Тонеж

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Тонеж
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Першае згадванне
Насельніцтва
725 чалавек (2004)
Часавы пояс
Тэлефонны код
2356
Аўтамабільны код
3
Тонеж на карце Беларусі ±
Тонеж (Беларусь)
Тонеж
Тонеж (Гомельская вобласць)
Тонеж

То́неж[1] (трансліт.: Toniež, руск.: Тонеж) — аграгарадок у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Тонежскага сельсавета.

Размешчана за 9 км на паўднёвы захад ад шашы Р128, за 46 км на захад ад горада Лельчыцы, за 58 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы, за 36 км ад прыстані Тураў на рацэ Прыпяць. У складзе камунальнага сельгаспрадпрыемства «Іванава Слабада».

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Тонеж вядомы з 1622 года як сяло.

У XVIIXVIII стагоддзях вёска ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 года — у складзе Расійскай імперыі.

3 20 жніўня 1924 года цэнтр сельсавета.

У студзені 1943 года гітлераўскія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 262 жыхары. Ахвяры нацызму ўвекавечаны ў мемарыяльным комплексе Хатынь.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1838 год — 37 двароў, 300 жыхароў.
  • 1886 год — 57 двароў, 400 жыхароў.
  • 1909 год — 177 двароў, каля 1060 жыхароў.
  • 1917 год — 215 двароў, 1269 жыхароў.
  • 1923 год — 1300 жыхароў.
  • 1940 год — 375 двароў, 1350 жыхароў.
  • 1998 год — 394 двары, 904 жыхары.
  • 2000 год — 377 двароў, 800 жыхароў.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

Лясніцтва, лесапілка, механічныя майстэрні. Сярэдняя школа, філіял Лельчыцкай школы мастацтваў, Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы сад, амбулаторыя, аптэка, комплексна-прыёмны пункт бытавога абслугоўвання, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя.

Памятныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

  • Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан. У 1944 годзе на магіле пастаўлены абеліск.
  • Магіла ахвяр фашызму. У 1965 годзе на магіле пастаўлены абеліск.
  • Помнік землякам. У 1967 годзе пастаўлены помнік.

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Царква

Вядомыя выхадцы[правіць | правіць зыходнік]

Радзіма братоў — вучонага У. П. Дрынеўскага і беларускага харавога дырыжора М. П. Дрынеўскага.

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага раёна. — Мн.: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]