Чырвоны верас (2024)
| 2-я цырымонія ўзнагароджання прэміі «Чырвоны верас» | |||
|---|---|---|---|
| Агульныя звесткі | |||
| Месца |
Gropius Bau Cinema Берлін, Германія |
||
| Арганізатар |
Ірэна Кацяловіч Тарас Тарналіцкі |
||
| Узнагароды | |||
| Найлепшы фільм | «Спатканне ў Мінску» | ||
| Найлепшая рэжысура |
Мікіта Лаўрэцкі «Спатканне ў Мінску» |
||
| Найлепшы акцёр |
Андрэй Новік «Ператрымка» |
||
| Найлепшая актрыса |
Вольга Кавалёва «Спатканне ў Мінску» |
||
| Найбольш узнагарод |
«Спатканне ў Мінску» (3) «Смеццевая галава» (2) |
||
| Найбольш намінацый |
«Спатканне ў Мінску» (4) «Мара» (4) |
||
| redheatheraward.com | |||
| |||
2-я цырымонія ўзнагароджання Беларускай прэміі кінакрытыкаў «Чырвоны верас» за дасягненні ў галіне кінематографа за 2021 і 2022 гады адбылася 17 лютага 2024 года ў Берліне (Германія). Імпрэза прайшла ў кінатэатры «Gropius Bau Cinema» ў межах Еўрапейскага кінарынку Берлінскага міжнароднага кінафестывалю[1].
На ўдзел у конкурсе было пададзена 92 заяўкі. У доўгі спіс, абвешчаны 25 кастрычніка 2023 года, увайшоў 71 фільм (ігравыя, дакументальныя і анімацыйныя)[2]. Кароткі спіс намінантаў быў абвешчаны 15 студзеня 2024 года[3].
Арганізатарамі прэміі выступілі кінакрытыкі Ірэна Кацяловіч і Тарас Тарналіцкі пры падтрымцы фонду «Trzy Trąby», «The German Marshall Fund» і «Goethe-Institut in Exile». Прызы для пераможцаў (цэгла, з якой прабіваецца галінка верасу) стварыў мастак Аляксандр Адамаў[4].
Лідарам па колькасці ўзнагарод стаў фільм «Спатканне ў Мінску» рэжысёра Мікіты Лаўрэцкага, які перамог у 3 намінацыях (з 4). Фільм «Смеццевая галава» атрымаў 2 узнагароды.
Спіс намінантаў і лаўрэатаў
[правіць | правіць зыходнік]Асноўныя катэгорыі
[правіць | правіць зыходнік]Спецыяльныя ўзнагароды
[правіць | правіць зыходнік]| Катэгорыя | Атрымальнік(і) | Фармулёўка | Заўв. |
|---|---|---|---|
| • Мара Тамковіч фільм «У жывым эфіры» |
«За віртуознае мастацкае адлюстраванне трагедыі цэлай краіны праз кароткі эпізод у мінскай кватэры». | [4][5] | |
| • Калектыўны сведка (захавальніца — Вольга Абрамчык) |
«За аматарскія і прафесійныя, выпадковыя і наўмысныя, у пісьме, відэа і ў памяці — за шматлікія сведчанні падзеяў пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года ў Беларусі, якія складаюць летапіс краіны і становяцца часткаю нацыянальнай культуры». | ||
Доўгі спіс
[правіць | правіць зыходнік]25 кастрычніка 2023 года быў абвешчаны доўгі спіс прэміі, у які ўвайшоў 71 фільм (з 92 пададзеных заявак). У спіс не ўвайшлі фільмы, аўтары якіх пажадалі застацца ананімнымі[2].
