ФК Лакаматыў Гомель

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лакаматыў Гомель
Лагатып
Заснаваны 2008
Горад Гомель, Беларусь
Стадыён «Лакаматыў»
Умяшчальнасць: 750
Галоўны трэнер Андрэй Гараўцоў
Чэмпіянат Першая ліга
2020 5 месца
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Лакаматыў»беларускі футбольны клуб з горада Гомель, заснаваны ў 2008 годзе. У цяперашні час выступае ў Першай лізе чэмпіянату Беларусі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

З 2010 клуб пад назвай «Гомельчыгунтранс» гуляў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

Пасля сезона 2012 (які прынёс чыгуначнікам 4 месца) «Гомельчыгунтранс» меў магчымасць апынуцца ў Першай лізе, але вырашыў не пераходзіць на прафесійны ўзровень і застацца ў якасці аматарскага ў Другой лізе.

2013[правіць | правіць зыходнік]

Застаўшыся ў Другой лізе, чыгуначнікі сталі галоўнымі фаварытамі сезона 2013. У выніку яны хутка адарваліся ад канкурэнтаў і за 7 тураў да фінішу гарантавалі выхад у Першую лігу. Клуб заняў першае месца, а нападнік «Гомельчыгунтранса» Ілья Федарэнка стаў найлепшым бамбардзірам турніру (23 галы).

У Першай лізе[правіць | правіць зыходнік]

Атрымаўшы месца ў Першай лізе, чыгуначнікі доўга не маглі вызначыцца — пераходзіць на больш высокі ўзровень ці заставацца ў Другой лізе. У выніку, атрымаўшы некаторыя ільготы ад БФФ[1], «Гомельчыгунтранс» у сакавіку 2014 канчаткова пацвердзіў свой удзел у Першай лізе[2].

Пасля ўдалага пачатку сезона 2014 каманда стала атрымліваць паражэнні, і ў канцы першага круга апынулася недалёка ад зоны вылету. Другі круг атрымаўся значна лепш, і ў выніку каманда атрымала 11 месца. У сезоне 2015 «Гомельчыгунтранс» ужо быў трывалым серадняком Першай лігі і скончыў чэмпіянат на 8-м месцы.

Перад сезонам 2016 лідары каманды — Яўген Барсукоў і Дзмітрый Гомза — перайшлі ў «Гомель». Аднак, нават нягледзячы на страту лідараў, «Гомельчыгунтранс» паспяхова пачаў сезон, хутка замацаваўся ўверсе табліцы і доўгі час прэтэндаваў на выхад у Вышэйшую лігу. Улетку некалькі ігракоў каманды перайшлі ў клубы Вышэйшай лігі, аднак чыгуначнікі працягвалі барацьбу за трэці радок супраць мінскага «Промня». З-за шэрагу няўдач у канцы сезона «Гомельчыгунтранс» саступіў трэці радок і заняў выніковае чацвёртае месца, аднак ужо па заканчэнні сезона, у сувязі з ануляваннем вынікаў шэрагу матчаў «Промня» і прысуджэння тэхнічных паражэнняў, «Гомельчыгунтранс» павысіўся да трэцяга месца.

У снежні 2016 года стала вядома, што з наступнага сезона каманда пачне выступаць пад назвай «Лакаматыў»[3]. У сезоне 2017 «Лакаматыў», як і ў папярэднім годзе, знаходзіўся сярод лідараў турніру, аднак у выніку заняў чацвёртае месца.

У сезоне 2018, нягледзячы на неблагі старт, «Лакаматыў» хутка саступіў асноўным канкурэнтам і ўжо не прэтэндаваў на выхад у Вышэйшую лігу. У ліпені замест Паўла Крэчына, які кіраваў камандай на працягу чатырох гадоў, новым трэнерам стаў яго памочнік Андрэй Гараўцоў. Пад яго кіраўніцтвам «Лакаматыў» атрымаў некалькі перамог і выйшаў у чвэрцьфінал Кубка Беларусі, у чэмпіянаце каманда паднялася ў верхнюю палову табліцы, аднак сезон скончыла на шостым месцы.

