Чарлз Гловер Баркла

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Чарлз Гловер Баркла
англ.: Charles Glover Barkla
Charles Glover Barkla.jpg
Дата нараджэння 7 чэрвеня 1877(1877-06-07)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 23 кастрычніка 1944(1944-10-23)[1][2][3] (67 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства Вялікабрытанія
Род дзейнасці фізік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера атамная фізіка, ядзерная фізіка
Месца працы Кембрыджскі ўніверсітэт;
Каралеўскі каледж Лонданскага ўніверсітэта; Эдынбургскі ўніверсітэт
Альма-матар Ліверпульскі ўніверсітэт;
Кембрыджскі ўніверсітэт
Навуковы кіраўнік Олівер Лодж
Вядомы як першаадкрывальнік характарыстычнага рэнтгенаўскага выпраменьвання хімічных элементаў
Узнагароды і прэміі Медаль Х'юза (1917)
Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1917)
Commons-logo.svg Чарлз Гловер Баркла на Вікісховішчы

Чарлз Гловер Баркла (англ.: Charles Glover Barkla; 7 чэрвеня 1877 — 23 кастрычніка 1944, Эдынбург, Шатландыя) — англійскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1917).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў мястэчку Уіднес у паўночна-англійскім графстве Ланкашыр (у дадзены момант горад уваходзіць у графства Чэшыр) у сям'і служачага хімічнай кампаніі. Вучыўся ў ліверпульскім інстытуце, прыватнай школе для хлопчыкаў, і Ліверпульскім універсітэце. Пасля атрымання магістарскага дыплома па фізіцы ў 1899 г. пад кіраўніцтвам Олівера Лоджа ён атрымаў даследчую стыпендыю ў Кавендышскай лабараторыі ў Кембрыджскім універсітэце. У 1899—1902 гг. працаваў пад кіраўніцтвам Дж. Дж. Томсана, а ў 1902 г. вярнуўся ў Ліверпуль. У 1909 г. Баркла заняў месца прафесара фізікі Каралеўскага каледжа ў Лонданскім універсітэце. У 1913 г пераехаў у Эдынбург і пачаў загадваць кафедрай натурфіласофіі ў Эдынбургскім універсітэце, якой кіраваў да самай смерці ў 1944 г. У 1907 г Баркла ажаніўся на Мэры Эстэр Коўэл. У іх нарадзіліся два сыны і дачка.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 MacTutor History of Mathematics archive Праверана 22 жніўня 2017.
  2. 2,0 2,1 Charles Glover Barkla // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Charles Glover Barkla // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.