Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў
башк.: Тәфтизән Таһир улы Миңлеғолов
Дата нараджэння 29 мая 1922(1922-05-29)
Месца нараджэння Кусеева, Бурзян-Тангаураўскі кантон, Башкірская АССР, РСФСР
Дата смерці 29 верасня 1943(1943-09-29) (21 год)
Месца смерці Брагінскі раён, Гомельская вобласць, БССР, СССР
Месца пахавання
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў кавалерыя
Гады службы 19411943
Званне
Сяржант
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі

Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў (Міндзігулаў[1]) , Кусеева, Бурзян-Тангаураўскі кантон, Башкірская АССР29 верасня 1943, Усохі, Брагінскі раён, Гомельская вобласьць, Беларуская ССР) — гвардыі сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1944).

У час вайны камандзір разліку мінамёта 62-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі (7-й гвардзейскі кавалерыйскі корпус, 61-я армія, Цэнтральны фронт) гвардыі сяржант Т. Г. Мінігулаў асабліва вызначыўся пры фарсіраванні Дняпра.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў нарадзіўся 29 мая 1922 года ў сям'і селяніна ў вёсцы Кусеева Бурзян-Танганураўскага кантона Башкірскай АССР (цяпер — Баймакскі раён Башкартастан)[2]. Па нацыянальнасці башкір. Там жа скончыў сямігадовую школу. Пасля заканчэння школы, працаваў у родным калгасе ім. Варашылава. Затым працаваў на залатых капальнях[3].

У снежні 1941 годзе быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію Баймакскім райваенкаматам[3][4]. Навучаўся на курсах малодшых камандзіраў[5]. З красавіка 1942 года знаходзіцца на франтах Вялікай Айчыннай вайны[3]. Удзельнічаў у баях на Сталінградскім і Цэнтральным франтах[2]. 28 лютага 1943 года быў узнагароджаны ордэнам «Чырвонай Зоркі»[4].

20 верасня 1943 года камандзір разліку мінамёта 62-га гвардзейскага кавалерыйскага палка (16-я гвардзейская кавалерыйская дывізія, 7-й гвардзейскі кавалерыйскі корпус, 61-я армія, Цэнтральны фронт) гвардыі сяржант Тафцізан Мінігулаў асабліва вызначыўся падчас баёў за населенага пункта Чарныш (Чарнігаўскі раён, Чарнігаўскай вобласці Украіны) у ходзе якога ён асабіста знішчыў 18 праціўнікаў[3].

Подзвіг[правіць | правіць зыходнік]

29 верасня 1943 года падчас баёў за беларускую вёску Усохі (Брагінскі раён, Гомельскай вобласці Беларусі), падраздзяленні 62-га гвардзейскага кавалерскага палка апынуліся пад варожым агнём, тады камандзір разліку Тафцізан Мінігулаў добраахвотна вызваўся знішчыць агнявыя кропкі праціўніка. Агнём з аўтамата і гранатамі ён асабіста знішчыў варожы мінамётны разлік, а таксама падарваў танк праціўніка: нягледзячы на гэта, пры выкананні задання загінуў. Пахаваны ў брацкай магіле на паўднёва-заходняй ускраіне вёскі Галкі (Брагінскі раён, Гомельскай вобласці Беларусі)[3].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года гвардыі сяржант Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў быў пасмяротна узнагароджаны званнем Героя Савецкага Саюза з уручэннем медаля «Залатая Зорка» і ордэна Леніна[6].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Савецкія дзяржаўныя ўзнагароды і званні[3]:

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Ва Уфе імя Тафцізана Мінігулава ўвекавечана залатымі літарамі на мемарыяльных дошках разам з іншымі імёнамі ўсіх 78-і Герояў Савецкага Саюза 112-й Башкірскай (16-й гвардзейскай Чарнігаўскай) кавалерыйскай дывізіі на будынку Нацыянальнага музея Рэспублікі Башкартастан, а таксама яго імя было высечана на будынку Музея 112-й Башкірскай (16-й гвардзейскай Чарнігаўскай) кавалерыйскай дывізіі.

У роднай вёсцы Тафцізана Мінігулава, у гонар героя, усталяваны бюст і на будынку школы, дзе ён вучыўся, была адкрыта мемарыяльная дошка. Таксама яго імем быў названы адна з вуліца ў горадзе Баймаке.

Зноскі

  1. Миндигулов Тафтизан Тагирович // Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — ISBN 5-203-00536-2.
  2. 2,0 2,1 Каримова И. Г. Миннигулов Тафтизан Тагирович // Башкирская энциклопедия / гл. ред.: М. А. Ильгамов. — Уфа: Башкирская энциклопедия, 2008. — Т. 4: Л — О. — 672 с. — 7 000 экз. — ISBN 978-5-88185-068-5.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Тафцізан Тагіравіч Мінігулаў на сайце «Героі краіны»
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Узнагародны ліст у электронным банку дакументаў «Подзвіг Народа»
  5. Галина Н Герой из Кусеева. Славные сыны земли Баймакской. Баймакский вестник (30 мая 2012). Архівавана з першакрыніцы 8 студзеня 2017. Праверана 14 снежня 2016.
  6. 6,0 6,1 Узнагародны ліст у электронным банку дакументаў «Подзвіг Народа»

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Подвиги их — бессмертны: Справочник о Героях Советского Союза и полных кавалерах ордена Славы из Республики Башкортостан / сост.: Р. А. Валишин, Г. Д. Иргалин, Н. П. Каменев и др.. — Уфа: Китап, 2000. — 393 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-295-02784-8.
  • Навечно в сердце народном / Гл. ред.: И. П. Шамякин и др.. — 3-е изд., доп. и испр. — Мн. : БелСЭ, 1984. — 607 с. — 65 000 экз.
  • Славные сыны Башкирии: Очерки о Героях Советского Союза: [в 5 кн.] / сост.: А. Е. Ерошин, С. С. Саитов. — Уфа : Башкирское книжное издательство, 1965. — Кн. 1. — 514 с. — 15 000 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]