Цімафей Эфескі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Цімафей Эфескі
Saint Timothy.jpg
Апостал Цімафей.
Праваслаўная ікона
Свецкае імя:

Цімафей

Нараджэнне:

каля 17 года
Лістра, Галатыя, Рымская імперыя

Смерць:

каля 80 года або 97[1]
Эфес, Азія, Рымская імперыя

Шануецца:

усе хрысціянскія канфесіі

У ліку:

Апосталы ад сямідзесяці, Свяшчэннамучанікі

Дзень памяці:

у праваслаўнай царкве 4 лютага (22 студзеня па старым стылі); у каталіцкай, пратэстанцкай, англіканскай і евангелічнай цэрквах 26 студзеня, Каталікі-традыцыяналісты24 студзеня

Падзвіжніцтва:

прапаведаваў Евангелле з Апосталам Паўлам у Фесалоніках, Карынфе, Філіпах і Эфесе

Цімафей (стар.-грэч.: Τιμόθεος, лац.: Timotheus; каля 17, Лістра, Галатыя, Рымская імперыя — каля 80, Эфес, Рымская імперыя) — апостал ад сямідзесяці, вучань апостала Паўла, першы біскуп эфескі[2].

Цімафей быў, як паведамляюць Дзеянні Святых Апосталаў, сынам іўдзейкі, якая звярнулася ў хрысціянства, і грэка. У Другім пасланні да Цімафея паведамляюцца імёны яго маці — Эўніка, і бабулі, таксама хрысціянкі, — Лаіда. Цімафей жыў у горадзе Лістра ў правінцыі Лікаонія. Ён звярнуўся, верагодна, пад уплывам пропаведзі апостала Паўла ў Лістры падчас яго першага падарожжа (Дз 14:5—22), каля 4849 гадоў.

Выява Цімафея, 1-га біскупа Эфескага з «Нюрнбергскай Хронікі» Хартмана Шэдэля, (1493)

Падчас свайго другога падарожжа Павел зноў наведаў Лістру і на гэты раз узяў Цімафея з сабой (Дзеянні.14:1—3). Цімафей быў адным з самых верных і любімых вучняў апостала, Павел называў яго «мой любімы і верны ў Госпадзе сын». Цімафей, нягледзячы на ​​маладосць, выконваў шэраг важных даручэнняў апостала — ён прапаведаваў у Фесалоніках (1Фес.1—6), настаўляў у веры ў Карынфе (1Кар.4:17).

Вызваліўшыся з свайго першага зняволення ў Рыме, апостал Павел распачаў з Цімафеем паездку на Усход, і пакінуў Цімафея ў Эфесе біскупам. Калі Павел ізноў быў заключаны ў Рыме пад варту, Цімафей наведаў яго ў зняволенні. Пасля смерці Паўла ў 67 годзе Цімафей вярнуўся ў Эфес. Пра яго апошнія гады дакладнай інфармацыі няма, паданне паведамляе, што ён, як і яго настаўнік, памёр мучанікам каля 80 года.

Да Цімафея звернуты два пастырскія пасланні апостала Паўла (1-ае, 2-ое), якія ўвайшлі ў склад Новага Запавету.

Зноскі

  1. Mario Sgarbossa, «I Santi e i Beati della Chiesa d'Occidente e d'Oriente», II edizione, (Edizioni Paoline, Milano, 2000), pag. 59
  2. Eusebius, Historia Ecclesiastica 3.4; translated by G.A. Williamson, Eusebius: The History of the Church (Harmonsworth: Penguin, 1965), p. 109

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Апосталы ад 70