Дакументальнае кіно
[правіць | правіць зыходнік]Поўнаметражныя фільмы
[правіць | правіць зыходнік]- «Беларускі працэс» (рэж. Максім Буйніцкі)
- «Бярлог» (рэж. Мікіта Лаўрэцкі)
- «Галасы. Дзе мой край» (рэж. Максім Швед і Сяргей Кавалёў)
- «Дом там, дзе я?» (рэж. Арцём Лобач)
- «Калі кветкі не маўчаць» (рэж. Андрэй Куціла)
- «Мара» (рэж. Саша Кулак)
- «Мы не ведалі адно аднаго да гэтага лета» (рэж. Вольга Абрамчык)
- «Радзіма яна мая» (рэж. Ксенія Галубовіч)
- «Смеласць» (рэж. Аляксей Палуян)
Кароткаметражныя фільмы
[правіць | правіць зыходнік]- «Вызваленне» (рэж. Мікіта Лаўрэцкі)
- «Дзённік Анастасіі» (рэж. Максім Буйніцкі)
- «Маладосць па-беларуску» (рэж. Ксенія Галубовіч)
- «Medyka» (рэж. Арцём Лобач)
- «Метадычка» (рэж. Павел Мажар)
- «Не сыходзь пакорліва» (рэж. Саша Ігнатовіч)
- «Ніна» (рэж. Александрына Глагольева і Юрый Буцька)
- «Rymćieli» (рэж. Iрына Алюнiна)
- «Укараненне — у пошуку знака» (рэж. Ганна Панюціч)
Ігравое кіно
[правіць | правіць зыходнік]Поўнаметражныя фільмы
[правіць | правіць зыходнік]- «A Kid’s Flick» (рэж. Мікіта Лаўрэцкі)
- «Камеры ў вачах» (рэж. Віктар Лебедзеў і Ганна Дэн)
- «Лета 1989» (рэж. Уладзімір Казлоў)
- «Сем’янін» (рэж. Віктар Лебедзеў і Ганна Дэн)
- «Спатканне ў Мінску» (рэж. Мікіта Лаўрэцкі)
Кароткаметражныя фільмы
[правіць | правіць зыходнік]- «Ізгой» (рэж. Ілона Мунцян)
- «Алімпійская зборная» (рэж. Андрэй Новік)
- «Закаханыя» (рэж. Ілона Мунцян)
- «З чаго ж…» (рэж. Рынат Выстаробскі)
- «Малпачка» (рэж. Ева Сапрыкіна)
- «Ператрымка» (рэж. Андрэй Кашперскі)
- «Пеця» (рэж. Аліса Іёда)
- «Phoenix» (рэж. Марына Сакалоўская)
- «Сем Сямёнаў» (рэж. Антось Сівых)
- «Смеццевая галава» (рэж. Юрый Сямашка)
- «Too Big Drawing» (рэж. Генадзь Буто)
- «У жывым эфіры» (рэж. Мара Тамковіч)
- «Узіраючыся ў цемру» (рэж. Іван Пракаповіч)
Анімацыйныя фільмы
[правіць | правіць зыходнік]- «Адмова» (рэж. Глеб Куфцерын)
- «Вячэра з індыком» (рэж. Глеб Куфцерын)
- «Горы» (рэж. Аляксандра Пакацілава)
- «Мая дзяўчына-кака» (рэж. Мікіта Лаўрэцкі)
- «The Primitives» (рэж. Генадзь Буто)
- «Скачок» (рэж. Генадзь Буто)
- «Shirey Mara» (рэж. Ната Карнеева)
Журы
[правіць | правіць зыходнік]У склад журы ўвайшло 16 экспертаў (кінакрытыкі, журналісты, даследчыкі), сярод якіх[4]:
- Ірэна Кацяловіч — кінакрытык, сузаснавальніца прэміі.
- Тарас Тарналіцкі — кінакрытык, сузаснавальнік прэміі.
- Ульяна Будзік — кінакрытык.
- Максім Жбанкоў — культуролаг, кінааналітык.
- Ліна Мядзведзева — арт-менеджарка.
- Ігар Сукманаў — кіназнаўца.
- Ганна Яфрэменка — кінакрытык.
- Алена Сойка — журналістка.
- Альміра Усманава — даследчыца візуальнай культуры.
- і іншыя (частка журы пажадала застацца ананімнай).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Беларускую кінапрэмію «Чырвоны верас» уручаць у Берліне . Red Heather Award (31 студзеня 2024).
- 1 2 Апублікаваны доўгі спіс «Чырвонага верасу'24» . Red Heather Award (25 кастрычніка 2023).
- ↑ Кароткі спіс «Чырвонага верасу’24» (недаступная спасылка). Red Heather Award (15 студзеня 2024). Архівавана з першакрыніцы 22 ліпеня 2024. Праверана 1 сакавіка 2026.
- 1 2 3 Кінапрэмія «Чырвоны верас» назвала пераможцаў у Берліне . Red Heather Award (17 лютага 2024).
- ↑ У Берліне назвалі лепшыя беларускія фільмы . Еўрарадыё (18 лютага 2024).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- redheatheraward.com — афіцыйны сайт
- Доўгі спіс намінантаў (71 фільм) на афіцыйным сайце прэміі