ФК Маладзечна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Маладзечна
ФК Маладзечна.jpg
Заснаваны 1989
Горад Маладзечна, Беларусь
Стадыён Гарадскі
Умяшчальнасць: 4800
Прэзідэнт Уладзімір Галубко
Галоўны трэнер Сяргей Дараховіч
Чэмпіянат Першая ліга
2021 9-16 месцы ў Другой лізе
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Маладзечна» — беларускі футбольны клуб з горада Маладзечна, заснаваны ў 1989 годзе. У цяперашні час выступае ў Першай лізе чэмпіянату Беларусі

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Клуб быў створаны ў 1989 годзе пад назвай «Металург» пры падтрымцы тагачаснага дырэктара Маладзечанскага завода парашковай металургіі Генадзя Карпенкі. «Металург» адразу выйшаў у мацнейшы дывізіён чэмпіянату БССР, а ў 1991 стаў апошнім пераможцам Чэмпіянату і Кубка БССР.

У 19922003 гуляў у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі (акрамя 2000). У клубе пачыналі кар’еру такія вядомыя ігракі, як Аляксандр Вяжэвіч, браты Уладзімір і Міхаіл Макоўскія. У сярэдзіне 2000-х з-за фінансавых праблем клуб апусціўся да Другой лігі, дзе стаў замаць месца ў канцы табліцы.

У сезонах 2009—2011 каманда паказвала добрыя вынікі, але не змагла атрымаць павышэнне. У 2012 праблемы з фінансаваннем прывялі да чарговага падзення ў ніжнюю частку табліцы.

У 2011 клуб, які доўгі час быў вядомы пад назвай «Маладзечна», стаў менавацца «Забудова» — ад назвы спонсара. У 2013 годзе клуб зноў змяніў назву — на «Маладзечна-2013». За «Маладзечна-2013» сталі гуляць пераважна мінскія футбалісты, у той жа час у чэмпіянат вобласці была заяўлена каманда «Маладзечна-ДЮСШ-4» (фактычна фарм-клуб «Маладзечна-2013»), дзе гулялі маладыя выхаванцы маладзечанскага футбола.

2015 год[правіць | правіць зыходнік]

У лютым 2015 года стала вядома, што «Маладзечна-ДЮСШ-4» будзе выступаць у Другой лізе замест «Маладзечна-2013»[1]. Новая каманда стала выступаць значна паспяховей і адразу ўзначаліла табліцу групы А, дзе ў выніку перамагла. У фінальным этапе «Маладзечна-ДЮСШ-4» саступіла асноўным канкурэнтам і не здолела выйсці ў Першую лігу, заняўшы чацвёртае месца. Перад сезонам 2016 «Маладзечна-ДЮСШ-4» мела магчымасць заявіцца ў Першую лігу замест спыніўшых існаванне каманд, але адмовілася і працягнула выступы ў Другой лізе.

2016 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2016 каманда доўгі час ішла на трэцім месцы, якое забяспечвала выхад у Першую лігу, але ў двух апошніх турах прайграла сваім асноўным канкурэнтам — «Клецку» і «Нёману-Агра» — і скончыла сезон на пятым месцы.

2017 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2017 года маладзечанскі клуб стаў супрацоўнічаць з Андрэем Іваненкам, які раней працаваў з такімі клубамі, як «Рагачоў-МК» і «Крумкачы». Дзякуючы Іваненку каманду папоўніў шэраг ігракоў з вопытам выступаў у Вышэйшай лізе, былі арганізаваныя замежныя перадсезонныя зборы і інш. Аднак, у чэмпіянаце «Маладзечна-ДЮСШ-4» не здолела адолець асноўных канкурэнтаў і заняла выніковае шостае месца. Па заканчэнні сезону стала вядома, што маладзечанскі клуб спыняе супрацоўніцтва з Іваненкам.

2018 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2018 каманда ў асноўным складалася з маладзечанскіх футбалістаў, да якіх дадалася невялікая колькасць запрошаных, сярод якіх вопытны Алег Страхановіч. Доўгі час «Маладзечна-ДЮСШ-4» ішло на апошнім месцы, першая перамога была атрымана толькі ў 13-м туры. Аднак, пазнейшыя поспехі дазволілі камандзе ўзняцца ў сярэдзіну табліцы і скончыць сезон на 9-м радку з 15.

2019 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2019 каманда стала называцца «Маладзечна». Захаваўшы лідараў, маладзечанскі клуб умацаваўся шэрагам новых ігракоў, у тым ліку з вопытам выступлення ў Вышэйшай лізе. Стаўшы адным з фаварытаў, маладзечанскі клуб дзякуючы добра праведзенай другой палове сезона стаў трэцім, што ў сувязі са спыненнем існавання мінскага «Тарпеда» давала права на выхад у Першую лігу.

