Хіналін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хіналін
Chinolin.svg
Агульныя
Хім. формула C₉H₇N
Тэрмічныя ўласцівасці
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS 91-22-5
PubChem 7047
Рэг. нумар EINECS 202-051-6
SMILES
RTECS VA9275000
ChemSpider 6780

Хіналін — гетэрацыклічнае арганічнае злучэнне. Змяшчаецца ў каменнавугальнай смале. Ядро хіналіну — структурны фрагмент хіналінавых алкалоідаў, напрыклад, хініну.

Бясколерная вадкасць з характэрным саладкаватым пахам. Малекулярная маса 129,17 а.а.м. Тэмпература плаўлення -15,6 °C. Тэмпература кіпення 237,7 °C. Шчыльнасць 1,095 г/см³ пры тэмпературы 20 °C. Раствараецца ў этаноле, дыэтылавым эфіры, бензоле, слаба — у вадзе. Гіграскапічны. Моцная аснова, утварае солі з неарганічнымі кіслотамі.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Вытворныя хіналіну — аснова для вытворчасці лекавых сродкаў (напрыклад, энтэрасептолу, трыхаманацыду). Выкарыстоўваецца для сінтэзу цыянінавых фарбавальнікаў, у якасці растваральніка для серы, фосфару і інш.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]