Фёдар Аляксандравіч Апейка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фёдар Аляксандравіч Апейка
Фёдар Аляксандравіч Апейка
Opeiko 1969.jpg
Дата нараджэння 21 лютага 1908(1908-02-21)
Месца нараджэння
Дата смерці 29 красавіка 1970(1970-04-29) (62 гады)
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера прыкладная механіка
Месца працы
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Навуковае званне прафесар, член-карэспандэнт АН БССР, член-карэспандэнт АСГН БССР
Альма-матар
Вядомы як спецыяліст у галіне механікі тарфяных машын
Узнагароды і прэміі
Ордэн «Знак Пашаны» медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» Ордэн Пашаны Ордэн Пашаны
Сайт sites.google.com/site/op…

Фёдар Аляксандравіч Апейка (21 лютага 1908, г. Мінск — 29 красавіка 1970) — беларускі вучоны ў галіне механікі тарфяных машын. Член-карэспандэнт АН БССР (1950), член-карэспандэнт Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР (1959—1961), доктар тэхнічных навук (1949), прафесар (1950).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскі тарфяны інстытут (1932). З 1933 па 1941 г. асістэнт, дацэнт Беларускага політэхнічнага інстытута.

У час Вялікай Айчыннай вайны выкладаў у Чалябінскім аўтатрактарным тэхнікуме і актыўна супрацоўнічаў са спецыялістамі ў галіне танкабудавання.

З 1942 г. дацэнт Маскоўскага інстытута механізацыі і электрыфікацыі сельскай гаспадаркі, з 1949 г. і да канца жыцця загадчык кафедры тарфяных машын Беларускага політэхнічнага інстытута. Адначасова ў 1938—1941 гг. і з 1949 г. да канца жыцця старшы навуковы супрацоўнік Інстытута торфу Акадэміі навук БССР.

Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» (1959, 1968), медалём «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

Навуковы і практычны ўклад[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы па прыкладной механіцы, разліку тарфяных машын і сельскагаспадарчай тэхнікі. Стварыў матэматычную тэорыю трэння, пакладзеную ў аснову тэорыі гусенічнага ходу і іншых фрыкцыйных механізмаў. Распрацаваў спрошчаную тэорыю дакладнасці механізмаў, якая адрозніваецца дасканалым спосабам вылічэння хібнасцяў элементаў пар. Аўтар прац па тэорыі пластычнасці, кантактнай трываласці.

Аўтар больш за 130 навуковых прац, у тым ліку 4 манаграфій, 6 вынаходак.

Падрыхтаваў 3 дактары і 44 кандыдаты навук.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Колесный и гусеничный ход. Мн.: Изд-во Акад. с.-х. наук БССР, 1960.
  • Теория прочности. Мн.: Изд-во М-ва высш., сред. спец. и проф. образ. БССР, 1961.
  • Торфяные машины. Мн.: Вышэйшая школа, 1968.
  • Математическая теория трения. Мн.: Наука и техника, 1971.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя. Т. 1. — Мн., 1996.
  • Кислов Н.В. Научная и педагогическая деятельность члена-корреспондента АН БССР и Академии сельскохозяйственных наук БССР, профессора, доктора технических наук Ф.А. Опейко (к 100-летию со дня рождения) // Горная механика. - 2007. - №4. - С. 94-97.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]