Чорны Пацік (Надвірнянскі раён)
Выгляд
| Вёска | |||||
| Чорны Пацік | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| укр.: Чорний Потік | |||||
|
|||||
| 48°30′22″ пн. ш. 24°43′35″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Вобласць | Івана-Франкоўская вобласць | ||||
| Раён | Надвірнянскі раён[d] | ||||
| Абшчына | Дэлятынская пасялковая грамада | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1629 | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Паштовы індэкс | 78461 | ||||
| КААТУУ | 2624087401 | ||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Чорны Пацік[1] (укр.: Чо́рний Поті́к) — вёска ў Дэлятынскай пасялковай грамадзе Надвірнянскага раёна Івана-Франкоўскай вобласці.
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]У вёсцы рачулка Чарнянка ўпадае ў раку Аслава Чорная.
Размяшчэнне
[правіць | правіць зыходнік]Вёска знаходзіцца 24 км ад Надвірнай да чыгуначнай станцыі Ланчын — 5 км Праз вёску цячэ рака Аслава Чорная, якая за вёскай упадае ў раку Аслава.
Чорны Пацік — адна з маляўнічых вёсак Гуцульшчыны, размешчаная на яе паўночнай ускраіне. Ён раскінуўся ў даліне аднайменнай рэчкі. Вышыня над узроўнем мора 450—750 м. Горы пакрытыя пераважна яловымі і букавымі лясамі, хмызнякамі.
Рэлігія
[правіць | правіць зыходнік]На тэрыторыі вёскі зарэгістраваны дзве царквы:
- Архангела Міхаіла (Праваслаўная царква Украіны), а. — Іван Мікіцей;
- Святых Вярхоўных Апосталаў Пятра і Паўла (УГКЦ), а. — Любамір Мандзюк.
Вядомыя людзі
[правіць | правіць зыходнік]- Міхаіл Іванавіч Васілішын — за баявыя заслугі ў ВАВ прысвоена званне Героя Савецкага Саюза;
- Раман Панчук (псеўданім: «Заморскі», «Мук») — камандзір сотні УПА «Апрышкі»;
- Васіль Іванавіч Семянюк — украінскі мастак.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 177-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Украіны на беларускую мову»
Спасылка
[правіць | правіць зыходнік]- Potok Czarny (15) // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VIII: Perepiatycha — Pożajście (польск.). — Warszawa, 1887. — S. 870—871.
- Фотографії Чорного Потоку Архівавана 22 кастрычніка 2020.