Ульрых фон Юнгінген

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ульрых фон Юнгінген
Ulrich von Jungingen.jpg
 
Дзейнасць: Рыцар
Нараджэнне: 8 студзеня 1360
Юнгінген[d], Цолернальб[d], Цюбінген[d], Германія
Смерць: 15 ліпеня 1410 (50 гадоў)
Стэмбарк[d], Гміна Грунвальд, Аструдскі павет[d], Вармінска-Мазурскае ваяводства, Польшча
Пахаванне: Замак Мальбарк
Дынастыя: Юнгінген[d]
Смерць Ульрыха фон Юнгінгена.
Фрагмент карціны «Грунвальдская бітва» (Ян Матэйка, 1878)

Ульрых фон ЮНГІНГЕН (ням.: Ulrich von Jungingen; каля 1360 — 15 ліпеня 1410) — 26-ы вялікі магістр Тэўтонскага Ордэна (1407-1410).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Малодшы брат вялікага магістра Конрада фон Юнгінгена. Магчыма, уступіў у Ордэн каля 1380 годзе разам з братам. 3 1387 годзе быў кампанам (памочнікам) вялікага маршала Конрада фон Валенрода; пасля абрання апошняга вялікім магістрам Ордэна Ульрых застаўся пры ім. Магчыма, зрабіў кар'еру з пратэкцыі брата, з 1394 года — ордэнскі фогт Самбіі, з 1396 года — камтур Балгі і фогт Натангіі, з 1404 года — вялікі маршал Ордэна. 26 чэрвеня 1407 на генеральным капітуле абраны вялікім магістрам.

Прыхільнік актыўных дзеянняў супраць Літвы і Польшчы, для гэтага замірыўся са скандынаўскімі дзяржавамі, у 1408 годзе заключыў саюз з Даніяй саступіўшы ёй востраў Готланд. Спрабаваў разарваць польска-літоўскі саюз, дапамагаў вялікаму князю Вітаўту ў вайне з Масквою (1406—1408). Аднак Вітаўт, жадаючы вярнуць сабе Жамойць, у 1409 годзе па дамоўленасці з Ягайлам садзейнічаў жамойцкаму паўстанню супраць немцаў. На запытанне Ульрыха фон Юнгінгена, польскі бок у жніўні 1409 г. заявіў, што нападзе на Ордэн у выпадку яго вайны з Літвою. Ордэн аб'явіў вайну Польшчы, пачалася Вялікая вайна (1409—1411), якая ў 1409 годзе вялася ў памежных абласцях. У вырашальнай бітве вайны Ульрых фон Юнгінген камандаваў войскам Ордэна, на заключным этапе бою асабіста ўзначаліў атаку 16 харугваў і загінуў, ордэнскае войска была разбітае.

Пасля бітвы Ягайла загадаў знайсці цела Ульрыха фон Юнгінгена і адаслаў яго ў Марыенбург, дзе вялікага магістра пахавалі ў капліцы Св. Ганны.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]