Тэафіл Алендскі

Тэафіл Алендскі
Тэафіл Алендскі
	; Равіч
падкаморы ваўкавыскі[d]
	з 1677
Папярэднік	Крыштаф Алендскі
Пераемнік	Ян Альбрыхт Аўсяны[d]
харунжы ваўкавыскі[d]
	1670 — 1677
Папярэднік	Томаш Вайніловіч
Пераемнік	Мальхер Казімір Дунін-Глушынскі
Нараджэнне	XVII стагоддзе
Смерць	не раней за 31 мая 1707 і не пазней за 6 ліпеня 1708
Род	Алендскія
Бацька	Юрый Алендскі
Маці	Юстына з Быхаўцаў[d]
Жонка	Алена з Маклокаў[d] і Ефрасіння з Палубінскіх[d][…]
Дзеці	Багуслаў Алендскі, Юрый Алендскі, Крыштаф Алендскі, Кацярына з Алендскіх[d], Агнешка з Алендскіх[d] і Ядвіга з Алендскіх[d]
Грамадзянства	Рэч Паспалітая;
Веравызнанне	кальвінізм
Бітвы	Бітва пад Алькенікамі;

Тэафіл Алендскі (? — пам. 1707/1708^[5]) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Пачынальнік мачулінскай галіны роду.

Біяграфія

Паходзіў са шляхецкага роду Алендскіх герба «Равіч», сын суддзі земскага ваўкавыскага Юрыя і Юстыны Быхавец^[5]. Стаў уладальнікам маенткаў Мачульна, Рось-Харашкоўшчына, Рось-Ваўкоўшчына Калантаеўская, Гнезна, пляцаў у Ваўкавыску і інш. На 1690 год Тэафіл Алендскі па выплаце падаткаў згодна колькасці дымаў лічыўся на 4-ым месце сярод шляхты Ваўкавыскага павета^[6].

Харунжы, падкаморы, а пасля і маршалак ваўкавыскі, староста дзякаўскі і жыліцкі (1683), маршалак Галоўнага Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага (1686), дзяржаўца мастоўскі (1697—1698), пасол да элекцый каралеў Яна III (1674) і Аўгуста II (1697)^[5]^[6].

У час грамадзянскай вайны 1696—1702 гадоў праціўнік Сапегаў, удзельнічаў на чале ваўкавыскай шляхты ў бітве пад Алькенікамі. Актыўны дзеяч кальвінізму ў Вялікім Княстве Літоўскім, апякун збору ў радавым маёнтку Мачульна; дырэктар сінодаў літоўскай правінцыі ў Вільні (1680 і 1681), Жупранах (1693) і Беліцы (1694)^[5].

Сям’я

Двойчы жанаты. Першая жонка Алена Маклок герба «Граблі», дачка суддзі гродскага навагрудскага, з якой узяў шлюб каля 1666 года. Дзеці^[5]^[6]:

Юрый, дваранін пакаёвы і сакратар яго каралеўскай мосці, староста дзякаўскі і жыліцкі. У шлюбе з Тэадорай з Пакошаў.
Багуслаў, палкоўнік яго каралеўскай мосці, ротмістр ваўкавыскі. У шлюбе з Соф’яй Незабытоўскай.
Крыштаф, староста судовы ваўкавыскі (1710), войт ваўкавыскі і поразаўскі
Ганна, у шлюбе за Пакашам.
Кацярына у першым шлюбе за Адамам Жыжэмскім, лоўчым мінскім, у другім — за Аўлачымскім.
Агнешка, у шлюбе за Аўсяным, падкаморым ваўкавыскім.
Ядзвіга, у шлюбе за Дамаслаўскім.

Другая жонка — Ефрасіння Палубінская герба «Палубінскі», дачка ваяводы навагрудскага. Ад яе меў дачок^[5]^[6]:

Юстына;
Тэафіля.

Зноскі

↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VI, Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2024. — С. 314. — 524 с. — ISBN 978-83-66911-67-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134300399"></a>
↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego : spisy. T. 9, Województwo mścisławskie XVI‒XVIII wiek / пад рэд. А. Рахуба — Warszawa: 2019. — С. 199. — ISBN 978-83-65880-76-5
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q121092284"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>
↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 384.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125352562"></a>
↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VI, Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2024. — С. 423. — 524 с. — ISBN 978-83-66911-67-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134300399"></a>
↑ ^а ^б ^в ^г ^д ^е Алендзкі
↑ ^а ^б ^в ^г Генеалогія роду Алендскіх мачулінскай лініі Архівавана 14 мая 2021.. «Гербоўнік беларускай шляхты». Т.1. Мінск. 2002. С. 146—151.

Літаратура

Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2010. — Т. 3: Дадатак. А — Я. — С. 22. — 696 с. — ISBN 978-985-11-0487-7 (т. 3), ISBN 985-11-0315-2.
Генеалогія роду Алендскіх мачулінскай лініі Архівавана 14 мая 2021.. // «Гербоўнік беларускай шляхты». Т. 1. Мінск, 2002. — С. 146—151.

[_439a6078a188ec56-1] Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VI, Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2024. — С. 314. — 524 с. — ISBN 978-83-66911-67-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134300399"></a>

[_2b6cfc0d2665573e-2] Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego : spisy. T. 9, Województwo mścisławskie XVI‒XVIII wiek / пад рэд. А. Рахуба — Warszawa: 2019. — С. 199. — ISBN 978-83-65880-76-5
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q121092284"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>

[_86f529012d1e3c7b-3] Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 384.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125352562"></a>

[_b0e95e672651934b-4] Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VI, Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2024. — С. 423. — 524 с. — ISBN 978-83-66911-67-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134300399"></a>

[grsu-5] а ^б ^в ^г ^д ^е Алендзкі

[kamunikat-6] а ^б ^в ^г Генеалогія роду Алендскіх мачулінскай лініі Архівавана 14 мая 2021.. «Гербоўнік беларускай шляхты». Т.1. Мінск. 2002. С. 146—151.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]