Перайсці да зместу

Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы Варшаўскага ўніверсітэта

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы Варшаўскага ўніверсітэта
(SEW UW)
Арыгінальная назва польск.: Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego
Міжнародная назва Centre for East European Studies
Дата заснавання 1990
Тып навучальна-даследчае падраздзяленне
Дырэктар Ян Маліцкі
Супрацоўнікі 53 (на 2025 год)
Навуковыя супрацоўнікі 41 (на 2025 год)
Аспірантура ёсць
Размяшчэнне  Польшча: Варшава
Юрыдычны адрас вуліца Кракаўскае прадмесце, 26/28 (Палац Тышкевічаў-Патоцкіх)
Сайт studium.uw.edu.pl

Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (ЦДУЕ; польск.: Studium Europy Wschodniej, скарочана SEW) — даследча-навучальнае падраздзяленне Варшаўскага ўніверсітэта (Польшча), заснаванае ў 1990 годзе. Першапачаткова дзейнічала як Цэнтр даследаванняў праблем нацыянальнасцей Савецкага Саюза і Цэнтральна-Усходняй Еўропы.

З’яўляецца адной з вядучых устаноў Польшчы ў галіне ўсходазнаўства. Цэнтр рыхтуе бакалаўраў і магістраў, мае аспірантуру, вядзе шырокую выдавецкую дзейнасць і адмініструе шэраг стыпендыяльных праграм, у тым ліку для беларусаў[1].

Гісторыя ўстановы сягае каранямі ў падпольную дзейнасць часоў ПНР. У 1981 годзе навуковы супрацоўнік Гістарычнага інстытута Варшаўскага ўніверсітэта Ежы Таргальскі заснаваў падпольны часопіс «Obóz» («Лагер»), прысвечаны праблемам народаў камуністычнага лагера[2]. Увосень 1983 года дактарант Гістарычнага інстытута Ян Маліцкі стварыў падпольны Інстытут Усходняй Еўропы. У маі 1985 года, пасля арышту Яна Маліцкага падчас ваеннага становішча, дзейнасць інстытута была прыпынена да 1989 года[2].

У 1990 годзе ў Варшаўскім універсітэце быў афіцыйна створаны Цэнтр даследаванняў праблем нацыянальнасцей Савецкага Саюза і Цэнтральна-Усходняй Еўропы. Яго першым кіраўніком стаў прафесар-цюркюлог Тадэвуш Майда, а сузаснавальнікамі — Анджэй Ананіч і Ян Маліцкі. У 1991 годзе была заснавана Усходняя летняя школа. Пасля распаду СССР у 1991 годзе назву ўстановы змянілі на Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы і Цэнтральнай Азіі[2].

Пасля 1998 года ўстанова атрымала сучасную назву — Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (SEW). 26 кастрычніка 1998 года прэм’ер-міністр Польшчы Ежы Бузэк урачыста адкрыў магістратуру па спецыяльнасці «Усходнія даследаванні»[2]. У сакавіку 2004 года ва Уроцлаве была арганізавана першая Усходняя зімовая школа[3].

У 2006 годзе Цэнтр стаў ініцыятарам стварэння Узнагароды імя Льва Сапегі і Стыпендыяльнай праграмы імя Кастуся Каліноўскага[4]. 14 лістапада 2015 года пры Цэнтры быў адкрыты Цэнтр беларускіх даследаванняў, дзе пачалі працаваць навукоўцы, звольненыя з ВНУ Беларусі па палітычных матывах[5].

Структура і кіраванне

[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтр месціцца ў Варшаве на вуліцы Кракаўскае прадмесце ў палацы Тышкевічаў-Патоцкіх (дом № 32), дзе таксама знаходзяцца Цэнтр польскай мовы і культуры для замежнікаў, Інстытут музыкалогіі і Музей Варшаўскага ўніверсітэта[6].

Па стане на 2025 год у Цэнтры працаваў 41 выкладчык (сярод іх 12 беларускіх навукоўцаў) і 12 супрацоўнікаў адміністрацыі[7][8].

Кіраўнікі Цэнтра:

Намеснікамі дырэктара з’яўляюцца Алена Красоўская і Адам Эберхарт[10].

Цэнтр мае замежныя прадстаўніцтвы (станцыі): у Тбілісі (з 2006 года), Кіеве (на базе Кіева-Магілянскай акадэміі, з 2015 года) і Вільнюсе (з 2022 года)[11].

