Хальч (Веткаўскі раён)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Хальч
Chalč, Chalecki. Хальч, Халецкі (N. Orda, 31.08.1877).jpg
Сядзіба Войнічаў. Напалеон Орда, XIX ст.
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
1 285 чалавек (2005)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2330
Аўтамабільны код
3
Хальч на карце Беларусі ±
Хальч (Веткаўскі раён) (Беларусь)
Хальч (Веткаўскі раён)
Хальч (Веткаўскі раён) (Гомельская вобласць)
Хальч (Веткаўскі раён)

Хальч[1] (трансліт.: Chaĺč, руск.: Хальч) — вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці, на рацэ Сож. Уваходзіць у склад Хальчанскага сельсавета. Насельніцтва 1285 чал. (2005). Знаходзіцца за 2 км на захад ад Веткі, за 16 км ад Гомеля; на аўтамабільнай дарозе Гомель — Ветка.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Выяўленыя археолагамі гарадзішча мілаградскай і зарубінецкай культур ранняга жалезнага веку і часоў Русі (на ўсходняй ускраіне, на мысе тэрасы правага берага ракі), гарадзішча ранняга жалезнага веку (сярэдзіна — 3-я чвэрць 1-га тыс. н. э., 0,4 км на паўночны захад ад вёскі, ва ўрочышчы Зыбень), курганны могільнік (5 насыпаў, 0,35 км на паўночны захад ад вёскі) і паселішча часоў Русі (0,5 км на поўдзень ад вёскі) сведчаць пра засяленне гэтай мясцовасці ў глыбокай старажытнасці.

Упершыню Хальч згадваеца ў пісьмовых крыніцах у XIV ст., калі вёска ўваходзіла ў склад Чарнігаўскага княства. У 1437 Свідрыгайла перадаў яе продку шляхецкага роду Халецкіх — Паўлу Мішковічу, ад гэтага часу Хальч стала рэзідэнцыяй роду. Пад 1471 вёска згадваецца ў сувязі з перадачай двара Г. Радзівонавічу.

У інвентары Гомельскага староства (1640-я) значацца сяло і маёнтак Хальч. У другой пал. XVII ст. Халецкія збудавалі тут касцёл і кляштар езуітаў, у 17311829 дзейнічала місія. Іх матэрыяльна падтрымлівалі Халецкія і Дзерналовічы. Станам на 1747 у Хальчы было 159 двароў. Пад 1752 яна згадваецца ў актах Галоўнага Трыбунала. У 1764 Хальч атрымала статус мястэчка, у валоданні княгіні Радзівіл.

У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772) Хальч апынулася ў складзе Расійскай імперыі. У пач. XIX ст. на паўночна-заходняй ускраіне мястэчка паны Войнічы ўзвялі сядзібу і стварылі пейзажны парк. Замалёўкі палаца ў 2-й пал. XIX ст. зрабіў Напалеон Орда. Станам на 1860 Хальч была ў валоданні А. Войніч-Сянажэцкага, тут было 2 мураваныя і 105 драўляных дамоў; рэгулярна праводзіліся 2 кірмашы (Пятроўскі і Міхайлаўскі). На 1866 гаспадар маёнтку меў 1568 дзесяцін зямлі і 3 крамы; дзейнічаў хлебазапасны магазін. У 1879 пан Войніч-Сенажацкі заснаваў тут вінакурню. На 1881 у Хальчы было 230 двароў. Вялікую шкоду прычынілі мястэчку пажары 1887, 1891 і 1892, калі згарэў 261 двор. Паводле вынікаў перапісу (1897) у Хальчы было 363 двары, дзейнічала царква, царкоўна-прыхадская школа, яўрэйскі малітоўны дом, 5 ветракоў, 5 крам (у тым ліку вінная), карчма. У аднайменным фальварку, што размяшчаўся побач, былі карчма і вінакурны завод. На 1909 у мястэчку было 1159 драўляных і 1 мураваны будынкі, працавалі пошта і сенапрасавальны завод (у 1913 — 40 працаўнікоў).

1 студзеня 1919 згодна з пастановай I з'езду КП(б) Беларусі Хальч увайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1926 Хальч вярнулі БССР, дзе яна 8 снежня зрабілася цэнтрам сельсавета Веткаўскага, з 25 снежня 1962 Гомельскага, з 6 студзеня 1965 Веткаўскага раёнаў Гомельскай (да 26 ліпеня 1930) акругі, з 20 лютага 1938 Гомельскай вобласці. Станам на 1928 у Хальчы працавала цагельня. У Другую сусветную вайну з ліпеня 1941 да 16 кастрычніка 1943 вёска знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

У вёсцы працуюць базавая школа, дашкольная ўстанова, фельчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, 2 бібліятэкі, пошта, 2 крамы.

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Палац, фота пач. XX ст.

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Касцёл і кляштар езуітаў (XVII стст.)

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).
  2. Chalcz // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 539.
  3. Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]