Цёмны рэтрыт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Цёмны рэтрыт (тиб. mun mtshams[1]) — метад прасунутай практыкі ў дзогчэн і бон(руск.) бел..

Рэтрыт праходзіць у адзіноце і пры поўнай адсутнасці святла. Да яго дапускаюцца толькі вопытныя духоўныя практыкі пры кіраўніцтве кваліфікаванага настаўніка. У рэтрыце праводзяць ад некалькіх гадзін да дзесяцігоддзяў. Хоць гэтая практыка спрыяе здабыццю ўсвядомленасці ў стане бардо(руск.) бел., яе канчатковая мэта — здабыццё вясёлкавага цела(руск.) бел. падчас смерці ці яшчэ да яе наступу. Для практыкі цёмнага рэтрыту зусім неабходна мець стабільнасць у знаходжанні ў натуральным стане(руск.) бел., у адваротным выпадку ўяўленні, якія ўзнікаюць у свядомасці практыкуючага, будуць не спантаннай праявай прасветленай прыроды(руск.) бел., а толькі праекцыямі яго дуалістычнага(руск.) бел. розуму, абумоўленымі кармічнымі слядамі, што можа пацягнуць разнастайныя, у тым ліку вельмі цяжкія, парушэнні псіхічнага здароўя[2].

Сярод сучасных майстроў, якія значны час прысвяцілі практыцы цёмнага рэтрыту, можна назваць Аю Кхандра(англ.) бел. і Дзілга Кх'енцэ(руск.) бел.. У прыватнасці, Аю Кхандра практыкавала разнавіднасць цёмнага рэтрыту, які называецца янгці (тиб. Yang-Ti).

Зноскі

  1. Allione, Tsultrim (2000). Women of Wisdom. (Includes transcribed interview with Namkhai Norbu) Крыніца: [1].
  2. Тензин Вангьял Ринпоче(руск.) бел.. Исцеление формой, энергией и светом. — СПб: Уддияна, 2003. — С. 137-138. — 232 с. — ISBN 5-94121-018-3.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]