Францыск (Папа Рымскі)
| Францыск | |||
| лац.: Franciscus PP. | |||
 Францыск у 2014 г. | |||
 Герб Папы Францыска[d] | |||
|
|||
|---|---|---|---|
| з 13 сакавіка 2013 | |||
| Абранне: | 13 сакавіка 2013 | ||
| Інтранізацыя: | 19 сакавіка 2013 | ||
| Царква: | Рымска-каталіцкая царква | ||
| Папярэднік: | Бенедыкт XVI | ||
|
|||
| Папярэднік: | Бенедыкт XVI | ||
|
|||
| 21 лютага 2001 — 13 сакавіка 2013[1] | |||
| Царква: | Рымска-каталіцкая царква | ||
| Папярэднік: | Аўгуста Варгас Альсамора | ||
|
|||
| 28 лютага 1998 — 13 сакавіка 2013 | |||
| Папярэднік: | Кардынал Антоніа Кварасіна | ||
| Адукацыя: | |||
| Навуковая ступень: | доктар багаслоўя[d] | ||
| Прафесія: | багаслоў, хімік, ксёндз, пісьменнік | ||
| Нараджэнне: |
17 снежня 1936[2][3] (82 гады) |
||
| Бацька: | Марыё Хасэ Берголья[d] | ||
| Маці: | Рэджына Марыя Сілвары[d] | ||
| Прыняцце свяшчэннага сану: | 13 снежня 1969 | ||
| Прыняцце манаства: | 22 красавіка 1973[5] | ||
| Кардынал з: | 21 лютага 2001 | ||
| Аўтограф: |
 |
||
| Узнагароды: | |||
 Творы ў Вікікрыніцах | |||
 Выявы на Вікісховішчы | |||
 Цытаты ў Вікіцытатніку | |||
Францыск, Каталіцкая Царква ў Беларусі афіцыйна ўжывае імя Францішак[6], свецкае імя Хорхэ Марыа Берголья (ісп.: Jorge Mario Bergoglio; нар. 17 снежня 1936, Буэнас-Айрэс, Аргенціна) — 266-ы Папа Рымскі (з 13 сакавіка 2013), перад гэтым аргенцінскі кардынал.
Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]
Хорхэ Марыа Берголья нарадзіўся ў Аргенціне ў сям'і італьянскага эмігранта, чыгуначнага рабочага. Малодшы з пяці дзяцей. Атрымаў дыплом тэхніка ў хіміі. Вучыўся ў семінарыі Вілья-Дэвота ў Буэнас-Айрэсе. Уступіў у ордэн езуітаў 11 сакавіка 1958. Навіцыят праходзіў у Чылі (гуманітарныя навукі), затым працягнуў сваю адукацыю ў каледжы Святога Іосіфа, у Буэнас-Айрэсе, дзе атрымаў ліцэнцыят па філасофіі. Выкладаў літаратуру, філасофію і тэалогію ў трох каталіцкіх каледжах Буэнас-Айрэса.
13 снежня 1969 Берголья быў пасвечаны ў святары Рамонам Хасэ Кастэльянам, тытулярным архібіскупам Джомніа. Прызначаны прафесарам тэалагічнага факультэта ў каледжы Сан-Мігель у аргенцінскай сталіцы. У 1970-я гады займаў розныя пасады ў езуіцкім ордэне Аргенціны.
Уражанае яго навыкамі лідара кіраўніцтва езуіцкага ордэна ў рэшце рэшт павысіла Берголья, і ён у 1973—1979 з'яўляўся правінцыялам Аргенціны. У 1980 быў прызначаны рэктарам сваёй альма-матэр — семінарыі святога Іосіфа. Займаў гэту пасаду да 1986. Затым у Германіі скончыў сваю доктарскую дысертацыю і вярнуўся на радзіму як спавядальнік і духоўны дырэктар Кардоўскі архібіскуп, дзе яго непасрэдным начальнікам быў кардынал Раўль Прыматэста.