Цэнтр беларускіх даследаванняў

[правіць | правіць зыходнік]

Пры ЦДУЕ дзейнічае Цэнтр беларускіх даследаванняў (ЦБД). У яго склад уваходзіць Беларуская аналітычная майстэрня пад кіраўніцтвам сацыёлага Андрэя Вардамацкага. У ЦБД працуюць: дактары навук Тадэвуш Гавін, Аляксандр Краўцэвіч, Генадзь Сагановіч, Аляксандр Смалянчук, Іна Соркіна, Сяргей Токць, Андрэй Чарнякевіч, а таксама Таццяна Касатая і Ігар Кузьмініч[12].

Навучальны працэс

[правіць | правіць зыходнік]

Навучанне вядзецца ў галіне гуманітарных (гісторыя, культуралогія, лінгвістыка) і грамадскіх навук (сацыялогія, паліталогія, геаграфія). Падрыхтоўка ажыццяўляецца па шасці рэгіянальных кірунках: Усходняя Еўропа, Расія, Цэнтральная Азія, Каўказ, Цэнтральная Еўропа і Балканы[1].

Праграма ўключае:

  • Бакалаўрыят (3 гады).
  • Магістратуру (2 гады). Уключае абавязковую паездку па краінах рэгіёна, што вывучаецца[13].
  • Аспірантуру (паслядыпломнае навучанне). Праграмай кіруе Усходазнаўчы факультэт Варшаўскага ўніверсітэта. Даследаванні ахопліваюць такія тэмы, як усходняя палітыка Польшчы, саветалогія, нацыянальныя пытанні, геапалітыка, энергетычная бяспека, спецслужбы СССР і Расіі. Кіраўніком аспірантуры з’яўляецца Павел Коваль[14].

Пры Цэнтры з 1999 года дзейнічае Школа ўсходніх моў, якая прапануе навучанне 27 мовам (у тым ліку беларускай). Курс разлічаны на 2 гады (240 гадзін) і завяршаецца экзаменам. Школу ўзначальвае Інга Катанская[15].

Стыпендыяльныя праграмы

[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтр адміністраваў наступныя праграмы:

  • Стыпендыяльная праграма імя Кастуся Каліноўскага (з 2006 года) — для рэпрэсаваных беларусаў[16].
  • Усходняя стыпендыя (з 2001 года) — для даследчыкаў з краін рэгіёна[17].
  • Праграма для маладых навукоўцаў (з 2003 года) — 9-месячнае стажаванне для выпускнікоў з краін СНД[18].
  • Праграма імя Лэйна Кіркланда (з 2000 года)[19].
  • Стыпендыя дыпламатыі[20].
  • Стыпендыя Вольнага беларускага ўніверсітэта (з 2020 года) — анлайн-аспірантура для беларускіх выкладчыкаў[21].

Усходнія школы і канферэнцыі

[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтр рэгулярна арганізуе:

  • Усходняя летняя школа (з 1991 года) — трохтыднёвая праграма для маладых даследчыкаў[22].
  • Усходняя зімовая школа (з 2004 года) — для студэнтаў апошніх курсаў з краін былога СССР[23].
  • Варшаўская ўсходнееўрапейская канферэнцыя (Warsaw East European Conference) — штогадовы міжнародны форум, які праводзіцца з 2004 года[24].
  • Каўказазнаўчая канферэнцыя імя Святога Рыгора Перадзэ (з 2002 года)[25].
  • Праметэйская канферэнцыя (з 2011 года)[26].
  • Канферэнцыя «Каўказ пасля 1991 года» (з 2013 года)[27].
  • Каўказазнаўчая канферэнцыя імя Тадэвуша Свентахоўскага[28].
  • Студэнцкая канферэнцыя (з 2001 года)[29].

Цэнтр уручае некалькі прэстыжных узнагарод за ўклад у развіццё навукі і грамадзянскай супольнасці:

Выдавецкая дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтр выдае шэраг перыядычных выданняў і кніжных серый:

  • Часопіс «Obóz» (Лагер) — заснаваны ў 1981 годзе як падпольнае выданне[38].
  • Часопіс «Przegląd Wschodni» (Усходні агляд) — выдаецца з 1991 года[39].
  • Часопіс «Pro Georgia» (Про Грузія) — штогоднік, выходзіць з 1991 года[40].
  • Часопіс «Nowy Prometeusz» (Новы Праметэй) — прысвечаны праблематыцы краін былога СССР[41].
  • «Warsaw East European Review» (Варшаўскі ўсходнееўрапейскі агляд) — штогоднік з матэрыяламі канферэнцый[42].
  • «Штогоднік Цэнтра ўкраінскіх даследаванняў»[43].
  • «Гадавік Цэнтра беларускіх даследаванняў»[44].
  • Аналітыка «Беларусь і Украіна ў рэгіёне»[45].
  • Кніжная серыя «Бібліятэка Усходняй Еўропы» (да 1998 года — «Бібліятэка „Обоза“»)[46].
  • Інфармацыйны бюлетэнь «Oboz» («Вывучэнне»)[47].

