ФК Маладзечна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Маладзечна
Лагатып
Заснаваны 1989
Горад Маладзечна, Беларусь
Стадыён Гарадскі
Умяшчальнасць: 4800
Галоўны трэнер Сяргей Дараховіч
Чэмпіянат Другая ліга
2019 3 месца

«Маладзечна» — беларускі футбольны клуб з горада Маладзечна, заснаваны ў 1989 годзе. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Клуб быў створаны ў 1989 годзе пад назвай «Металург» пры падтрымцы тагачаснага дырэктара Маладзечанскага завода парашковай металургіі Генадзя Карпенкі. «Металург» адразу выйшаў у мацнейшы дывізіён чэмпіянату БССР, а ў 1991 стаў апошнім пераможцам Чэмпіянату і Кубка БССР.

У 19922003 гуляў у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі (акрамя 2000). У клубе пачыналі кар’еру такія вядомыя ігракі, як Аляксандр Вяжэвіч, браты Уладзімір і Міхаіл Макоўскія. У сярэдзіне 2000-х з-за фінансавых праблем клуб апусціўся да Другой лігі, дзе стаў замаць месца ў канцы табліцы.

У сезонах 2009—2011 каманда паказвала добрыя вынікі, але не змагла атрымаць павышэнне. У 2012 праблемы з фінансаваннем прывялі да чарговага падзення ў ніжнюю частку табліцы.

У 2011 клуб, які доўгі час быў вядомы пад назвай «Маладзечна», стаў менавацца «Забудова» — ад назвы спонсара. У 2013 годзе клуб зноў змяніў назву — на «Маладзечна-2013». За «Маладзечна-2013» сталі гуляць пераважна мінскія футбалісты, у той жа час у чэмпіянат вобласці была заяўлена каманда «Маладзечна-ДЮСШ-4» (фактычна фарм-клуб «Маладзечна-2013»), дзе гулялі маладыя выхаванцы маладзечанскага футбола.

2015 год[правіць | правіць зыходнік]

У лютым 2015 года стала вядома, што «Маладзечна-ДЮСШ-4» будзе выступаць у Другой лізе замест «Маладзечна-2013»[1]. Новая каманда стала выступаць значна паспяховей і адразу ўзначаліла табліцу групы А, дзе ў выніку перамагла. У фінальным этапе «Маладзечна-ДЮСШ-4» саступіла асноўным канкурэнтам і не здолела выйсці ў Першую лігу, заняўшы чацвёртае месца. Перад сезонам 2016 «Маладзечна-ДЮСШ-4» мела магчымасць заявіцца ў Першую лігу замест спыніўшых існаванне каманд, але адмовілася і працягнула выступы ў Другой лізе.

2016 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2016 каманда доўгі час ішла на трэцім месцы, якое забяспечвала выхад у Першую лігу, але ў двух апошніх турах прайграла сваім асноўным канкурэнтам — «Клецку» і «Нёману-Агра» — і скончыла сезон на пятым месцы.

2017 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2017 года маладзечанскі клуб стаў супрацоўнічаць з Андрэем Іваненкам, які раней працаваў з такімі клубамі, як «Рагачоў-МК» і «Крумкачы». Дзякуючы Іваненку каманду папоўніў шэраг ігракоў з вопытам выступаў у Вышэйшай лізе, былі арганізаваныя замежныя перадсезонныя зборы і інш. Аднак, у чэмпіянаце «Маладзечна-ДЮСШ-4» не здолела адолець асноўных канкурэнтаў і заняла выніковае шостае месца. Па заканчэнні сезону стала вядома, што маладзечанскі клуб спыняе супрацоўніцтва з Іваненкам.