Дапаможны біскуп Буэнас-Айрэса, з тытулам тытулярнага біскупа Аука (20 мая 1992 — 3 чэрвеня 1997). Каад'ютар (біскуп з правам спадчыны епархіі) архібіскуп Буэнас-Айрэса (3 чэрвеня 1997 — 28 лютага 1998). Архібіскуп Буэнас-Айрэса (з 28 лютага 1998). Вялікі канцлер Каталіцкага ўніверсітэта Аргенціны. Кардынал-святар (с 21 лютага 2001) з тытулам царквы Святога Роберта Беларміна.
На працягу 15 гадоў быў архібіскупам Буэнас-Айрэса і прымасам (найвышэйшай духоўнай асобай) Аргенціны. Берголья заклікаў духавенства і паству выступіць супраць абортаў і эўтаназіі. Ён пацвердзіў царкоўнае вучэнне па асуджэнні гомасексуалізму, хоць і заклікае не зневажаць гомасексуалістаў. Ён рашуча выступае супраць заканадаўства, уведзенага ў 2010 годзе ўрадам Аргенціны, якое дазваляе аднаполыя шлюбы.
У 2005 годзе супраць кардынала Берголья спрабавалі завесці крымінальную справу. Яго абвінавачвалі ў дамоўленасці з хунтай у 1976 годзе падчас «бруднай вайны», каб скрасці двух святароў-езуітаў. Гэтым святарам Берголья прапанаваў пакінуць службу, каб не нерваваць улады. У той час як ксяндзы заклікалі да звяржэння ўлады. Але ніякіх доказаў віны Хорхэ Берголья не было.
13 сакавіка 2013 года Хорхэ Марыа Берголья стаў новым Папам Рымскім з імем Францыск (Францішак). Гэта першы папа-лацінаамерыканец, першы — папа-езуіт.
Акрамя іспанскай, свабодна гаворыць на італьянскай і нямецкай мовах.
Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]
Любімымі пісьменнікамі Папа называе Хорхэ Луіса Борхеса, Леапольда Марэчаля, а таксама Фёдара Дастаеўскага і Гілберта Чэстэртана. Аматар футболу.
Францыск стаў першым Папам Рымскім, ад імя якога 11 кастрычніка 2013 года ў Беларусь быў перададзены дакумент на беларускай мове, які ўяўляе сабой падзяку Ядвізе Пастарнак, жыхарцы в. Муляры (Вілейскі раён), за служэнне Касцёлу. Дакумент быў урачыста перададзены Апостальскім нунцыем у Беларусі архібіскупам Клаўдзіа Гуджэроці[7].
Францыск асабіста хадайнічаў аб вызваленні беларускіх палітвязняў Мікалая Дзядка, Ігара Аліневіча, Мікалая Статкевіча, Яўгена Васьковіча, Арцёма Пракапенкі і Юрыя Рубцова[8].
Зноскі
- ↑ Sancti Roberti Bellarmino ad forum Hungariae(англ.)
- ↑ Franciskus // Nationalencyklopedin — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Francis I pope // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ 4,0 4,1 http://www.theguardian.com/world/2013/mar/16/pope-francis-radical-reshape-catholic-church
- ↑ Дата прыняцця Папам Вечных Шлюбаў
- ↑ Папа Францішак ці Францыск? — svaboda.org, 14.03.2013, 12:16.
- ↑ Упершыню ў гісторыі Папа Рымскі перадаў у Беларусь дакумент на беларускай мове // БЕЛТА
- ↑ Папа Францыск асабіста хадайнічаў аб вызваленні беларускіх палітвязняў. Хартыя’97
Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]
- Сем фактаў пра Папу Францішка — езуіт, сын эмігранта, футбольны заўзятар — nn.by
- Біяграфія на сайце catholic-hierarchy.org(англ.)
- «Папа Рымскі Францішак»(бел.) — Беларускамоўная інфармацыйная рэдакцыя
|
| ||||||||
- Выпускнікі Універсітэта Буэнас-Айрэса
- Дактары багаслоўя
- Нарадзіліся 17 снежня
- Нарадзіліся ў 1936 годзе
- Нарадзіліся ў Буэнас-Айрэсе
- Лаўрэаты міжнароднай прэміі імя Карла Вялікага
- Кавалеры ордэна Усмешкі
- Чалавек года па версіі часопіса «Time»
- Асобы
- Езуіты
- Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
- Кіраўнікі Еўропы XXI стагоддзя
- Царкоўныя дзеячы XXI стагоддзя
- Папы Рымскія
