Цімафей Аляксеевіч Пачтароў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Цімафей Аляксеевіч Пачтароў
Дата нараджэння 3 лістапада 1913(1913-11-03) (105 гадоў)
Месца нараджэння вёска Каласы, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць
Дата смерці 18 верасня 1992(1992-09-18) (78 гадоў)
Месца смерці Санкт-Пецярбург
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў артылерыя,
марская пяхота
Званне
Палкоўнік
Бітвы/войны Савецка-фінляндская вайна,
Вялікая Айчынная вайна,
Савецка-японская вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За абарону Ленінграда»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «За перамогу над Японіяй»
Медаль «Ветэран працы»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «У памяць 250-годдзя Ленінграда»

Цімафей Аляксеевіч Пачтароў (3 лістапада 1913 года — 18 верасня 1992 года) — артылерыст, палкоўнік, Герой Савецкага Саюза. У гады Савецка-японскай вайны 1945 года афіцэр-аператар штаба берагавой абароны Петрапаўлаўскай ваенна-марской базы (ВМБ) Ціхаакіянскага флоту.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 21 кастрычніка (3 лістапада) 1913 года ў вёсцы Каласы цяпер Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі ў сялянскай сям'і. Беларус. У 1930 годзе пераехаў у Ленінград, дзе працаваў слесарам на заводзе «Электрык». Скончыў 1 курс механічнага інстытута.

У Ваенна-Марскім Флоце з 1934 года. У 1938 годзе скончыў Севастопальскае ваенна-марское артылерыйскае вучылішча імя ЛКСМУ. Прыбыў на Балтыйскі флот. Удзельнічаў у вайне з Фінляндыяй 1939-1940 гадоў. Член ВКП(б)/КПСС з 1940 года.

У баях Вялікай Айчыннай вайны з 1941 года. Ваяваў на Чырванасцяжным Балтыйскім флоце. Камандзір берагавой артылерыйскай батарэі. Удзельнік абароны Ленінграда. За мужнасць, праяўленую ў баях пад Нарвай, быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны 1-й ступені. У 1944 годзе быў пераведзены на Чарнаморскі флот, а ў мае 1945 года — на Ціхаакіянскі флот.

Удзельнік савецка-японскай вайны 1945 года.

Афіцэр-аператар штаба берагавой абароны (Петропаўлаўлаўская ВМБ, Ціхаакіянскі флот) маёр Пачтароў падчас Курыльскай дэсантнай аперацыі быў прызначаны камандзірам зводнага батальёна марской пяхоты. 18 жніўня 1945 года батальён пад яго камандаваннем паспяхова высадзіўся на востраў Шумшу (Курыльскія астравы), захапіў прыбярэжныя абарончыя збудаванні і смела пачаў прасоўвацца ў глыбіню абароны праціўніка.

Кіраванае маёрам Почтаревым падраздзяленне захапіла штаб японскага батальёна і прымусіў да капітуляцыі ў некалькі разоў пераўзыходячыя сілы ворага. У баях маёр Пачтароў паказваў асабісты прыклад бясстрашнасці і мужнасці, дзейнічаў смела і рашуча, не адзін раз на чале батальёна хадзіў у атаку на ворага. Быў паранены, але застаўся ў страі.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 14 верасня 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з японскімі мілітарыстамі і паказаныя пры гэтым мужнасць і гераізм, маёру Пачтарову Цімафею Аляксеевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка».

Пасля вайны працягваў службу ў ВМФ СССР. У 1955 годзе скончыў Ваенна-марскую акадэмію. З 1957 года палкоўнік Г. А. Пачтароў — у запасе.

Жыў у горадзе Сестрарэцк цяпер адміністрацыі Санкт-Пецярбурга. Памёр 18 верасня 1992 года.

Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й і 2-й ступені, Чырвонай Зоркі, медалямі.

У горадзе Рагачоў Гомельскай вобласці на Алеі Герояў у Піянерскім парку ўстаноўлены памятны знак Т. А. Пачтарову.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Цімафей Аляксеевіч Пачтароў на сайце «Героі краіны»