Перайсці да зместу

Тарсіраванне

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Кручаны каваны стрыжань у агароджы Касцёле Найсвяцейшай Тройцы ў Гервятах

Тарсіраванне[1] (ад лац.: torsio — кручэнне) — тэхналагічная аперацыя апрацоўкі металаў ціскам, якая заключаецца ў скручванні  (руск.) загатоўкі вакол яе падоўжнай восі. Ужываецца як у кавальскім рамястве (мастацкае каванне), так і ў прамысловай апрацоўцы металаў.

У кавальскай справе

[правіць | правіць зыходнік]
Прамяні на крыжы зроблены з тарсіраваннем
Дзвярная ручка на дзвярах Касцёла Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Новым Двары Шчучынскага раёна

У мастацкай коўцы тарсіраванне (скручванне) — адна з асноўных дэкаратыўных аперацый. Металічны прут (звычайна квадратнага ці круглага перасеку) замацоўваюць адным канцом у цісках ці адмысловым калаўроціку  (руск.), а іншы канец скручваюць уручную або з дапамогай рычага. У выніку атрымліваецца спіралепадобны элемент, які выкарыстоўваецца пры вырабе каваных рашотак і агароджаў, парэнчаў і балконных агароджаў, дэкаратыўных элементаў мэблі і транспартных сродкаў, падсвечнікаў і прадметаў інтэр’еру[2]. Калі тарсіраваны ўчастак планаваўся быць досыць доўгім, на стрыжань надзявалі трубку неабходнага дыяметру і даўжыні, якая забяспечвала яго прамізну пры скручванні[2].

У народным кавальстве «скручванне вяровачкай» прымянялі пры аздабленні выязных транспартных сродкаў, часам — клямак, завесаў, крыжоў[2].

Скручванне можа выконвацца як у гарачым, так і ў халодным стане. Для тоўстых пруткоў (больш за 10-12 мм) ужываюць нагрэў да ковачнай тэмпературы (1100—1250 °C для сталі), паколькі халоднае скручванне можа прывесці да ўтварэння расколін  (руск.). Пры гэтым трэба было вытрымліваць раўнамернасць нагрэву па ўсёй даўжыні скручвання, чаго ў звычайным кавальскім горне дабіцца няпроста. Гэта было па сілах толькі рэдкаму высокакваліфікаванаму кавалю, і то ў выпадках нязначнай даўжыні тарсіраванага ўчастка стрыжня або яго кавалка[2][3]. Тонкія пруткі (да 8 мм) часта скручваюць у халодным стане.

Для атрымання раўнамернай спіралі скручванне вядуць павольна, з пастаянным кантролем кроку вітка. Часам ужываюць камбінаваныя прыёмы: напрыклад, папярэдняе скручванне некалькіх пруткоў у джгут, які затым расклёпваюць або зварваюць.

У прамысловасці

[правіць | правіць зыходнік]

У прамысловай апрацоўцы металаў ціскам тарсіраванне як асобная аперацыя сустракаецца радзей, чым асадка, працяжка або прашыўка. Аднак існуе коўка з кручэннем[4] — камбінаваны працэс, які спалучае асадку (сціск) і кручэнне (чысты зрух)[5]. Такая схема дэфармацыі дазваляе інтэнсіфікаваць прапрацоўку структуры металу, здрабніць зерне, павысіць механічныя ўласцівасці вырабу.

Коўка з кручэннем ужываецца для вырабу восесіметрычных дэталяў — дыскаў, фланцаў, валоў. У адным з патэнтаў апісаны спосаб радыяльнай коўкі[6], пры якім да загатоўкі прыкладваюць не толькі радыяльныя ціснутыя высілкі, але і высілак скручвання.

  1. ↑ ГОСТ 18970-84 Обработка металлов давлением. Операции ковки и штамповки. Термины и определения / 18970 84. meganorm.ru. Праверана 15 верасня 2026.
  2. 1 2 3 4 Сахута Я. М. Беларускае народнае мастацкае кавальства. — Мінск: Полымя, 1990. — 190 с. — ISBN 5-345-00349-1.. С. 68
  3. ↑ Сахута Я. М. Беларускае народнае мастацкае кавальства. — Мінск: Полымя, 1990. — 190 с. — ISBN 5-345-00349-1.. С. 69
  4. ↑ Navrotsky V. et al. Forging with torsion: a new approach // Journal of Materials Processing Technology. — 2001.
  5. ↑ Степанов Б. А., Петров М. А. Винтовой пресс для штамповки с кручением // Кузнечно-штамповочное производство. — 2015. — № 4.
  6. ↑ Патент РФ № 2 453 391 C1 «Способ радиальной ковки»