Уладзімір Сцяпанавіч Каранік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Сцяпанавіч Каранік
Uladzimir Karanik.jpg
Старшыня Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта
з 22 жніўня 2020
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Кіраўнік урада Раман Галоўчанка
Папярэднік Уладзімір Краўцоў
Міністр аховы здароўя Рэспублікі Беларусь
11 чэрвеня 2019 — 22 жніўня 2020
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Кіраўнік урада Сяргей Румас
Раман Галоўчанка
Папярэднік Валерый Малашка
Пераемнік Дзмітрый Піневіч

Нараджэнне 1973[1]
Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат медыцынскіх навук[1]
Дзейнасць урач
Месца працы
Узнагароды
ордэн Айчыны III ступені

Уладзімір Сцяпанавіч Каранік (нар. 1973, Гродна) — беларускі медык і дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Уладзімір Каранік нарадзіўся ў 1973 годзе ў Гродне. У 1996 годзе скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут. З 1996 па 2011 год працаваў на розных пасадах у Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя Н. Н. Аляксандрава (раней — Навукова-даследчы інстытут анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя Н. Н. Аляксандрава). З’яўляўся ўрачом-стажорам, малодшым навуковым супрацоўнікам, навуковым супрацоўнікам аддзялення таракальнай онкапаталогіі, таракальным хірургам (загадчыкам) РНПЦ. З 2011 года займаў пасаду галоўнага ўрача Мінскага гарадскога клінічнага анкалагічнага дыспансера.

11 чэрвеня 2019 года прызначаны Міністрам аховы здароўя Беларусі[2].

22 жніўня 2020 года прызначаны старшынёй Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта[3].

Міжнародныя санкцыі[правіць | правіць зыходнік]

17 снежня 2020 года Караніка ўнеслі ў Чорны спіс Еўрасаюза[4]. 26 студзеня 2021 года да санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя[5]. 18 лютага 2021 года Каранік трапіў у санкцыйны спіс Вялікабрытаніі[6], 22 сакавіка 2021 года — Швейцарыі[7].

Кур'ёзныя выпадкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Наведваючы прадпрыемства «Гродна Азот», Уладзімір Каранік заявіў, пра тое, што збіты падчас акцый пратэсту ў Беларусі супрацоўнікамі АМАП 16-гадовы падлетак, які знаходзіўся ў коме, «атрымаў у морду», таму што быў атручаны «псіхатропамі». Аднак адвакат падлетка абверг словы губернатара заявіўшы, што ў арганізме хлопца не было ні алкаголю, ні наркатычных рэчываў. Дакументальна гэта адлюстравана ў эпікрызе і гісторыі хваробы[8].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 https://minsknews.by/ministrom-zdravoohraneniya-stal-vladimir-karanik-chem-on-izvesten/
  2. Владимир Караник назначен министром здравоохранения 11.06.2019. // БелТА
  3. Лукашенко принял решение назначить Караника губернатором Гродненской области, областные депутаты поддержали // БелТА, 22 жніўня 2020. (руск.) 
  4. Два бізнэсоўцы і кампаніі ВПК: хто трапіў пад чарговыя санкцыі і што гэта за кампаніі. Беларуская служба Радыё «Свабода» (17 снежня 2020). Праверана 9 верасня 2021.
  5. Declaration by the High Representative on behalf of the European Union on the alignment of certain countries concerning restrictive measures against Belarus (англ.) . Савет Еўрапейскага саюза (26 студзеня 2021). Праверана 9 верасня 2021.
  6. США и Великобритания ввели новые санкции против белорусских чиновников, судей и сотрудников силовых органов (руск.) . Meduza (19 лютага 2021). Праверана 9 верасня 2021.
  7. Searching for subjects of sanctions
  8. «Ну, естественно, в морду получил» — Караник рассказал рабочим «Гродно-Азота» про 16-летнего протестующего под психотропами. Но в медсправке все не так (руск.) . Telegraf.by (27 жніўня 2020). Праверана 13 мая 2021.
  9. Караник: 9 Мая - праздник, неподвластный времени (руск.) . БелТА (9 мая 2021). Праверана 13 мая 2021.
  10. Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 21 снежня 2020 года № 474 «Аб узнагароджанні»

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]