Уладзімір Саламонавіч Лазарэвіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Саламонавіч Лазарэвіч
Дата нараджэння 2 (15) верасня 1882(1882-09-15)
Месца нараджэння в. Астроўка, Сакольскі павет, Гродзенская губерня (паводле іншых звестак Беласток)
Дата смерці 20 чэрвеня 1938(1938-06-20) (55 гадоў)
Месца смерці Камунарка, Маскоўская вобласць РСФСР, СССР
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1937).svg РСФСР
Red Army flag.svg СССР
Род войскаў пяхота
Гады службы Расійская імперыя 19031918
Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка 19181922
Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік 19221938
Званне
Расійская імперыя
Падпалкоўнік
Камдзіў
Камандаваў НШ 18-га армейскага корпуса,
Начальнік Палявога кіравання Усерасгалштаб,
3-я і 4-я армія (РСЧА),
Туркестанскі фронт,
Начальнік ВВА РСЧА,
Начальнік кафедры Ваенна-транспартнай акадэміі РСЧА
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі

Уладзімір Саламонавіч Лазарэвіч 2 (14) верасня 1882, в. Астроўка, Сакольскі павет (паводле іншых звестак Беласток) — 20 чэрвеня 1938, Масква, «Камунарка», НКВД) — савецкі ваенны, педагог.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З беларускай шляхецкай сям'і. У 1912 годзе скончыў Акадэмію Генеральнага штаба. Удзельнік Першай сусветнай вайны, падпалкоўнік.

З 1918 у Чырвонай арміі: ва Усерасійскім галоўным штабе, на Усходнім. фронце. З лістапада 1919 на Заходнім фронце — начальнік штаба фронту, камандуючы 3-й арміі. Пасля на Паўднёвым фронце камандуючы арміі, дзе вызначыўся пры ўзяцці чангарскіх і сіваскіх пазіцый Урангеля ў Крыме.

З 1921 камандуючы Туркестанскім фронтам, з 1922 намеснік начальніка ваенна-навучальных устаноў РСЧА, з 1925 начальнік Ваенна-паветранай акадэміі, з 1934 начальнік кафедры Ваенна-транспартнай акадэміі Чырвонай арміі.

Член ВКП(б) з 1932. Узнагароджаны 3 ордэнамі. Арыштаваны 4 лютага 1938 у Маскве. Асуджаны ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР 20 лютага 1938 за «ўдзел у ваенна-фашысцкай змове» да ВМП. Расстраляны. Рэабілітаваны 5 мая 1956.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]