| Уплыў на | Q4064036?, Q16168528?, Q97630931?, Q12105914?, Q39040266?, Q97672337?, Q114775067?, Petro Markovych[d], Q97805265?, Zenoviy Flinta[d], Q114785533?, Bohdan Ivanovych Halytskyi[d] і Q125373573? |
| Партыя | |
| Узнагароды | |
Тарас Мікалаевіч Паражняк (9 сакавіка 1924, Тэрніўка — 12 лютага 2017, Мінск) — украінскі і беларускі мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь[1] з 1996 года.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 9 сакавіка 1924 года ў вёсцы Тэрнаўцы (цяпер Чаркаскі раён, Чаркаская вобласць, Украіна). Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. Ваяваў у артылерыі, меў воінскае званне лейтэнанта. Быў узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны I (6 красавіка 1985 г.) і II (6 лістапада 1947 г.) ступеняў[2].
У 1949 годзе скончыў Маскоўскі інстытут прыкладнога і дэкаратыўнага мастацтва, дзе вучыўся, сярод іншых, у Уладзіміра Фаворскага і Веры Мухінай . Дысертацыя — фарфоравая ваза «Маладая гвардыя Краснадона» (роспіс, зроблены з пераліўной фарбай)[3].
У 1949—1965 гадах выкладаў у Львоўскім інстытуце прыкладнога і дэкаратыўнага мастацтва. Сярод студэнтаў: Юрый Амбіцкі, Іван Віцко, Барыс Гарбалюк, Іван Зарыцкі, Ася Зельдыч, Васіль Кандрацюк, Юрый Лабанаў, Пятро Марковіч, Іван Тамчук, Зіновій Флінта, Ала Чыстаганава. Быў членам КПСС з 1960 года.
З 1965 года выкладаў у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце.
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Мастак шкла і керамікі.
Сярод твораў:
- Дэкаратыўная ваза «Дружба» (фарфор);
- Дэкаратыўная скульптура «Сцяганосец» (бісквіт);
- Дэкаратыўнае блюда «Пераяслаўская рада»;
- Ваза для падлогі «Сілуэт» (шамот, солі, метал);
- Тэматычнае керамічнае пано «Партызаны» (1967);
- Серыя дэкаратыўных пластын для Беларускага павільёна ў Плоўдзіве (Балгарыя, 1968);
- Тэматычнае пано «Трубач» (1968);
- Шамот «Абаронцы Брэсцкай крэпасці» (1970).
Удзельнічаў у мастацкіх выставах з 1951 года[3].
Заўвагі
[правіць | правіць зыходнік]Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Паражняк Тарас Мікалаевіч // Энцыклапедыя беларускай літаратуры і мастацтва: у 5 т. Мінск, 1987. Том 4. С. 176.
- Паражняк Тарас Мікалаевіч // Беларускі саюз мастакоў : энцыклапедычны даведнік. Мінск, 1998. С. 417.
- Паражняк Тарас Мікалаевіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 12. — С. 83. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0198-2 (т. 12).
- Паражняк Тарас Мікалаевіч // Рэспубліка Беларусь: энцыклапедыя: у 7 тамах. Мінск, 2008. Том 6. С. 205—206.
- Паражняк Тарас Мікалаевіч // Культура Беларусі : энцыклапедыя : у 6 т. Мінск, 2010. Том 6. С. 134—135.
- Нарадзіліся 9 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1924 годзе
- Нарадзіліся ў Кіеўскай вобласці
- Памерлі 12 лютага
- Памерлі ў 2017 годзе
- Выкладчыкі Беларускай акадэміі мастацтваў
- Члены КПСС
- Кавалеры ордэна Айчыннай вайны I ступені
- Кавалеры ордэна Айчыннай вайны II ступені
- Заслужаныя дзеячы мастацтваў Рэспублікі Беларусь
- Асобы
- Мастакі паводле алфавіта
- Мастакі па шкле
- Педагогі СССР
- Артылерысты Вялікай Айчыннай вайны