У сезоне 2019 каманду ўзначаліў новы трэнер Аляксей Шубянок. «Лакаматыў» з самага пачатку апынуўся ў верхняй частцы табліцы, доўгі час каманда вяла барацьбу за трэцяе месца з брэсцкім «Рухам», у выніку саступіла толькі пасля апошняга тура па асабістым сустрэчам і стала чацвёртай. У пачатку 2020 года Аляксей Шубянок памяняўся пасадамі са сваім памочнікам Андрэем Гараўцовым, які такім чынам зноў узначаліў каманду. Каманда добра пачала сезон 2020, ідучы сярод лідараў, аднак у другой палове сезона выключылася з барацьбы за найвышэйшыя месцы і стала пятай. Пры гэтым ігрок чыгуначнікаў Андрэй Салавей з 20 галамі стаў найлепшым бамбардзірам турніру.

Эмблемы[правіць | правіць зыходнік]

Гісторыя назваў[правіць | правіць зыходнік]

  • 2010: «Гомельчыгунтранс-НОД-4»
  • 2011—2016: «Гомельчыгунтранс»
  • з 2017: «Лакаматыў»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на красавік 2021 года[4].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Беларусь Бр Андрэй Сілівончык 1988
16 Беларусь Бр Яўген Кандраценка 1999
4 Беларусь Аб Аляксандр Кучынскі 1996
5 Беларусь Аб Яўген Кудаш Капітан каманды 1985
17 Беларусь Аб Павел Маркаў 1991
76 Расія Аб Антон Іваноў 1994
92 Беларусь Аб Віталь Урбановіч 2003
97 Беларусь Аб Ягор Барсукоў 2000
3 Беларусь ПА Андрэй Кухаронак 1988
6 Туркменістан ПА Вепа Жумаеў 2000
9 Беларусь ПА Дзмітрый Свірыдзенка 1997
10 Беларусь ПА Уладзіслаў Сычоў 2002
Пазіцыя Імя Год нараджэння
11 Беларусь ПА Дзмітрый Крывашэеў 1998
18 Беларусь ПА Аляксей Цімашэнка 1986
19 Беларусь ПА Павел Трафімчук 2001
23 Беларусь ПА Максім Васпукоў 1999
89 Беларусь ПА Дзмітрый Ніжнік 2003
Беларусь ПА Раман Данілкоў 2000
Беларусь ПА Мацвей Крычэўскі 2003
Беларусь ПА Аляксандр Цайко 2003
20 Беларусь Нап Дзяніс Казлоўскі 1993
21 Расія Нап Дзмітрый Лаўрышчаў 1998
24 Беларусь Нап Яўген Азерскі 1995
Беларусь Нап Аляксандр Янчанка 1995

Трэнерскі штаб[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
2010 Другая (Д3) 7 34 16 4 14 63–58 52 1/16 фіналу
2011 Другая (Д3) 6 30 14 9 7 49–28 51 1/16 фіналу
2012 Другая (Д3) 4 36 20 9 7 64–27 69 1/16 фіналу
2013 Другая (Д3) 1 24 20 3 1 60–17 63 1/16 фіналу Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2014 Першая (Д2) 12 30 9 9 12 33–38 36 1/8 фіналу
2015 Першая (Д2) 8 30 12 8 10 45–39 44 1/16 фіналу
2016 Першая (Д2) 3 26 12 8 6 33–24 44 Чвэрцьфінал
2017 Першая (Д2) 4 30 17 6 7 49–36 57 1/16 фіналу
2018 Першая (Д2) 6 28 10 10 8 44–29 40 Чвэрцьфінал
2019 Першая (Д2) 4 28 17 5 6 60–24 56 1/8 фіналу
2020 Першая (Д2) 5 26 13 7 6 56–38 45 1/16 фіналу

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]