Філіп Уорэн Андэрсан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Філіп Андэрсан
англ.: Philip Warren Anderson
Andersonphoto.jpg
Дата нараджэння 13 снежня 1923(1923-12-13)[1][2][3] (94 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, выкладчык універсітэта, фізік-тэарэтык
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Джон Хазбрук Ван Флек
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія — 1977 Нобелеўская прэмія па фізіцы  (1977)
Нацыянальны навуковы медаль ЗША (1982)
Commons-logo.svg Філіп Андэрсан на Вікісховішчы

Філіп Уорэн Андэрсан (англ.: Philip Warren Anderson; нар. 13 снежня 1923, Індыянапаліс, штат Індыяна, ЗША) — амерыканскі фізік-тэарэтык. Уклад Андэрсана ў фізіку складаецца ў тэорыі лакалізацыі, тэорыі антыферамагнетызма і тэорыі высокатэмпературнай звышправоднасці. лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1977) «За фундаментальныя тэарэтычныя даследаванні электроннай структуры магнітных і неўпарадкаваных сістэм» сумесна з Ван Флекам і Невілам Мотам.

Асноўныя артыкулы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Philip W. Anderson - Facts Праверана 9 снежня 2014.
  2. Philip Warren Anderson // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Philip W. Anderson // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]