Тэатральная (станцыя метро, Кіеў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Тэатральная»
укр.: Театральна
Святошынска-Броварская лінія
Кіеўскі метрапалітэн
Teatralna metro station Kiev 2010 01.jpg
Дата адкрыцця: 6 лістапада 1987 года
Ранейшыя назвы: Ленінская
Раён: Шаўчэнкаўскі
Глыбіня залажэння, м: 70 м
Тып платформаў: астраўная
Даўжыня платформаў, м.: 102,0 м
Узведзена: Кіеўметрабуд
Выхад да вуліц: Пушкінскай, Багдана Хмяльніцкага
Пераходы на станцыі: «Залатыя Вароты»
Час адкрыцця: 05:43
Код станцыі: 119
Суседнія станцыі: Хрэшчатык і Універсітэт
Commons-logo.svg Тэатральная на Вікісховішчы
аўтаінфарматар
Святошынска-Броварская лінія
ЦЧ «Навабелычы»
Навабілычы BSicon BAHN.svg
Акадэмістэчка
Жытомырска
Святошын BSicon BAHN.svg
Ныўкы
Гаванскі шляхаправод
Берасцейская BSicon BAHN.svg
Шуляўска
Політэхнічны інстытут
Вакзальна   BSicon BAHN.svg  BSicon BAHN.svg 
Унівэрсытэт
Тэатральна 
Хрэшчатык 
Службовая галінка да Майдан Нэзалэжнасці
Службовая галінка да Клоўскай
Арсенальна
Дніпро
Мост Метро праз р. Дняпро
Гідрапарк
Русанаўскі мост
Лівабэрэжна   BSicon BAHN.svg
Шляхаправод над чыгункай
ЦЧ-1 «Дарныця»
Дарныця
Чэрнігіўска
Лісова

Тэатральная (укр.: Театра́льна) — 28-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна, размешчаная на Святошынска-Броварскай лініі, паміж станцыямі «Хрэшчатык» і «Універсітэт». Адкрыта 6 лістапада 1987 года пад назвай «Ленінская» (ад вуліцы Леніна, зараз - Багдана Хмяльніцкага, дзе размешчаная станцыя). Цяперашняя назва - з 2 лютага 1993, ад размешчаных паблізу Рускага драматычнага тэатра імя Лесі Украінкі і Нацыянальнай оперы Украіны.

З'яўляецца часткай перасадачнага вузла паміж Святошынска-Броварскай і Сырэцка-Пячэрскай. Таксама побач са станцыяй знаходзяцца Цэнтральны універмаг і Музей прыродазнаўства.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Станцыя ўбудаваная ў дзеючую лінію адмыслова як перасадачны пункт на Сырэцка-Пячэрскую лінію. На поўдзень ад старых тунэляў перагона «Універсітэт» - «Хрэшчатык» пачалі будаўніцтва станцыі і пад'язных тунэляў. На завяршальным этапе будаўніцтва новы вузел далучылі да існуючай лініі. Пры гэтым на працягу паўгода, з 31 сакавіка па 1 кастрычнiка 1987 г., калі лінія апынулася разарванай напалам, паміж «Універсітэтам» і «Хрэшчатыкам» цягнікі не хадзілі. На гэты перыяд транспартныя зносіны паміж «Універсітэтам» і «Хрэшчатыкам» выконваў часовы тралейбусны маршрут нумар 32, рухам ад Кіева-Пячэрскай Лаўры да Чыгуначнага вакзала. Саму станцыю адкрылі крыху больш чым праз месяц пасля аднаўлення руху, прымеркаваўшы адкрыццё на 6 лістапада - напярэдадні 70-й гадавіны Вялікай Кастрычніцкай рэвалюцыі. У той жа дзень быў і зачынены тралейбусны маршрут нумар 32.

Старыя тунэлі, даўжынёй больш за 300 м кожны, знаходзяцца ў закансерваваныv стане і часткова пераразаюцца зборам станцыі «Залатыя вароты». Для прафілактычных аглядаў да тунэляў маецца доступ праз службовыя праходы.

Канструкцыя[правіць | правіць зыходнік]

Станцыя глыбокага залажэння. Мае тры падземныя залы - сярэднюю і две залы з пасадкавымі платформамі. Залы станцыі злучаныя паміж сабой шэрагам праходаў-парталаў, якія чаргуюцца з пілонамі. Сярэдняя зала пры дапамозе эскалатарнага тунэлю з чатырохстужачным аднамаршавым эскалатарам злучаны з падземным вестыбюлем, сумешчаным з падземным пераходам на скрыжаванні вуліц Багдана Хмяльніцкага і Пушкінскай.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Па прычыне таго, што праектная назва станцыі была «Ленінская», архітэктарам паставілі мэту стварыць афармленне падземнага вестыбюля, прысвечанае Леніну. У першым праекце калектыў архітэктараў пастараўся зрабіць акцэнт на тым, што Ленін любіў як чалавек. Аднак гэты праект быў адхілены і станцыя набыла інтэр'ер у афіцыёзным стылі.

У афармленні пераважае граніт чырвона-карычневых тонаў Лезнікоўскага радовішча ў Жытомірскай вобласці (з таго самага, адкуль у 1929 г. узяты камень для Маўзалею Леніна), якім аздобленыя пілоны і тарэц цэнтральнай залы. У нішах пілонаў з боку цэнтральнай залы былі ўсталяваныя металічныя гарэльефы ў выглядзе сцягоў з цытатамі з прац Леніна на рускай і ўкраінскай мовах (у лютым 2014 года падчас «Ленінапада» дэмантаваныя). У тарцы залы размешчаны бронзавы бюст Леніна. У 2014 годзе ён быў зачынены фальшстеной, на якой у лістападзе 2014 г. выкананы каляровы малюнак глядзельнай залы Кіеўскай оперы. З боку пасадачных платформаў цэнтральная частка пілонаў аздобленая светла-шэрым мармурам.

Падсвятленне цэнтральнага і платформенных залаў - закарнизнае. Шляхавыя сцены аздоблены белым мармурам.

Верхні цыліндрычны падземны вестыбюль цалкам з'яўляецца кампазіцыяй «Спіраль часу», якая складаецца з гарэльефаў і барэльефаў, якія ўвасабляюць адлюстраванне гістарычных падзей, якія ператвараюцца ў птушак і прамяні, і нарэшце збежных ў цэнтры зводу, дзе зманціраваны вялікая люстра з мяккім белым святлом.

Перасадкі[правіць | правіць зыходнік]

У сярэдзіне залы станцыі размешчаны чатыры галерэі-праходу над платформай другога шляху, вядучыя да чатырохстужачнага аднамаршавага эскалатара, па якім можна перайсці на станцыю «Залатыя Вароты».

Фатаздымкі[правіць | правіць зыходнік]

Расклад адпраўлення цягнікоў[правіць | правіць зыходнік]

Адкрыццё - 05:43, закрыццё - 00:18. Адпраўленне першага цягніка ў накірунку:

  • ст. «Лясная» - 05:57
  • ст. «Акадэмгарадок» - 05:53

Адпраўленне апошняга цягніка ў накірунку:

  • ст. «Лясная» - 0:25
  • ст. «Акадэмгарадок» - 00:22

Пераход на станцыю «Залатыя вароты» працуе з 05:50 да 0:27.

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]