Увярэднік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Увярэднік
Pedicularis sylvatica Aubrac.JPG
Увярэднік лясны (Pedicularis sylvatica)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Pedicularis

Наменклатурны тып
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  33352
NCBI  43174
EOL  38102
IPNI  328292-2

Увярэ́днік[3] (Pediculáris) — род кветкавых раслін сямейства Залознікавыя (Scrophulariaceae).

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Увярэднік лясны (Pedicularis sylvatica) — тыпавы від роду. Батанічная ілюстрацыя Якаба Штурма з кнігі «Deutschlands Flora in Abbildungen», 1796

Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны. Лісце пёрыста-рассечанае або пёрыста-раздельнае, чаргаванае або ў кальчаках. Кветкі ружова-фіялетавыя, пурпуровыя, жоўтыя, белыя, у верхавінкавых коласападобных або мяцёлкападобных суквеццях. Плод — каробачка.

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Налічвае каля 600 відаў, пашыраных у Паўночным паўшар’і (пераважна ў Гімалаях і Кітаі, 1 від у Паўднёвай Амерыцы[4]).

Віды[правіць | правіць зыходнік]

Род уключае каля 600—800 відаў[5][6][7]. Некаторыя з іх:

Значэнне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Расліны, здольныя да паразітызму. Некаторыя віды ядавітыя. Лекавыя, кармавыя і дэкаратыўныя расліны. У народнай медыцыне і ветэрынарыі часам выкарыстоўваюцца пераважна ў якасці інсектыцыдных сродкаў.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 94. — 160 с. — 2 350 экз.
  4. Мытник (руск.)  — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі
  5. Yang et al., 1998, p. 97
  6. Косачёв, 2013, с. 3—6
  7. Иванина, 1981, с. 288

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 16. — С. 158. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (Т. 16).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]