Тарсіраванне

Тарсіраванне[1] (ад лац.: torsio — кручэнне) — тэхналагічная аперацыя апрацоўкі металаў ціскам, якая заключаецца ў скручванні загатоўкі вакол яе падоўжнай восі. Ужываецца як у кавальскім рамястве (мастацкае каванне), так і ў прамысловай апрацоўцы металаў.
У кавальскай справе
[правіць | правіць зыходнік]

У мастацкай коўцы тарсіраванне (скручванне) — адна з асноўных дэкаратыўных аперацый. Металічны прут (звычайна квадратнага ці круглага перасеку) замацоўваюць адным канцом у цісках ці адмысловым калаўроціку, а іншы канец скручваюць уручную або з дапамогай рычага. У выніку атрымліваецца спіралепадобны элемент, які выкарыстоўваецца пры вырабе каваных рашотак і агароджаў, парэнчаў і балконных агароджаў, дэкаратыўных элементаў мэблі і транспартных сродкаў, падсвечнікаў і прадметаў інтэр’еру[2]. Калі тарсіраваны ўчастак планаваўся быць досыць доўгім, на стрыжань надзявалі трубку неабходнага дыяметру і даўжыні, якая забяспечвала яго прамізну пры скручванні[2].
У народным кавальстве «скручванне вяровачкай» прымянялі пры аздабленні выязных транспартных сродкаў, часам — клямак, завесаў, крыжоў[2].
Скручванне можа выконвацца як у гарачым, так і ў халодным стане. Для тоўстых пруткоў (больш за 10-12 мм) ужываюць нагрэў да ковачнай тэмпературы (1100—1250 °C для сталі), паколькі халоднае скручванне можа прывесці да ўтварэння расколін. Пры гэтым трэба было вытрымліваць раўнамернасць нагрэву па ўсёй даўжыні скручвання, чаго ў звычайным кавальскім горне дабіцца няпроста. Гэта было па сілах толькі рэдкаму высокакваліфікаванаму кавалю, і то ў выпадках нязначнай даўжыні тарсіраванага ўчастка стрыжня або яго кавалка[2][3]. Тонкія пруткі (да 8 мм) часта скручваюць у халодным стане.
Для атрымання раўнамернай спіралі скручванне вядуць павольна, з пастаянным кантролем кроку вітка. Часам ужываюць камбінаваныя прыёмы: напрыклад, папярэдняе скручванне некалькіх пруткоў у джгут, які затым расклёпваюць або зварваюць.
У прамысловасці
[правіць | правіць зыходнік]У прамысловай апрацоўцы металаў ціскам тарсіраванне як асобная аперацыя сустракаецца радзей, чым асадка, працяжка або прашыўка. Аднак існуе коўка з кручэннем[4] — камбінаваны працэс, які спалучае асадку (сціск) і кручэнне (чысты зрух)[5]. Такая схема дэфармацыі дазваляе інтэнсіфікаваць прапрацоўку структуры металу, здрабніць зерне, павысіць механічныя ўласцівасці вырабу.
Коўка з кручэннем ужываецца для вырабу восесіметрычных дэталяў — дыскаў, фланцаў, валоў. У адным з патэнтаў апісаны спосаб радыяльнай коўкі[6], пры якім да загатоўкі прыкладваюць не толькі радыяльныя ціснутыя высілкі, але і высілак скручвання.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ ГОСТ 18970-84 Обработка металлов давлением. Операции ковки и штамповки. Термины и определения / 18970 84. meganorm.ru. Праверана 15 верасня 2026.
- 1 2 3 4 Сахута Я. М. Беларускае народнае мастацкае кавальства. — Мінск: Полымя, 1990. — 190 с. — ISBN 5-345-00349-1.. С. 68
- ↑ Сахута Я. М. Беларускае народнае мастацкае кавальства. — Мінск: Полымя, 1990. — 190 с. — ISBN 5-345-00349-1.. С. 69
- ↑ Navrotsky V. et al. Forging with torsion: a new approach // Journal of Materials Processing Technology. — 2001.
- ↑ Степанов Б. А., Петров М. А. Винтовой пресс для штамповки с кручением // Кузнечно-штамповочное производство. — 2015. — № 4.
- ↑ Патент РФ № 2 453 391 C1 «Способ радиальной ковки»
| Тарсіраванне на Вікісховішчы |