2020 год[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку 2020 года доўгі час заставалася адкрытым пытанне аб удзеле «Маладзечна» ў Першай лізе. У сувязі з тым, што права ўдзельнічаць у Першай лізе таксама атрымаў і «Андэрдог» з Маладзечанскага раёна, у лютым з’явілася інфармацыя аб магчымым аб’яднанні «Андэрдога» з «Маладзечна», каб аб’яднаны клуб удзельнічаў у Першай лізе. Планавалася, што бюджэт будзе фарміравацца напалову з прыватнага капіталу ўласнікаў «Андэрдога», аднак пазней з-за рознагалоссяў «Андэрдог» увогуле зняўся са спаборніцтваў, а «Маладзечна» заявілася ў Другую лігу. Нягледзячы на дрэнны старт, «Маладзечна» з цягам часам захапіла лідарства ў сваёй групе і выйшла ў фінальны этап.

У жніўні падчас пратэстаў у Беларусі быў знойдзены мёртвым фанат маладзечанскага клуба Мікіта Крыўцоў[2].

У фінальным этапе Другой лігі маладзечанская каманда заняла трэцяе месца і атрымала права на стыкавыя матчы супраць светлагорскага «Хіміка» за месца ў Першай лізе на наступны сезон, але саступіла (0:0, 0:4) і засталася ў Другой лізе.

2021 год[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку сезона 2021 фан-рух адмовіўся падтрымліваць «Маладзечна», пакуль у краіне працягваюцца палітычныя судовыя справы, збіццё і забойства людей за ўласныя меркаванні[3].

Маладзечанскі клуб добра ўзмацніўся і здолеў перамагчы ў Мінскім дывізіёне Другой лігі, аднак у плэй-оф выбыў з далейшай барацьбы ўжо на стадыі 1/8 фіналу, саступіўшы па пенальці мінскаму БДУ (0:0, 0:0, пен. 1:4).

2022 год[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 2022 года ў выніку недахопу каманд для Першай лігі АБФФ прапанавала «Маладзечна» месца ў другім дывізіёне[4]. У лютым 2022 года клуб падаў дакументы для праходжання ліцэнзавання для ўдзелу ў Першай лізе.

Папярэднія назвы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1989—1992: «Металург»
  • 1993—2000: «Маладзечна»
  • 2001—2003: «Маладзечна-2000»
  • 2004—2010: «Маладзечна»
  • 2011—2012: «Забудова»
  • 2013—2014: «Маладзечна-2013»
  • 2015—2018: «Маладзечна-ДЮСШ-4»
  • з 2019: «Маладзечна»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

БССР[правіць | правіць зыходнік]

Рэспубліка Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на ліпень 2022 года[5].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Беларусь Бр Аляксей Чарных 1998
31 Беларусь Бр Уладзіслаў Крыўко 2002
99 Беларусь Бр Аляксей Станкевіч 1999
2 Расія Аб Арцём Целепаў 2002
3 Беларусь Аб Сяргей Дрозд Капітан каманды 1983
4 Беларусь Аб Сямён Хаткевіч 1998
12 Расія Аб Батраз Балікоеў 2000
14 Беларусь Аб Пётр Казанцаў 1998
44 Беларусь Аб Мікіта Закрэўскі 2001
66 Беларусь Аб Герман Кутковіч 2002
Беларусь Аб Аляксей Шыла 1999
7 Беларусь ПА Сяргей Булынёнак 1992
8 Беларусь ПА Уладзіслаў Фядотаў 1997
9 Беларусь ПА Раман Бурак 2001
Пазіцыя Імя Год нараджэння
10 Беларусь ПА Дзяніс Тропін 1998
13 Беларусь ПА Яўген Чычоў 1999
15 Беларусь ПА Артур Сарамаха 1998
17 Беларусь ПА Глеб Гулецкі 2002
23 Расія ПА Герман Ананскіх 2002
88 Беларусь ПА Уладзімір Маслоўскі 2000
90 Беларусь ПА Вадзім Мельнік 2001
93 Беларусь ПА Павел Расолька 1993
Беларусь ПА Ягор Імяракаў 2002
11 Беларусь Нап Сяргей Тарчыла 1993
18 Беларусь Нап Аляксей Петрусевіч 1996
21 Беларусь Нап Уладзіслаў Шумілаў 2002
77 Таджыкістан Нап Мухамаджон Лоікаў 1998

