Тэхналагічны інстытут Карлсруэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тэхналагічны інстытут Карлсруэ
Universität Karlsruhe
Logo KIT.gif
Karlsruhe Uni Hauptgebaeude.jpg
Арыгінальная назва Universität Karlsruhe
Заснаваны 1825
Тып дзяржаўны
Рэктар Хорст Хіплер
Студэнты 18 353 (зіма 2007/08)
Размяшчэнне Карлсруэ (Бадэн-Вюртэмберг, Германія)
Сайт uni-karlsruhe.de
Commons-logo.svg Выявы па тэме на Вікісховішчы

Тэхналагічны інстытут Карлсруэ (ням.: Karlsruher Institut für Technologie (KIT), лац.: Fridericiana (Фрыдэрыцыяна)) — найстарэйшая тэхнічная вышэйшая навучальная ўстанова ў Германіі і чацвёртая ў Еўропе пасля пражскага, парыжскага і венскага тэхнічных універсітэтаў.

У гэтым выглядзе існуе з 1 кастрычніка 2009 года - былі аб'яднаны Універсітэт Карлсруэ і Навукова-даследчы цэнтр Карлсруэ.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Політэхнікум Карлсруэ быў заснаваны 7 кастрычніка 1825 года па ўзоры Політэхнічнай школы ў Парыжы вялікім герцагам Людвігам Бадэнскім. З 1832 па 1920 год да яго адносілася і дзяржаўнае лясное вучылішча, якое пасля было далучана да Цюбінгенскага ўніверсітэта ў Фрайбургу-ім-Брайсгау.

У 1865 годзе політэхнікум быў ператвораны вялікім герцагам Фрыдрыхам I у Вышэйшую тэхнічную школу, да гэтага перыяду адносіцца яго другая назва «Фрыдэрыцыяна».

У 1900 годзе ўведзена права атрымання вучонай ступені доктара навук.

У 1904 годзе ў Карлсруэ ўпершыню ў Германіі да навучання ў тэхнічным ВНУ была дапушчана жанчына.

У 1967 годзе Вышэйшая тэхнічная школа "Фрыдэрыцыяна" была перайменаваная ва Універсітэт Карлсруэ.

У 1969 годзе ўніверсітэт Карлсруэ першым у Германіі пачаў навучанне дыпламаваных праграмістаў.

У 1972 годзе быў заснаваны першы ў Германіі факультэт інфарматыкі.

У 2006 годзе быў падпісаны дагавор аб стварэнні Тэхналагічнага Інстытута Карлсруэ. Вышэйшая навучальная ўстанова, створаная шляхам аб'яднання Універсітэта Карлсруэ і Навукова-даследчага цэнтра Карлсруэ, адкрылася 1 кастрычніка 2009 года.

Тут вучыліся вынаходнік аўтамабіляў Карл Бенц і «бацька амерыканскай вадароднай бомбы» Эдвард Тэлер. У 1888 годзе ва ўніверсітэце Карлсруэ Генрых Герц адкрыў электрамагнітныя хвалі, а двума гадамі раней ён са сваім вучнем Вільгельмам Хальваксам упершыню сістэматычна вывучыў фотаэфект. Паслядоўнік Герца на пасадзе загадчыка кафедры фізікі Ота Леман выконвае ў пачатку дваццатага стагоддзя фундаментальную працу па першым даследаванні ўласцівасцяў вадкіх крышталёў. Калега Герца па гэтай жа кафедры прафесар Фердынанд Браўн распрацаваў тут у 1897 годзе першы варыянт электронна-прамянёвай трубкі. У 1860 годзе на базе ўніверсітэта быў праведзены першы сусветны з'езд хімікаў, на якім абаронцы хімічнай атамістыкі ў вострай барацьбе з яе праціўнікамі атрымалі перамогу. Актыўным удзельнікам гэтага з'езда быў Дзмітрый Іванавіч Мендзялееў.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]