Фрэнсіс Глісан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фрэнсіс Глісан
Francis Glisson
Francis Glisson.jpg
Дата нараджэння 14 кастрычніка 1597(1597-10-14)
Месца нараджэння Рампішэм, Дорсетшыр, Вялікабрытанія
Дата смерці 16 кастрычніка 1677(1677-10-16) (80 гадоў)
Месца смерці Лондан, Вялікабрытанія
Грамадзянства
Род дзейнасці фізіёлаг, анатам, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера медыцына, анатомія
Месца працы Кембрыджскі ўніверсітэт
Альма-матар
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Фрэнсіс Глісан на Вікісховішчы

Фрэнсіс Глісан (англ.: Francis Glisson; 1599?, Рампішэм, Дорсетшыр, Вялікабрытанія - 14 кастрычніка 1677[2], Лондан, Вялікабрытанія) — брытанскі ўрач, анатам, прафесар у Кембрыджы, адзін з самых выбітных урачоў першай паловы XVII стагоддзя. Немалаважныя яго заслугі і ў галіне фізіялогіі, асабліва ў вучэнні аб раздражняльнасці як аб адной з асноўных уласцівасцяў ўсіх прадметаў ў прыродзе рэагаваць на раздражненне. Сваім навуковым творам пра рахітызм (Лондан, 1660) ён звярнуў асаблівую ўвагу урачоў на хваробы дзіцячага ўзросту.

Глиссон першым апісаў рахіт (1650) і вывучыў будову печані (1654) і кішэчніка; яго імем названа абалонка, якая пакрывае печань (глісанава капсула або капсула Глісана), першым апісаў сфінктар.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Матэматычная генеалогія — 1997.
  2. Guido Giglioni, ‘Glisson, Francis (1599?–1677)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Sept 2004; online edn, May 2006, accessed 31 Dec 2008