ФК Вердэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вердэр
SV-Werder-Bremen-Logo.svg
Поўная назва

Sportverein Werder Bremen von 1899 e. V.

Заснаваны

4 лютага 1899

Горад

Брэмен, Германія

Стадыён

Везерштадыян
Умяшчальнасць: 42 500

Прэзідэнт

Клаўс-Дытэр Фішэр

Галоўны трэнер

Аляксандр Нуры

Чэмпіянат

Бундэсліга

2016/17

8 месца

Сайт

Афіцыйны сайт

Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Вердэр» (ням.: SV Werder Bremen) — нямецкі футбольны клуб з горада Брэмен. Заснаваны ў 1899 годзе. Чатырохразовы чэмпіён Германіі (1965, 1988, 1993, 2004), шасціразовы пераможца Кубка Германіі (1961, 1991, 1994, 1999, 2004, 2009). Пераможца Кубка ўладальнікаў кубкаў (1992), фіналіст Кубка УЕФА (2009).

Клуб быў заснаваны 4 лютага 1899 года як «Fußballverein Werder»[1] групай з шаснаццаці прафесійна-тэхнічных школаў, якія выйгралі прыз спартыўнага абсталявання[2]. Яны ўзялі сваю назву ад рэдка выкарыстоўваемага рэгіянальнага нямецкага слова «рачны паўвостраў», якое апісвае бераг ракі ў месцы, дзе спачатку гуляла каманда. На дадзены момант таварыства «Вердэр» налічвае 39 100 членаў[3].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля шматлікіх рэгіянальных поспехаў і заваёваў кубка, яго першы нацыянальны поспех прыйшоў з перамогай у Кубку Германіі ў 1961 годзе. Калі ў 1962 годзе была створана Бундэсліга, Брэмен стаў чэмпіёнам яе другога сезону ў 1965 годзе.

Клуб пакінуў Бундэслігу ў 1980 годзе на адзін сезон і вярнуўся туды са сваім новым трэнерам Ота Рэхагелем для новых перамогаў: другое месца ў 1983 і 1986 гадах, і яшчэ адно званне чэмпіёна ў 1988 годзе. У Кубку Германіі «Вердэр» выходзіў у фінал у 1989 і 1990 гадах, але канчаткова перамог у 1991 годзе. У наступным еўрапейскім Кубку Кубкаў Брэмен таксама быў паспяховы і перамог яго ў 1992 годзе. У 1993 годзе «Вердэр» стаў чэмпіёнам у трэці раз. Кубак Германіі быў выйграны зноў і на наступны 1994 год.

У 1995 годзе Рэхагель сышоў з каманды, каб трэніраваць «Баварыю Мюнхен», і гэта прывяло да крызісу, які скончыўся толькі ў 1999 годзе з прыходам новага трэнера Томаса Шаафа. Брэмен перамог «Баварыю» ў фінале Кубка. Наступныя гады клуб замацаваўся ў верхняй палове табліцы лігі.

У 2004 годзе, праз пяць гадоў пасля прыходу Томаса Шаафа, «Вердэр» заваяваў свой чацвёрты тытул чэмпіёна. Каманда вырвалася на 9 ачкоў наперад і мела дзве гульні ў запасе, перад выязной гульнёй з супернікам — «Баварыяй». «Вердэр» перамог 3:1 і аформіў чэмпіёнства. Ледзь пазней клуб перамог каманду з Другой Бундэслігі «Алеманію» 3:2 у фінале Кубка Германіі. Гэта быў пяты кубак у гісторыі клуба. У выніку, у 2004 годзе быў зроблены залаты дубль (яго дамагаліся толькі чатыры каманды ў Германіі).

У 2009 годзе каманда прабілася ў фінал Кубка УЕФА, але прайграла ў авертайме данецкаму «Шахцёру» з лікам 1:2. Але затое каманда перамагла ў фінале Кубка Германіі ў леверкузенскага «Баера» з лікам 1:0, заваяваўшы шосты кубак у сваёй гісторыі.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на кастрычнік 2017 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
Брамнікі
1 Сцяг Чэхіі Бр Іржы Паўленка 1992
30 Сцяг Германіі Бр Міхаэль Цэтэрэр 1995
33 Сцяг Чэхіі Бр Яраслаў Дробны 1979
Абаронцы
3 Сцяг Італіі Аб Лука Кальдзірола 1991
4 Сцяг Германіі Аб Роберт Баўэр 1995
5 Сцяг Швецыі Аб Людвіг Аўгустынсан 1994
13 Сцяг Сербіі Аб Мілаш Велькавіч 1995
18 Сцяг Фінляндыі Аб Ніклас Мойсандэр 1985
20 Сцяг Швейцарыі Аб Улісес Гарсія 1996
23 Сцяг Чэхіі Аб Тэадор Гебрэ Селасіе 1986
26 Сцяг Сенегала Аб Ламін Санэ 1987
28 Сцяг Нідэрландаў Аб Еспер Ферлат 1996
Паўабаронцы
6 Сцяг Даніі ПА Томас Дылейні 1991
7 Сцяг Аўстрыі ПА Флорыян Кайнц 1992
Пазіцыя Імя Год нараджэння
Паўабаронцы
8 Сцяг Германіі ПА Жэром Гондарф 1988
15 Сцяг Босніі і Герцагавіны ПА Ізет Хайравіч 1991
16 Сцяг Аўстрыі ПА Златка Юнузавіч Капітан каманды 1987
22 Сцяг Германіі ПА Фін Бартэльс 1987
35 Сцяг Германіі ПА Максіміліян Эгештайн 1996
38 Сцяг Германіі ПА Ніклас Шміт 1998
44 Сцяг Германіі ПА Філіп Баргфрэдэ 1989
Нападнікі
9 Сцяг ЗША Нап Аран Ёхансан 1990
10 Сцяг Германіі Нап Макс Крузэ 1988
17 Сцяг Германіі Нап Юстын Айлерс 1988
19 Сцяг Кітая Нап Чжан Юйнін 1997
24 Сцяг Германіі Нап Яганес Эгештайн 1998
29 Сцяг Алжыра Нап Ісхак Бельфадыль 1992
47 Сцяг Гамбіі Нап Усман Манэ 1997

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]