Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц
Gen. Władysław Korczyc.jpg
Дата нараджэння 1 верасня 1893(1893-09-01)
Месца нараджэння
Дата смерці 17 кастрычніка 1966(1966-10-17) (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Poland.svg ПНР
Род войскаў пяхота
Гады службы Flag of Russia.svg Расійская імперыя 19141917
Flag of the Soviet Union.svg СССР 19191954
Flag of Poland.svg ПНР 19441945
Званне
Генерал-палкоўнік

Naramiennik General Broni.svg
Камандаваў 245-я стралковая дывізія[d], Q4029302? і First Polish Army[d]
Бітвы/войны Першая сусветная вайна
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі

Узнагароды СССР

Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Суворава I ступені Ордэн Кутузава II ступені Ордэн Чырвонай Зоркі Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
20 years of victory rib.png
Медаль «За ўзяцце Берліна»
Медаль «За вызваленне Варшавы»
Медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»

Узнагароды Польшчы

Ордэн Будаўнікоў Народнай Польшчы
Ордэн Адраджэння Польшчы 2-й ступені
Кавалер Вялікага Крыжа ордэна «За вайсковую доблесць»
Камандор ордэна «За вайсковую доблесць»
Медаль «За Варшаву 1939—1945»
Медаль «За Одру, Нісу, Балтыку»
Медаль «Перамогі і Свабоды»

Уладзісла́ў Віке́нцьевіч Ко́рчыц (1 верасня 1893 ў в. Багдановічы, цяпер Слонімскі раён Гродзенскай вобласці17 кастрычніка 1966, Масква) — савецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1945 год), генерал броні Польскага Войска (1945 год).

Пачатковая біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц нарадзіўся 1 верасня 1893 года ў былой вёсцы Багдановічы (каля цяперашней вёскі Азгінавічы Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці).

Ваенная служба[правіць | правіць зыходнік]

Першая сусветная і Грамадзянская войны[правіць | правіць зыходнік]

У Рускую імператарскую армію быў прызваны ў 1914 годзе. Даслужыўся да прапаршчыка.

Прымаў удзел у Першай сусветнай вайне, падчас якой камандаваў кавалерыйскім эскадронам на Заходнім фронце.

У 1917 годзе скончыў 5-ю Маскоўскую школу прапаршчыкаў.

У 1919 годзе перайшоў на бок РСЧА.

У час Грамадзянскай вайны ваяваў на Паўднёвым і Паўднёва-Заходнім франтах у якасці камандзіра дывізіённага харчтранспарту стралковай дывізіі.

Міжваенны перыяд[правіць | правіць зыходнік]

У 1923 і 1930 гадах скончыў курсы ўдасканалення камсаставу «Стрэл», а ў 1936 годзе — Акадэмію Генштаба.

Працаваў старшым памочнікам начальніка аператыўнай часці штаба 3-га стралковага корпуса, камандзірам стралковага палка, начальнікам штаба 19-й стралковай дывізіі і начальнікам штаба 14-га стралковага корпуса.

З 9 мая 1938 года па 20 студзеня 1940 года Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц знаходзіўся пад следствам, аднак быў вызвалены з спыненнем справы. Загадам НКА № 01827 ад 28 красавіка 1940 года Корчыц быў адноўлены ў шэрагах РСЧА і быў прызначаны спачатку выкладчыкам тактыкі Вышэйшай ваеннай школы штабной службы, затым Ваеннай акадэміі ім. М. В. Фрунзе, у якой выкладаў да 1941 года.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку вайны Корчыц быў прызначаны на пасаду камандзіра 245-й стралковай дывізіі, сфарміраванай у Маскоўскай вайсковай акрузе. У жніўні дывізія вяла баі з праўзыходнымі сіламі праціўніка ўздоўж чыгункі Старая РусаДно. Праціўніку ўдалося здзейсніць абыход і акружыць дывізію, але 24 жніўня дывізія выйшла з акружэння, заняўшы абарону ў 5-8 км на ўсход ад раённага цэнтра Залучча, дзе праціўнік зноў атачыў дывізію. З-за таго, што праціўнік перакрыў толькі дарогі, дывізія выйшла з акружэння ў раён возера Велле.

У снежні 1941 года Корчыц быў прызначаны на пасаду камандзіра 182-й стралковай дывізіі, якая ў ходзе Дзям'янскай аперацыі абаранялі мяжу Воранава — Слабада. У красавіку дывізія прыкрывала адступленне арміі за раку Полісць. Ноччу дывізія пераправілася праз ракі Тулебля, Полісць і возера Соннае і заняла рубеж па рацэ Полісць да чыгункі Старая Руса — Парфіна. З чэрвеня дывізія абаранялі мяжу Гай Круглая — Рэдцы.

У верасні 1942 года быў прызначаны на пасаду намесніка камандуючага 34-й арміяй, якая брала ўдзел у ліквідацыі дзямянскага плацдарма праціўніка. Неўзабаве Корчыц займаў шэраг штабных і камандных пасад.

У снежні 1942 года быў прызначаны на пасаду начальніка штаба 1-й ударнай арміі. З сярэдзіны сакавіка 1943 года армія абаранялі мяжу па рэках Рэддзя і Парусся. У лютым 1944 года армія ўдзельнічала ў Ленінградска-Наўгародскай аперацыі.

У канцы красавіка 1944 года Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц быў прызначаны на пасаду начальніка штаба 1-й Польскай арміі. З верасня служыў начальнікам штаба Войска Польскага, а 4 кастрычніка быў прызначаны на пасаду камандуючага 1-й Польскай арміяй, якая брала ўдзел з 16 па 23 верасня ў наступленні на цэнтральным участку 1-га Беларускага фронту з мэтай аказання дапамогі варшаўскага паўстання. У лістападзе 1-я Польская армія разам з 47-й арміяй вяла баявыя дзеянні па ліквідацыі плацдармаў праціўніка паміж рэкамі Вісла і Заходні Буг. З снежня 1944 года служыў начальнікам штаба Войска Польскага.

Пасляваенная кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

У 1954 годзе скончыў Вышэйшыя акадэмічныя курсы пры Вышэйшай ваеннай акадэміі ім. К. Я. Варашылава.

У снежні 1954 года выйшаў у запас.

Уладзіслаў Вікенцьевіч Корчыц памёр 17 кастрычніка 1966 года ў Маскве.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Коллектив авторов. Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь / Под общей ред. М. Г. Вожакина. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — С. 106-108. — ISBN 5-86090-113-5.
  • Черушев Н. С. Из ГУЛАГа — в бой. — М.: Вече, 2006. — С. 52—57. — 512 с. — (Военные тайны XX века). — 5000 экз. — ISBN 5-9533-1588-0.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]