Міжнароднае супрацоўніцтва

[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтр актыўна супрацоўнічае з універсітэтамі Украіны і Грузіі. У 2006 годзе быў створаны кансорцыум з украінскімі ВНУ (уключаючы Кіева-Магілянскую акадэмію, Украінскі каталіцкі ўніверсітэт і інш.), які дазваляе рэалізоўваць сумесныя магістэрскія праграмы і абмен студэнтамі[48]. У Грузіі з 2007 года дзейнічае Каўказская станцыя Варшаўскага ўніверсітэта пры Тбіліскім дзяржаўным універсітэце, а таксама наладжана супрацоўніцтва з універсітэтам у Горы[49]. Таксама Цэнтр удзельнічае ў праграме «Erasmus Mundus» для абмену з краінамі Еўрасаюза[50].

  1. а б Пра ўсходазнаўства (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  2. а б в г Гісторыя і сучаснасць (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 3 ліпеня 2025.
  3. Юры Ліхтаровіч. Ва Уроцлаве пачалася сёмая „Ўсходняя зімовая школа”. Беларуская служба Польскага радыё (1 сакавіка 2010). Праверана 7 ліпеня 2025.
  4. Польшча аднавіла набор на праграму Каліноўскага. Радыё Свабода (9 чэрвеня 2017). Праверана 7 ліпеня 2025.
  5. У Польшчы заснаваны цэнтар, дзе будуць працаваць звольненыя ў Беларусі навукоўцы. Радыё Свабода (10 лістапада 2015). Праверана 7 ліпеня 2025.
  6. Ганна Каржэква-Юзэфовіч [і інш.] Uniwersytet Warszawski, miejsca, fakty, liczby. — Варшава: Варшаўскі ўніверсітэт, 2018. — 87 с. — ISBN 978-83-235-3014-5.
  7. Выкладчыкі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 3 ліпеня 2025.
  8. Адміністрацыйныя супрацоўнікі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  9. а б Кадры (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 3 ліпеня 2025.
  10. Кіраўніцтва (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  11. Віленская станцыя (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  12. Цэнтр беларускіх даследаванняў (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  13. Магістратура ўсходазнаўства (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  14. Аспірантура ўсходазнаўства (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  15. Школа ўсходніх моў (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  16. Стыпендыяльная праграма Урада Рэспублікі Польшча імя Кастуся Каліноўскага (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  17. Усходняя стыпендыя (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  18. Праграма Урада Польшчы для маладых навукоўцаў (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  19. Праграма імя Лэйна Кіркланда (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  20. Праграма дыпламатыі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  21. Вольны беларускі ўніверсітэт (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  22. Усходняя летняя школа (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  23. Усходняя зімовая школа (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  24. Варшаўская ўсходнееўрапейская нарада (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  25. Каўказазнаўчая сесія імя Святога Рыгора Перадзэ (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  26. Праметэйская нарада (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  27. Нарада «Каўказ пасля 1991 года» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  28. Каўказазнаўчая сесія для маладых навукоўцаў імя Тадэвуша Свентахоўскага (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  29. Студэнцкая нарада (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  30. Узнагарода імя Льва Сапегі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  31. Лаўрэаты ўзнагароды імя Льва Сапегі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  32. Узнагарода імя Івана Выгоўскага (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  33. Узнагарода імя Юльюша Бардаха (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  34. Узнагарода «Усходняга агляду» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  35. Узнагарода імя Тытуса Філіповіча (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  36. Узнагарода імя Святога Рыгора Перадзэ (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  37. Узнагарода імя Ядвігі і Збігнева Крушэўскіх (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  38. «Obóz» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  39. «Przegląd Wschodni» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  40. «Pro Georgia» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  41. «Nowy Prometeusz» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  42. «Warsaw East European Review» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  43. «Штогоднік Цэнтра ўкраінскіх даследаванняў» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  44. «Гадавік Цэнтра беларускіх даследаванняў» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  45. Аналітычная група «Беларусь і Украіна ў рэгіёне» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  46. Серыя «Бібліятэка Усходняй Еўропы» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  47. Інфармацыйны бюлетэнь «Вывучэнне» (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  48. Кансорцыум Варшаўскага ўніверсітэта з украінскімі ўніверсітэтамі (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  49. Супрацоўніцтва з грузінскімі ВНУ (польск.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.
  50. Міжнародны абмен праз «Erasmus» (англ.). Цэнтр даследаванняў Усходняй Еўропы (8 лютага 2025). Праверана 7 ліпеня 2025.