Трэнерскі штаб[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат БССР[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Заўвагі
1989 Другая — 2 (Д2) 1 22 15 4 3 53–19 34 Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
1990 Першая (Д1) 4 30 17 6 7 44–26 40
1991 Першая (Д1) 1 28 17 7 4 68–24 41

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1992 Першая (Д1) 9 15 5 5 5 11–12 15 Паўфінал
1992/1993 Першая (Д1) 13 32 7 10 15 34–40 24 Чвэрцьфінал
1993/1994 Першая (Д1) 9 30 10 11 9 35–31 31 Паўфінал
1994/1995 Першая (Д1) 4 30 12 11 7 48–30 35 Чвэрцьфінал
1995 Першая (Д1) 5 15 8 1 6 33–19 25 Чвэрцьфінал
1996 Першая (Д1) 8 30 11 8 11 42–33 41 1/8 фіналу
1997 Першая (Д1) 13 30 7 9 14 28–44 30 Чвэрцьфінал
1998 Вышэйшая (Д1) 14 28 4 4 20 21–51 16 Чвэрцьфінал
1999 Вышэйшая (Д1) 16 30 2 5 23 21–71 11 1/8 фіналу Descento.svg Вылет у Першую лігу
2000 Першая (Д2) 1 30 23 5 2 76–16 74 1/32 фіналу Flecha verde.png Выхад у Вышэйшую лігу
2001 Вышэйшая (Д1) 10 26 8 5 13 23–47 29 1/8 фіналу
2002 Вышэйшая (Д1) 13 26 3 3 20 23–59 13 1/8 фіналу
2003 Вышэйшая (Д1) 16 30 3 7 20 19–52 16 1/8 фіналу Descento.svg Вылет у Першую лігу
2004 Першая (Д2) 13 30 9 4 17 27–54 31 1/16 фіналу Адмова і пераход у Другую лігу
2005 Другая (Д3) 12 26 5 3 18 21–54 18 1/32 фіналу
2006 Другая (Д3) 16 32 5 5 22 33–71 20 1/32 фіналу
2007 Другая (Д3) 14 30 7 4 19 28–71 25 1/32 фіналу
2008 Другая (Д3) 8 30 11 10 9 55–43 43 1/32 фіналу
2009 Другая (Д3) 3 26 15 3 8 55–31 48 1/16 фіналу
2010 Другая (Д3) 4 34 17 6 11 69–52 57 1/16 фіналу
2011 Другая (Д3) 4 30 17 7 6 58–38 58 1/32 фіналу
2012 Другая (Д3) 15 36 12 2 22 45–86 38 1/32 фіналу
2013 Другая (Д3) 10 24 6 4 14 32–51 22 1/64 фіналу
2014 Другая — Б (Д3) 8 22 9 1 12 43–41 28 1/32 фіналу
Матчы за 15 месца1 16 2 1 0 1 4–5
2015 Другая — А (Д3) 1 18 13 3 2 49–13 42 1/32 фіналу Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 4 142 5 5 4 18–15 20
2016 Другая (Д3) 5 24 13 4 7 60–22 43 1/32 фіналу
2017 Другая (Д3) 6 26 13 6 7 70–37 45 1/16 фіналу
2018 Другая (Д3) 9 28 8 7 13 46–64 31 1/32 фіналу
2019 Другая (Д3) 3 28 22 1 5 91–26 67 1/32 фіналу Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2020 Другая — A (Д3) 1 20 15 3 2 59–18 48 1/64 фіналу Адмова і вяртанне ў Другую лігу
Фінальны этап (Д3) 3 103 4 1 5 15–20 13
Пераходныя матчы4 2 0 1 1 0–4
2021 Другая — Мінскі дывізіён — Поўнач (Д3) 1 18 17 0 1 99−12 51 1/16 фіналу
Другая — Мінскі дывізіён — Стыкавыя матчы (Д3) 1 1 0 1 0 0–0
Другая — плэй-оф (Д3) 9-16 2 0 2 0 0–0 Атрыманне месца ў Першай лізе
2022 Першая (Д2) 1/16 фіналу
  • 1 Стыкавыя матчы супраць клуба «Рагачоў», які заняў 8 месца ў групе А (3:2, 1:3).
  • 2 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 8 матчаў, 2—2—4, розніца мячоў 6—10.
  • 3 Улічваючы 4 гульні, перанесеныя з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 6 матчаў, 2—0—4, розніца мячоў 9—15.
  • 4 Пераходныя матчы за месца ў Першай лізе супраць светлагорскага «Хіміка», апошняй каманды Першай лігі 2020 (0:0, 0:4).

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]