Уладзіслаў Рачкевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзіслаў Рачкевіч
Уладзіслаў Рачкевіч
Прэзідэнт Польскае Рэспублікі
30 верасня 1939 — 6 чэрвеня 1947
Прэзідэнт: прэзідэнт у лонданскай эміграцыі
Папярэднік: Ігнацы Масціцкі (у краіне)
Пераемнік: Аўгуст Залескі (у эміграцыі)
Маршалак польскага сойма IIІ склікання
9 снежня 1930 — 3 кастрычніка 1935
Папярэднік: Юліян Шыманскі
Пераемнік: Аляксандр Прыстар
Міністр унутраных спраў
28 чэрвеня 1921 — 13 верасня 1921
Папярэднік: Леапольд Скульскі
Пераемнік: Станіслаў Даўнаровіч
Міністр унутраных спраў
15 чэрвеня 1925 — 5 мая 1926
Папярэднік: Кірыл Ратайскі
Пераемнік: Стэфан Смольскі
Міністр унутраных спраў
13 кастрычніка 1935 — 15 мая 1936
Папярэднік: Марыян Зындрам-Касцялкоўскі
Пераемнік: Феліцыян Савой-Складкоўскі
 
Партыя: Беспартыйны блок супрацоўніцтва з урадам
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык, юрыст, адвакат
Веравызнанне: каталік
Нараджэнне: 28 студзеня 1885(1885-01-28)
Смерць: 6 чэрвеня 1947(1947-06-06) (62 гады)
Пахаванне:
 
Узнагароды:
кавалер Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёна Grand Cordon of the Order of Leopold ордэн Белага Арла Silver Cross of the Virtuti Militari Cross of Independence Army of Central Lithuania Cross of Merit EST Order of the Cross of the Eagle 1st Class BAR.png Grand Cross of the Order of the Southern Cross кавалер Вялікага крыжа ордэна Адраджэння Польшчы Commander with Star of the Order of Polonia Restituta камандор ордэна Адраджэння Польшчы Officer of the Order of Polonia Restituta

Уладзіслаў Рачкевіч (польск.: Władysław Raczkiewicz; 28 студзеня 1885, Кутаісі, Грузія6 чэрвеня 1947, Ратын, Уэльс) — польскі дзяржаўны дзеяч. Прэзідэнт Польшчы ў эміграцыі.

У 1917 годзе — старшыня Галоўнага польскага вайсковага камітэта. У 1921, 19251926, 19351936 — міністр унутраных спраў Польшчы. У 19211925 — навагрудскі ваявода, у 19261930 — віленскі ваявода. У 19301935 — маршалак польскага сойма ІІІ склікання (19301935). У 19391945 — прэзідэнт Польшчы ў лонданскай эміграцыі.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Кароткі нарыс Беларускага пытання, пер. на беларускую. — Мінск: І. П. Логвінаў, 2009

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]