Уладзімір Самойлавіч Басалыга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Уладзімір Самойлавіч Басалыга
Фатаграфія
Уладзімір Басалыга пад час адкрыцця выстаўкі жывапису Леаніда Шчамялёва ў Музеі гісторыі Мінска 28.12.2013
Дата нараджэння:

1 красавіка 1940(1940-04-01) (77 гадоў)

Месца нараджэння:

Слуцк, Слуцкі раён, Бабруйская вобласць, БССР, СССР

Грамадзянства:

Flag of Belarus.svg Беларусь

Род дзейнасці:

мастак

Жанр:

кніжная графіка, станковая графіка, дэкаратыўна-прыкладное мастацтва

Вучоба:

Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут

Узнагароды:

Medal of Francis Skorina rib.png

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Уладзімір Самойлавіч Басалыга (1 красавіка 1940, Слуцк, Беларусь) — беларускі савецкі графік[1]. Брат Міхаіла Самуілавіча Басалыгі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1960 скончыў Мінскае мастацкае вучылішча імя Глебава, у 1967 — Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут[1].

З 1966 па 1971 працаваў галоўным мастаком Упраўлення мастацкай прамысловасці Міністэрства мясцовай прамысловасці БССР, з 1971 па 1980 — галоўным мастаком Мастацкага фонду БССР[1].

З 1989 па 1992 — старшы выкладчык, з 1992 па 1999 — дэкан, дацэнт мастацкага факультэта Беларускай акадэміі мастацтваў.

З 1999 — намеснік старшыні, а з 2001 па 2007 старшыня Беларускага саюза мастакоў.

Жанаты, трое дзяцей, трое ўнукаў.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У рэспубліканскіх (агульнабеларускіх) і ўсесаюзных (СССР) выставах удзельнічае з 1963 года. Асноўныя жанры работ: кніжная і станковая графіка, творы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва[1], экслібрысы.

Для творчасці Басалыгі характэрныя сувязь з традыцыямі беларускага народнага мастацтва, яркая дэкаратыўнасць, глыбокае пранікненне ў задума літаратурнага твора.

Галоўнымі тэмамі творчасці з'яўляюцца тыя, якія звязаны з нацыянальнай культурай, традыцыйным побытам, народнымі вераваннямі, беларускай мовай (серыя «Мова наша родная»), архітэктурай (пачаты ў 1977 годзе цыкл «Помнікі дойлідства Беларусі» працягваецца дагэтуль).

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Ілюстрацыі да кніг[1]:

  • «Перазовы» Н. Гілевіча (Мінск, 1967),
  • «Ключ жураўліны» і «Хай будзе святло» М. Танка (Мінск, 1972, сумесна з братам)
  • «Добро пожаловать!» П. Броўкі (Мінск, 1972, сумесна з братам)
  • альбом «Гравюры Францыска Скарыны» (Мінск, 1972, саўм. з М. С. Басалыгам, дыплом імя Ф. Скарыны на рэспубліканскім конкурсе «Мастацтва кнігі» і дыплом III ступені на ўсесаюзным конкурсе 1972)
  • «Ладушки-Ладки» (саўм. з А. Лось, Н. Паплаўскай, 1977, дыплом імя Ф. Скарыны на рэспубліканскім конкурсе «Мастацтва кнігі» і дыплом 1-й ступені на ўсесаюзным конкурсе ў 1978)

Станковыя работы[1]:

  • «Уважайте родное слово» (1976)
  • трыпціх «Песня трудолюбию» (1976)
  • «Державы нашей сердце, цвети, родной мой Минск» (1976)
  • «Воспоминания о земле», «Земное и космическое» (1976)
  • серыя «Памятники зодчества Белоруссии» (1977)
  • партрэт М. Гусоўскага (1980, літаграфія)

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Больш за 40 дыпломаў рэспубліканскіх, міжрэспубліканскіх і ўсесаюзных конкурсаў мастацтва кнігі; медаль Францыска Скарыны (1990)[1].

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Художники Советской Белоруссии. Мн., 1976. С.32
  • Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. Т.1. Мн., 1984. С.310-311
  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. Т.1. Мн., 1993. С.328
  • Белорусская Энцыклапедыя: У 18 т. Т.2. Мн., 1996. С.338
  • Беларускі саюз мастакоў: Энцыклапедычны даведнік. Мн., 1998. С.56

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Басалыга Владимир Самойлович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 43. — 737 с.