2018 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2018 каманда ў асноўным складалася з маладзечанскіх футбалістаў, да якіх дадалася невялікая колькасць запрошаных, сярод якіх вопытны Алег Страхановіч. Доўгі час «Маладзечна-ДЮСШ-4» ішло на апошнім месцы, першая перамога была атрымана толькі ў 13-м туры. Аднак, пазнейшыя поспехі дазволілі камандзе ўзняцца ў сярэдзіну табліцы і скончыць сезон на 9-м радку з 15.

2019 год[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 2019 каманда стала называцца «Маладзечна». Захаваўшы лідараў, маладзечанскі клуб умацаваўся шэрагам новых ігракоў, у тым ліку з вопытам выступлення ў Вышэйшай лізе. Стаўшы адным з фаварытаў, маладзечанскі клуб дзякуючы добра праведзенай другой палове сезона стаў трэцім, што ў сувязі са спыненнем існавання мінскага «Тарпеда» давала права на выхад у Першую лігу.

2020 год[правіць | правіць зыходнік]

Увечары 22 жніўня вартаўнік дачнага кааператыву знайшоў цела фаната клуба Мікіту Крыўцова ў лесе на вуліцы Парніковай у Мінску[2].

2021 год[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку сезона 2021 года фан-рух клуба адмовіўся падтрымліваць клуб, пакуль у краіне працягваюцца палітычныя судовыя справы, збіццё і забойства людей за ўласныя меркаванні[3].

Папярэднія назвы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1989—1992: «Металург»
  • 1993—2000: «Маладзечна»
  • 2001—2003: «Маладзечна-2000»
  • 2004—2010: «Маладзечна»
  • 2011—2012: «Забудова»
  • 2013—2014: «Маладзечна-2013»
  • 2015—2018: «Маладзечна-ДЮСШ-4»
  • з 2019: «Маладзечна»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

БССР[правіць | правіць зыходнік]

Рэспубліка Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на ліпень 2021 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
12 Беларусь Бр Сяргей Туранок 1986
32 Беларусь Бр Уладзіслаў Крыўко 2002
Беларусь Бр Ян Вяргейчык 2001
2 Беларусь Аб Данііл Волкаў 2001
3 Беларусь Аб Сяргей Дрозд Капітан каманды 1983
4 Беларусь Аб Сямён Хаткевіч 1998
5 Беларусь Аб Яўген Марозаў 1995
14 Беларусь Аб Раман Вінцукоўскі 1988
17 Беларусь Аб Ягор Імяракаў 2002
Беларусь Аб Арцём Асмалоўскі 2000
Беларусь Аб Арцём Грыб 1995
7 Беларусь ПА Сяргей Булынёнак 1992
8 Беларусь ПА Уладзіслаў Фядотаў 1997
9 Беларусь ПА Раман Бурак 2001
Пазіцыя Імя Год нараджэння
10 Беларусь ПА Мікіта Мятліцкі 1995
11 Беларусь ПА Сяргей Тарчыла 1993
14 Беларусь ПА Глеб Гулецкі 2002
15 Беларусь ПА Артур Сарамаха 1998
Беларусь ПА Антон Бубноў 1988
Беларусь ПА Сяргей Галюк 1995
Беларусь ПА Максім Чыжэўскі 1998
Беларусь ПА Яўген Чычоў 1999
6 Беларусь Нап Сяргей Кошаль 1986
18 Расія Нап Дзмітрый Сярогін 2001
20 Беларусь Нап Уладзіслаў Шумілаў 2002
Беларусь Нап Аляксей Лотыш 2001
Беларусь Нап Ігар Талькоўскі 1993
Беларусь Нап Дзяніс Фірага 2000

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат БССР[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Заўвагі
1989 Другая — 2 (Д2) 1 22 15 4 3 53–19 34 Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
1990 Першая (Д1) 4 30 17 6 7 44–26 40
1991 Першая (Д1) 1 28 17 7 4 68–24 41

