Удзельнік:Gruszecki/Чарнавік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Gruszecki/Чарнавік

Польскі інстытут у Мінску
польск.: Instytut Polski w Mińsku
Агульная інфармацыя
Юрысдыкцыя Сцяг Польшчы Польшча
Дата стварэння 1994
Кіраўніцтва дзейнасцю ажыццяўляе Міністэрства замежных спраў Польшчы
Штаб-кватэра г. Мінск, вул. Валадарскага, 6
Дырэктар Цэзары Карпіньскі
Намеснік Дырэктара Дарота Мамай
Сайт instpol.by


Польскі інстытут у Мінску (польск.: Instytut Polski w Mińsku) — польская культурная ўстанова з дыпламатычным статусам, якая дзейнічае пры Міністэрстве замежных спраў Рэспублікі Польшча[1][2]. Адзін з 25 Польскіх інстытутаў па ўсім свеце[3]. Рашэнне пра адкрыццё Польскага інстытута ў Мінску была прынята Міністэрствам замежных спраў Рэспублікі Польшча ў лютым 1994 года[4].

Сфера дзейнасці[правіць | правіць зыходнік]

«Нацыянальнае чытанне» ў Мінску (2017г.). Чытае Матэвуш Адамскі, дырэктар Польскага Інстытута ў Мінску (2016—2018гг.)

Пры інстытуце дзейнічаюць двухгадовыя курсы польскай мовы і культуры[2]. Заняткі праводзяць выкладчыкі і прафесары беларускіх універсітэтаў, а таксама лектары з Польшчы. Моўныя курсы інстытут таксама праводзіць у сваіх філіялах — у Маладзечна, Віцебску і Магілёве. Па сканчэнню курса выдаецца пасведчанне аб заканчэнні курсаў[2][5]. У адпаведнасці з Агульнаеўрапейскай кампетэнцыяй валодання замежнай мовай (Common European Framework of Reference, CEFR) узровень выкладання мовы інстытутам адпавядае узроўню A2; для славянамоўных краін, якой з'яўляецца і Беларусь — ўзроўню B1.

Таксама пры інстытуце працуе бібліятэка, у якой прадстаўлена літаратура на польскай мове і перыядычныя выданні Польшчы[4]. Працуе відыётэка фільмаў на польскай мове[1] .

Установа займаецца папулярызацыяй дасягненняў польскай культуры, гісторыі і навукі, прэзентацыяй і аховай польскай спадчыны, наладжваннем і развіццём кантактаў, абменам вопытам і падтрымкай дыялогу паміж Польшчай і Беларуссю[6].

Штогод Інстытут рэалізуе звыш за 100 разнастайных праектаў з удзелам творцаў, навукоўцаў і экспертаў з Польшчы і Беларусі[6]. Толькі за першыя 20 год сваёй працы на Беларусі Польскі інстытут у Мінску правёў больш за 2000 самых розных мерапрыемстваў ва ўсіх кутках краіны, сярод якіх: навукова-гістарычныя семінары і канферэнцыі; гістарычныя, мастацкія і фота-выставы; канцэрты класічнай, сучаснай, джазавай, фальклорнай і актуальнай музыкі; спектаклі розных польскіх тэатраў; паказы шэдэўраў польскага кінамастацтва; выданне перакладзеных на беларускую мову твораў польскай навуковай і мастацкай літаратуры[4].

З 2017 года Інстытут польскі ў Мінску арганізуе польска-беларускія чытанні, якія праводзяцца ў рамках праекта «Нацыянальнае Чытанне» — польская грамадская акцыя, мэтай якой з’яўляецца папулярызацыя ведаў польскай нацыянальнай літаратуры. Акцыя арганізавана ў 2012 годзе прэзідэнтам Польшчы Браніславам Камароўскім[7].

Дырэктара інстытута[правіць | правіць зыходнік]

Цэзары Карпіньскі, дырэктар інстытуту з 2018г.
  • 1994–1996 – Марэк Галкоўскі
  • 1997–2000 – Томаш Негодзіш
  • 2001–2006 – Цэзары Карпіньскі
  • 2006–2013 – Пётр Казакевіч
  • 2013–2015 – Уршуля Дарашэўска
  • 2016–2018 – Матэвуш Адамскі
  • З 11 кастрычніка 2018 – Цэзары Карпіньскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Зноскі

  1. 1,0 1,1 Польскі Інстытут у Мінску. Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Польшча. Праверана 11 чэрвеня 2019.
  2. 2,0 2,1 2,2 Сярод лепшых выпускнікоў Польскага Інстытута – адзін з аўтараў «Новага Часа». Новы Час (8 чэрвеня 2019). Архівавана з першакрыніцы 9 чэрвеня 2019. Праверана 9 чэрвеня 2019.
  3. Гурневіч Д. Польшча замяняе ў Менску яшчэ аднаго важнага дыплямата. Радыё Свабода (25 лютага 2018). Праверана 11 чэрвеня 2019.
  4. 4,0 4,1 4,2 Міхальчук Л. По случаю юбилея (руск.) . Белорусы и рынок (21 красавіка 2014). Праверана 10 чэрвеня 2019.
  5. Тимощенко А. 6 мест, где можно бесплатно выучить иностранный язык в Минске (руск.) . TUT.BY (27 сакавіка 2016). Праверана 11 чэрвеня 2019.
  6. 6,0 6,1 Пра нас. Польскі інстытут у Мінску. Праверана 11 чэрвеня 2019.
  7. Грушэцкі А. Першыя польска-беларускія чытанні прайшлі ў Мінску. Новы Час (3 верасня 2017). Праверана 11 сакавіка 2019.