Фрыдрых Аўгуст Кекуле

З пляцоўкі Вікіпедыя
Фрыдрых Аўгуст Кекуле
ням.: Friedrich August Kekulé von Stradonitz
Frkekulé.jpg
Дата нараджэння 7 верасня 1829(1829-09-07)[1][2][…], 1829[4] ці 1 студзеня 1829(1829-01-01)[5]
Месца нараджэння
Дата смерці 13 ліпеня 1896(1896-07-13)[1][2][…], 1896[4] ці 1 студзеня 1896(1896-01-01)[5]
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Дзеці Stephan Kekulé von Stradonitz[d]
Род дзейнасці хімік, педагог, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера хімія[9] і арганічная хімія
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Юстус Лібіх і Heinrich Will[d][10]
Вядомыя вучні Юлiус Лотар фон Меер, Якаб Хендрык вант Гоф і Герман Эміль Фішэр
Член у
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Фрыдрых Аўгуст Кекуле фон Штрадоніц (ням.: Friedrich August Kekulé von Stradonitz; 7 верасня 1829, Дармштат — 13 ліпеня 1896, Бон) — нямецкі хімік-арганік, ужыў тэорыю валентнасці да арганічных рэчываў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям’і службоўца. У юнацтве збіраўся стаць архітэктарам і пачаў вывучаць архітэктуру ў Гісенскім універсітэце; праслухаўшы курс лекцый Ю. Лібіха ў дармштацкім Вышэйшым тэхнічным вучылішчы, зацікавіўся хіміяй. У 1849 годзе Кекуле пачаў вывучэнне хіміі ў Лібіха; пасля заканчэння ўніверсітэта ў 1852 годзе Кекуле з’ехаў у Парыж, дзе займаўся хіміяй у Жана Дзюма, Шарля Вюрца і Шарля Жэрара. Вярнуўшыся ў 1856 годзе ў Германію, заснаваў хімічную лабараторыю ў Гайдэльбергу. Прыват-дацэнт у Гайдэльбергскім (1856—1858) і прафесар у Генцкім (1858—1865) універсітэтах; з 1865 года да канца жыцця прафесар Бонскага ўніверсітэта (у 1877—1878 гг. рэктар).

Зноскі

  1. а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. а б Friedrich August Kekulé von Stradonitz — 2009.
  3. а б August Kekule von Stradonitz // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. а б UGentMemorialis Праверана 3 кастрычніка 2022.
  5. а б https://www.odis.be/lnk/PS_103395
  6. Кекуле Фридрих Август // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  7. а б в www.accademiadellescienze.it Праверана 1 снежня 2020.
  8. а б в г д е ё Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog / Hrsg.: A. BettelheimB. — Т. 1, 1896. — S. 412–414.
  9. Czech National Authority Database Праверана 7 лістапада 2022.
  10. Матэматычная генеалогія — 1997.