Фенатыязін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Фенатыязі́н, дыбензатыязінгетэрацыклічнае злучэнне, утрымліваючае атамы азоту і серы, С12Н9NS.

Phenothiazine structure.png

Крышталічнае рэчыва жоўтага колеру. Малярная маса 199,3. Тэмпература плаўлення 185,5—189[1] °C. Тэмпература кіпення (з раскладаннем) 371[1] °C. Добра раствараецца ў гарачым этаноле і воцатнай кіслаце, дрэнна — у ліграіне, дыэтылавым эфіры, бензоле. У халоднай сернай кіслаце раствараецца з вылучэннем SO2. Валодае ўласцівасцямі араматычных злучэнняў.

Атрыманне[правіць | правіць зыходнік]

Фенатыязін упершыню атрыманы ў 1883 годзе А. Бернтсэнам. Атрымліваюць ў прамысловасці награваннем дыфенімламіну з серай пры тэмпературы 180—250 °С у прысутнасці I2 або AlCl3.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Фенатыязін выкарыстоўваецца ў якасці інсектыцыднага, антыгельмітнага сродкаў, антыаксіданта ў змазачным масле. Вытворныя фенатыязіну — лекавыя сродкі, інгібітары полімерызацыі, фарбавальнікі, антыаксіданты.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 16. — С. 353. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (Т. 16).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]