Францішак Вейсенгоф
Выгляд
| Францішак Вейсенгоф | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Лебедзь | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
студзень 1781 |
||||||
| Смерць | 21 жніўня 1855 (74 гады) | ||||||
| Род | Вейсенгофы[d] | ||||||
| Бацька | Міхал Вейсенгоф[d] | ||||||
| Маці | Тэрэса з Раецкіх[d] | ||||||
| Жонка | Брыгіда з Нарбутаў[d], Aleksandra Mintowt-Czyż[d], Вікторыя Эмілія з Нарбутаў[d] і Петранеля з Папроцкіх[d] | ||||||
| Дзеці | Міхал Ежы Францішак Вейсенгоф[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Член у | |||||||
| Званне | ротмістр | ||||||
Францішак Вейсенгоф (польск.: Franciszek Weyssenhoff; студзень 1781, Рыбнішкі — 21 жніўня 1855) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Паходзіў са шляхецкага роду Вейсенгофаў герба «Лебедзь».
У 1819 г. — вількамірскі падкаморы, затым — віцэ-маршалак, у 1821—1822 г. — маршалак Вількамірскага павета.
Сябра Нацыянальнага масонства і польскага Патрыятычнага таварыства. Ганаровы сябра ложы масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 3-й ступені ў 1821 годзе.
Паручнік Літоўскага ўланскага палка, ротмістр.
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Швед, В. В. Вейсенгоф (Войсенгоф, Вейсангоф, Вейссенгофф) Франц // Масоны і ложы на землях Беларусі (канец XVIII — першая чвэрць XIX ст.) : біябібліягр. слоўн.. — Гродна: ГрДУ, 2007. — 275 с. — ISBN 978-985-417-866-0.