Уралвагонзавод
| Уралвагонзавод | |
|---|---|
 | |
| Тып | бізнес, прадпрыемства, публічная кампанія і акцыянернае таварыства |
| Лістынг на біржы | Russian Trading System[d] |
| Заснаванне | 1936 |
| Краіна | |
| Адрас | |
| Галіна | ваенная прамысловасць[d] і машынабудаванне |
| Прадукцыя | вайсковы транспарт[d], Т-72[1], Т-34[2] і T-14 Armata[d][3] |
| Абарот |
|
| Аперацыйны прыбытак | |
| Чысты прыбытак | |
| Колькасць супрацоўнікаў |
|
| Матчына кампанія | Растэх[d] |
| Даччыныя кампаніі | Чалябінскі трактарны завод і Усерасійскі навукова-даследчы інстытут транспартнага машынабудавання[d] |
| Сайт | uralvagonzavod.ru (руск.) (англ.) |
АТ «Навукова-вытворчая карпарацыя „Уралвагонзавод“ імя Ф.Э. Дзяржынскага» — савецкая і расійская карпарацыя, якая займаецца распрацоўкай і вытворчасцю ваеннай тэхнікі, дарожна-будаўнічых машын, чыгуначных вагонаў. У карпарацыю ўваходзяць навукова-даследчыя інстытуты, канструктарскія бюро і вытворчыя прадпрыемствы. Галаўное прадпрыемства — завод «Уралвагонзавод», размешчаны ў Ніжнім Тагіле Свярдлоўскай вобласці.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://www.army-technology.com/projects/t-72b3m-main-battle-tank/
- ↑ https://www.business-standard.com/article/pti-stories/russia-restores-soviet-t-34-tanks-retrieved-from-laos-120022701382_1.html
- ↑ https://www.19fortyfive.com/2022/03/we-might-know-why-russias-new-armata-tank-is-missing-from-ukraine/
- ↑ SIPRI Arms Industry Database — Стакгольмскі інстытут даследавання праблем міру.
- ↑ Консолидированная финансовая отчетность за год, закончившийся 31 декабря 2016 года, и аудиторское заключение - Акционерное Общество «Научно производственная корпорация «Уралвагонзавод» имени Ф. Э. Дзержинского»
- ↑ (unspecified title) — 2017.
- ↑ Консолидированная финансовая отчетность за год, закончившийся 31 декабря 2016 года, и аудиторское заключение - Акционерное Общество «Научно производственная корпорация «Уралвагонзавод» имени Ф. Э. Дзержинского» — 2017.
- ↑ Назначен командир танкового — Kommersant publishing house, 2017.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Бенуа С. Достижения в СССР. Хроники великой цивилизации. — Москва: Алгоритм, 2015. — 368 с. — ISBN 978-5-4438-1006-5.
- Замятин Д. Геокультурный брендинг городов и территорий: от теории к практике. — Москва: Алетейя, 2020. — 668 с. — ISBN 978-5-00165-011-9.
- Индустриальное наследие. — Изд-во Мордовского университета, 2005. — 479 с. — ISBN 9785710312445.
