Тры колеры: Сіні (саўндтрэк)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Тры колеры: Сіні
фр.: Trois Couleurs: Bleu
Саўндтрэк Збігнева Прайснера
Дата выпуску 7 снежня 1993[1]
Жанр акадэмічная музыка, саўндтрэк
Працягласць 39:41[2]
Мова песень грэчаская
Лэйбл Virgin[en]
Прафесійныя рэцэнзіі
Храналогія Збігнева Прайснера
Патаемны сад
(1993)
Тры колеры: Сіні
(1993)
Тры колеры: Белы
(1994)

«Тры ко́леры: Сі́ні» (фр.: Trois Couleurs: Bleu) — саўндтрэк фільма «Тры колеры: Сіні», знятага польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім. Сёмы альбом Збігнева Прайснера. Выдадзены 7 снежня 1993 года[1]. Пазней неаднойчы перавыдаваўся[6].

Спіс кампазіцый[правіць | правіць зыходнік]

Назва Працягласць
1. «Song for the Unification of Europe (Patrice's version)» 05:13
2. «Van Den Budenmayer - Funeral Music (winds)» 02:02
3. «Julie - Glimpses of Burial» 00:30
4. «Reprise - First appearance» 00:34
5. «The Battle of Carnival and Lent» 00:56
6. «Reprise - Julie with Olivier» 00:49
7. «Ellipsis 1» 00:20
8. «First flute» 00:50
9. «Julie - in her new apartment» 01:45
10. «Reprise - Julie on the stairs» 01:05
11. «Second flute» 01:16
12. «Ellipsis 2» 00:20
13. «Van Den Budenmayer - Funeral music (organ)» 01:59
14. «Van Den Budenmayer - Funeral music (full orchestra)» 01:47
15. «The Battle of Carnival and Lent II» 00:42
16. «Reprise - flute (closing credits version)» 02:19
17. «Ellipsis 3» 00:22
18. «Olivier's theme - piano» 00:36
19. «Olivier and Julie - Trial composition» 02:01
20. «Olivier's theme - finale» 01:38
21. «Bolero - Trailer for "Red" film» 01:08
22. «Song for the Unification of Europe Julie's version (film)» 06:48
23. «Closing credits» 02:04
24. «Reprise - organ» 01:09
25. «Bolero - "Red" film» 01:28

Выканаўцы[правіць | правіць зыходнік]

Аналіз і крытыка[правіць | правіць зыходнік]

Тэс Джэймс у аглядзе для выдання «Music Theory Online[en]» апісаў галоўную музычную тэму фільма наступным чынам:

" Сімфонія ў цэнтры гісторыі, якая ўсплывала на паверхню толькі фрагментарна, была манументальнай, зусім не падобнай ні на што, створанае ў нашым стагоддзі. Тут прысутнічалі элементы Малера і Бетховена, але таксама і Сібеліуса. Цікава, што простыя драўляныя духавыя запаўнялі сабой прамежкі між фарцісіма і піянісіма. Тут быў прыкметны кантраст з такімі кампазітарамі, як Гурэцкі[en], які яўна ідэнтыфікуецца як сучасная імітацыя старых стыляў[8]. "

Узнагароды і намінацыі[правіць | правіць зыходнік]

Кінапрэмія Дата Прэмія / Катэгорыя Намінант Вынік Спасылкі
Асацыяцыя кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 11.12.1993 Найлепшая музыка Збігнеў Прайснер Перамога [9][10][11]
Залаты глобус 22.01.1994[en] Найлепшая арыгінальная музыка[en] Збігнеў Прайснер Намінацыя [12]
Сезар 26.02.1994 Найлепшая музыка Збігнеў Прайснер Намінацыя [13]
Тарнаўская кінапрэмія[pl] 09—13.03.1994[pl] Спецыяльная ўзнагарода маладзёвага журы Збігнеў Прайснер Перамога

Выкарыстанне музыкі[правіць | правіць зыходнік]

Уключэнні ў альбомы Прайснера[правіць | правіць зыходнік]

Асобныя кампазіцыі саўндтрэка сталі неад’емнай часткай канцэртных праграм Прайснера, а таксама ўваходзілі ў канцэртныя і кампіляцыйныя альбомы кампазітара.

Год Альбом Кампазіцыі Сп.
2003 «Kieślowski» «Van Den Budenmayer — Funeral music (full orchestra)»
«Julie — in her new apartment»
«Olivier and Julie — Trial composition»
«The Battle of Carnival and Lent II»
«Song for the unification of Europe (Julie’s version)»
[14]
2010 «Preisner’s Voices» «Song For The Unification Of Europe» [15]
2014 «The Four Colors of Łódź» «Song For The Unification Of Europe» [16]

Уключэнні ў альбомы-кампіляцыі[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаючы з наступнага года пасля выпуску альбома, асобныя яго трэкі перыядычна траплялі ў разнастайныя альбомы-кампіляцыі.

