Уладзімір Фёдаравіч Прусак

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Фёдаравіч Прусак
Владимир Фёдорович Пруссак.jpg
Дата нараджэння: 1846
Дата смерці: 1917
Дзеці: Ганна Уладзіміраўна Прусак[d], Уладзімір Уладзіміравіч Прусак[d] і Яўген Уладзіміравіч Прусак[d]
Альма-матар:
Член у:

Уладзімір Фёдаравіч Прусак (1846 — 1917) — расійскі інжынер-архітэктар. Брат архітэктара Яўгена Прусака[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1846 годзе. Родам з віцебскіх мяшчанаў[2]. Рана страціў бацьку[3]. Выхоўваўся ў Віцебскай гімназіі. Як лепшы вучань гімназіі быў адпраўлены за кошт земства ў Пецярбургскае будаўнічае вучылішча[2], у якое паступіў у 1863 годзе. Скончыў у 1868 годзе курс з чынам X класу, пры чым за выдатныя поспехі запісаны на мармуровую дошку[1].

Прафесійная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Па сканчэнні курса быў пакінуты пры Будаўнічым вучылішчы і ў той самы час (да 1869 года) складаўся на службе ў галоўным таварыстве расійскіх чыгунак памочнікам начальніка 6-га ўчастка Мікалаеўскай чыгункі[1]. З 1869 па 1870 год займаў пасаду начальніка 1-й дыстанцыі Ражска-Маршанскай чыгункі(руск.) бел., а з 1870 па 1878 год быў начальнікам III участка Маскоўска-Яраслаўскай чыгункі(руск.) бел.. У 1871 годзе атрымаў званне інжынера-архітэктара[1].

Не жадаючы працягваць гэты род службы, У. Прусак пераехаў у Санкт-Пецярбург і паступіў у санкт-пецярбургскую гарадскую ўправу гарадскім архітэктарам па асведчанні гандлёвых фабрычных і заводскіх устаноў, а потым — памочнікам справавода будаўнічага аддзялення і справаводам інвентарнага стала[1].

З 1885 года і прынамсі да 1892 года складаўся членам ацэначнай камісіі пры праўленні санкт-пецярбургскага крэдытнага таварыства і ў той самы час займаўся прыватнымі пабудовамі[1][4].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

З выкананых ім пабудоў варта адзначыць цэлы шэраг запасных станцыйных і пад’язных рэйкавых чыгуначных шляхоў (да 50 вёрстаў) з землянымі і іншымі працамі, пабудову чыгуначных мостаў (драўляных — 28, жалезных — 14) і мноства абывацельскіх дамоў, галоўным чынам, у Пецярбургу[1].

Асобныя творы[правіць | правіць зыходнік]

У Санкт-Пецярбургу[правіць | правіць зыходнік]

Іншае[правіць | правіць зыходнік]

Грамадская дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Член Пецярбургскага таварыства архітэктараў(руск.) бел. с 1887 года. Галосны Гарадской думы г. Санкт-Пецярбурга ў 1889—1893 гадах[15].

Архітэктар не захапляўся палітыкай, але пад уплывам рэвалюцыйных падзей 1905 года ён аформіў свае разважанні па пытаннях сацыяльна-палітычнага ладу Расіі і выступіў з прамовай, якую апублікаваў у пачатку 1906 года з прапановай папярэдняга абмеркавання закранутых у ёй палажэнняў да дня склікання Дзяржаўнай Думы[17]. У палітыцы Уладзімір Фёдаравіч стаяў на ўмераных пазіцыях, блізкіх да праграмы канстытуцыйна-дэмакратычнай партыі[3]

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Быў жанаты з Ганнай Ціханаўнай, родам з кранштацкіх мяшчанаў, яе бацькі былі з прыгонных сялян гр. Шарамецева, з яго палтаўскіх вотчын[3]. Мелі чатырох дзяцей, у тым ліку:

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Барановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892. С. 277
  2. 2,0 2,1 2,2 Пруссак Анна Владимировна (руск.) 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Е. Н. ГРУЗДЕВА. АННА ВЛАДИМИРОВНА ПРУССАК — ИСТОЧНИКОВЕД И УЧЕНЫЙ ПЕТЕРБУРГСКОЙ ИСТОРИЧЕСКОЙ ШКОЛЫ НАЧАЛА XX в. (материалы к биографии) (руск.) 
  4. Пабудовы аўтарства У. Ф. Прусака ў Санкт-Пецярбургу (руск.) 
  5. Верейская ул., 29 (руск.) 
  6. Воронежская ул., 12 (руск.) 
  7. Воронежская ул., 14 (руск.) 
  8. 6-я Красноармейская ул., 6 (руск.) 
  9. Малодетскосельский пр., 15 (руск.) 
  10. Мира ул., 7 (руск.) 
  11. Псковская ул., 19-21 (руск.) 
  12. 8-я Советская ул., 12 (руск.) 
  13. Суворовский пр., 7/4-я Советская ул., 19 (руск.) 
  14. Таврическая ул., 29 (руск.) 
  15. 15,0 15,1 Пруссак Владимир Федорович (руск.) 
  16. Пруссак Дмитрий Константинович (руск.) 
  17. Речь «Народникам» (сказанная инженер-архитектором В. Ф. Пруссаком 6 декабря 1905 г.). [СПб.], 1906.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Архитекторы-строители Санкт-Петербурга середины XIX — начала XX века. Под общ. ред. Б. М. Кирикова. — СПб. Пилигрим, 1996
  • Зодчие Санкт-Петербурга. XIX-начало ХХ века : архитекторы первой половины XIX века; архитекторы второй половины XIX века; архитекторы конца XIX — начала ХХ века / сост. В. Г. Исаченко; ред. : Ю. В. Артемьева, С. А. Прохватилова. — Санкт-Петербург : Лениздат, 1998. — С. 1024.
  • Александрова, Е. Л. Водская пятина — Ингерманландия — Санкт-Петербургская губерния — Ленинградская область : ист. прошлое / Е. Л. Александрова. — Санкт-Петербург : Гйоль, 2011. — С. 540, 541.
  • Всеволожский район в названиях : историко-топоним. справ. 130 район. имен / авт.-сост. В. А. Бычкова ; МКУ «Всеволож. межпоселен. Б-ка» Всеволож. центр. гор. Б-ка им. Ю. Г. Слепухина. — Всеволожск : [б. и.], 2012. — С. 74.
  • Земля Невская Православная : православные храмы пригородных районов Санкт-Петербурга и Ленинградской области : крат. церковно-историч.справ. / РГИА, Ком. по сохранению и возрождению святынь СПб и Ленингр. обл. ; науч. ред. В. В. Антонов. — Санкт-Петербург : Лики России, 2006. — С. 66.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]