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1992 Першая (Д1) 9 15 5 5 5 11–12 15 Паўфінал
1992/1993 Першая (Д1) 13 32 7 10 15 34–40 24 Чвэрцьфінал
1993/1994 Першая (Д1) 9 30 10 11 9 35–31 31 Паўфінал
1994/1995 Першая (Д1) 4 30 12 11 7 48–30 35 Чвэрцьфінал
1995 Першая (Д1) 5 15 8 1 6 33–19 25 Чвэрцьфінал
1996 Першая (Д1) 8 30 11 8 11 42–33 41 1/8 фіналу
1997 Першая (Д1) 13 30 7 9 14 28–44 30 Чвэрцьфінал
1998 Вышэйшая (Д1) 14 28 4 4 20 21–51 16 Чвэрцьфінал
1999 Вышэйшая (Д1) 16 30 2 5 23 21–71 11 1/8 фіналу Descento.svg Вылет у Першую лігу
2000 Першая (Д2) 1 30 23 5 2 76–16 74 1/32 фіналу Flecha verde.png Выхад у Вышэйшую лігу
2001 Вышэйшая (Д1) 10 26 8 5 13 23–47 29 1/8 фіналу
2002 Вышэйшая (Д1) 13 26 3 3 20 23–59 13 1/8 фіналу
2003 Вышэйшая (Д1) 16 30 3 7 20 19–52 16 1/8 фіналу Descento.svg Вылет у Першую лігу
2004 Першая (Д2) 13 30 9 4 17 27–54 31 1/16 фіналу Адмова і пераход у Другую лігу
2005 Другая (Д3) 12 26 5 3 18 21–54 18 1/32 фіналу
2006 Другая (Д3) 16 32 5 5 22 33–71 20 1/32 фіналу
2007 Другая (Д3) 14 30 7 4 19 28–71 25 1/32 фіналу
2008 Другая (Д3) 8 30 11 10 9 55–43 43 1/32 фіналу
2009 Другая (Д3) 3 26 15 3 8 55–31 48 1/16 фіналу
2010 Другая (Д3) 4 34 17 6 11 69–52 57 1/16 фіналу
2011 Другая (Д3) 4 30 17 7 6 58–38 58 1/32 фіналу
2012 Другая (Д3) 15 36 12 2 22 45–86 38 1/32 фіналу
2013 Другая (Д3) 10 24 6 4 14 32–51 22 1/64 фіналу
2014 Другая — Б (Д3) 8 22 9 1 12 43–41 28 1/32 фіналу
Матчы за 15 месца1 16 2 1 0 1 4–5
2015 Другая — А (Д3) 1 18 13 3 2 49–13 42 1/32 фіналу Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 4 14² 5 5 4 18–15 20
2016 Другая (Д3) 5 24 13 4 7 60–22 43 1/32 фіналу
2017 Другая (Д3) 6 26 13 6 7 70–37 45 1/16 фіналу
2018 Другая (Д3) 9 28 8 7 13 46–64 31 1/32 фіналу
2019 Другая (Д3) 3 28 22 1 5 91–26 67 1/32 фіналу Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2020 Другая (Д3) 1/64 фіналу Адмова і вяртанне ў Другую лігу
  • 1 Стыкавыя матчы супраць клуба «Рагачоў», які заняў 8 месца ў групе А (3:2, 1:3).
  • 2 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 8 матчаў, 2—2—4, розніца мячоў 6—10.

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Команда «Молодечно-ДЮСШ-4» заявилась во вторую лигу
  2. [https://nn.by/?c=ar&i=259077&lang=be Таямнічы сведка сцвярджае, што бачыў Мікіту Крыўцова жывым, але збітым. Сябры аднавілі апошнія дні хлопца https://nn.by/?c=ar&i=259077&lang=be](руск.) . Наша Ніва (15 верасня 2020). Праверана 28 лютага 2021.
  3. Фанаты белорусских футбольных клубов массово объявляют о бойкоте матчей(руск.) . TUT.BY (28 лютага 2021). Праверана 28 лютага 2021.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]