Год Альбом Кампазіцыі Сп.
1994 Various — «Bandas Sonoras Originales - Musica De Zine» «Song For The Unification Of Europe» [17]
1994 Various — «Cool Feeling» «Song For The Unification Of Europe» [18]
1995 Various — «Night Collection 3» «Song For The Unification Of Europe» [19]
1997 Various — «Moods» «Song For The Unification Of Europe» [20]
1998 Various — «Spirits - 14 Songs of Pure Music» «Song For The Unification Of Europe» [21]
2000 Various — «Spirits: Music For The Soul Volume Two» «Song For The Unification Of Europe» [22]
2002 Various — «The Present Is A Gift From The Past - 20 Years Of Virgin Records In Greece» «Song For The Unification Of Europe (Patrice's Version)» [23]
2012 Various — «Spirits: Music For The Soul 2012» «Song For The Unification Of Europe» [24]

Выкарыстанне ў кіно і на тэлебачанні[правіць | правіць зыходнік]

Музычныя кампазіцыі з альбома «Тры колеры: Сіні» выкарыстоўваліся ў якасці саўндтрэка ў іншых фільмах.

Год Фільм Арыгінальная назва Рэжысёр Выкарыстаная кампазіцыя Сп.
2012 «Грань» (тэлесерыял) англ.: Fringe Мігель Сапочнік[en], Жано Шварц[en] «Song for the Unification of Europe» [25]

10 снежня 2016 года падчас 29-й цырымоніі прысуджэння Еўрапейскай кінапрэміі, якая праходзіла ва Уроцлаве, кампазіцыю «Song For The Unification Of Europe» выканаў хор Эканамічнага ўніверсітэта ва Уроцлаве[26].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 1,2 Trois Couleurs: Bleu (Original Film Soundtrack) — Zbigniew Preisner(англ.) . Сайт «AllMusic». Праверана 5 красавіка 2021.
  2. Trois Couleurs: Bleu — Soundtrack details(англ.) . Сайт «Soundtrack Collector». Праверана 5 красавіка 2021.
  3. Trois Coleours: Bleu (soundtrack album) by Zbigniew Preisner(англ.) . Сайт «Best Ever Albums». Праверана 28 сакавіка 2022.
  4. Trois couleurs: Bleu(англ.) . Сайт «Rate Your Music[en]». Праверана 28 сакавіка 2022.
  5. Trois couleurs : Bleu (OST)(фр.) . Сайт «SensCritique[fr]». Праверана 28 сакавіка 2022.
  6. Zbigniew Preisner — Trois Couleurs: Bleu (Bande Originale Du Film)(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 5 красавіка 2021.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Soundtracks: Three Colours Blue(англ.)  (недаступная спасылка). Афіцыйны сайт Збігнева Прайснера. Архівавана з першакрыніцы 14 сакавіка 2018. Праверана 4 мая 2019.
  8. Tess James. Review of Zbigniew Preisner, Requiem for my Friend(англ.)  // Society for Music Theory. Music Theory Online. — September 1999. — Vol. 5. — № 4.
  9. 19th Annual Los Angeles Film Critics Association Awards(англ.) . Сайт Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса. Праверана 5 красавіка 2021.
  10. David J. Fox, Charles Champlin. L.A. Critics Pick ‘Schindler’s List’ as Best Picture : Awards: Best director honors, however, go to Jane Campion for ‘The Piano,’ which wins in five categories. Anthony Hopkins and Holly Hunter win acting nods.(англ.) . Сайт «Los Angeles Times» (13 снежня 1993). Праверана 5 красавіка 2021.
  11. 'Schindler,' 'Piano' top L.A. critics' awards(англ.) . Сайт «Baltimore Sun» (13 снежня 1993). Праверана 5 красавіка 2021.
  12. Winners & Nominees 1994(англ.) . Сайт прэміі «Залаты глобус». Праверана 5 красавіка 2021.
  13. La Cérémonie des César 1994(фр.) . Сайт Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа. Праверана 5 красавіка 2021.
  14. Zbigniew Preisner – Kieślowski(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  15. Zbigniew Preisner – Preisner's Voices(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  16. Zbigniew Preisner – The Four Colors Of Łódź(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  17. Various – Bandas Sonoras Originales - Musica De Zine(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  18. Various – Cool Feeling(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  19. Various – Night Collection 3(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  20. Various – Moods(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  21. Various – Spirits - 14 Songs of Pure Music(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  22. Various – Spirits: Music For The Soul Volume Two(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  23. Various – The Present Is A Gift From The Past - 20 Years Of Virgin Records In Greece(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  24. Various – Spirits: Music For The Soul 2012(англ.) . Сайт «Discogs». Праверана 29 сакавіка 2022.
  25. «Fringe» Transilience Thought Unifier Model-11 (TV Episode 2012) — Soundtracks — IMDb(англ.) . Сайт «Internet Movie Database». Праверана 29 сакавіка 2022.
  26. Mark Brown. Toni Erdmann sweeps the board at European film awards 2016(англ.) . Сайт газеты «The Guardian» (11 снежня 2016). Праверана 21 чэрвеня 2022.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]