Чэмпіянат Беларусі па шахматах

З пляцоўкі Вікіпедыя

Чэмпіяна́т Белару́сі па ша́хматах — штогадовае спартыўнае спаборніцтва, якое ладзіцца Міністэрствам спорту і турызму супольна з «Беларускай федэрацыяй шахмат». З'яўляецца адборачным этапам да асабістага чэмпіянату Еўропы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першы чэмпіянат Беларусі па шахматах адбыўся ў межах Усебеларускага шахматнага сходу ў 1924 годзе. Пераможцам турніру, які ладзіўся паводле кругавой сістэмы з дванаццаццю ўдзельнікамі, стаў лекар з Мінску Саламон Разенталь. Да Вялікай Айчыннай вайны адбыліся дванаццаць чэмпіянатаў.

У першым паваенным чэмпіянаце 1947 года перамог майстар Уладзімір Сайгін. З таго часу турніры адбываліся штогод.

Набольшую колькасць тытулаў чэмпіёна заваёўваў гросмайстар Вячаслаў Дыдышка — 11 разоў. Па сем разоў перамагалі Уладзімір Сайгін і Альберт Капенгут, па шэсць — Гаўрыіл Верасаў і Аляксей Суэцін.

Чэмпіянаты БССР[правіць | правіць зыходнік]

Год
Чэмпіён
Вынік
Сістэма турніру
1
1924
Саламон Разенталь 10 з 11
2
1925
Саламон Разенталь 9 з 11
3
1926
Канстанцін Выгодчыкаў 6 з 8
4
1928
Уладзіслаў Сіліч
5
1932
Мікалай Сташэўскі[1] 7½ з 10
6
1933
Абрам Маневіч 9 з 11
7
1934
Уладзіслаў Сіліч
8
1936
Гаўрыла Верасаў 11 з 13
9
1937
Уладзіслаў Сіліч
10
1938
Абрам Маневіч[2] 10 з 13
11
1939
Гаўрыла Верасаў 10½ з 13
12
1941
Гаўрыла Верасаў 12 з 14
13
1947
Уладзімір Сайгін 14 з 15
14
1948
Ратмір Халмоў 11½ з 13
15
1949
Уладзімір Сайгін 12½ з 13
16
1950
Уладзімір Сайгін 11 з 13
17
1951
Уладзімір Сайгін 11½ з 13 колавая
18
1952
Уладзімір Сайгін,
Ісак Баляслаўскі
10 з 13
19
1953
Уладзімір Сайгін,
Аляксей Суэцін
10 з 13
20
1954
Уладзімір Сайгін 11½ з 15
21
1955
Аляксей Суэцін 10½ з 13
22
1956
Гаўрыла Верасаў,
Барыс Гальдэнаў
23
1957
Аляксей Суэцін 13 з 15
24
1958
Гаўрыла Верасаў 9 з 12
25
1959
Аляксей Суэцін 13½ з 15
26
1960
Аляксей Суэцін 14 з 16
27
1961
Аляксей Суэцін 12½ з 16
28
1962
Альберт Капенгут 9 з 12
29
1963
Гаўрыла Верасаў
30
1964
Ісак Баляслаўскі 12½ з 15
31
1965
Вячаслаў Дыдышка
32
1966
Абрам Ройзман
33
1967
Альберт Капенгут
34
1968
Альберт Капенгут
35
1969
Альберт Капенгут 12½ з 15
36
1970
Віктар Жэляндынаў 8½ з 12 колавая
37
1971
Вячаслаў Дыдышка 11 з 14 колавая
38
1972
Віктар Купрэйчык 10½ з 13 колавая
39
1973
Вячаслаў Дыдышка 9 з 13 колавая
40
1974
Яўген Мачалаў 9 з 13 колавая
41
1975
Уладзімір Верамейчык[3] швейцарская
42
1976
Альберт Капенгут 10½ з 13 колавая
43
1977
Альберт Капенгут 11 з 13 колавая
44
1978
Альберт Капенгут 11½ з 15 колавая
45
1979
Вячаслаў Дыдышка 11 з 15
46
1980
Вячаслаў Дыдышка 13 з 17
47
1981
Барыс Малісаў 10½ з 15
48
1982
Вячаслаў Дыдышка,
Пётр Карзубаў
9½ з 14
49
1983
Леанід Басін,
Сяргей Юфераў
50
1984
Барыс Гельфанд 9½ з 13
51
1985
Барыс Гельфанд
52
1986
Рустэм Даутаў
53
1987
Ілья Смірын 10½ з 14
54
1988
Вячаслаў Дыдышка 10 з 13
55
1989
Аляксей Аляксандраў
56
1990
Аляксей Аляксандраў
57
1991
Яўген Мачалаў,
Вячаслаў Дыдышка

Чэмпіянаты Рэспублікі Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Аляксей Фёдараў
Юрый Шульман
Год
Чэмпіён
Вынік
Сістэма турніру
58
1992
не вызначаны
59
1993
Аляксей Фёдараў
60
1994
Юрый Шульман
61
1995
Аляксей Фёдараў
62
1996
Аляксей Аляксандраў
63
1997
Герман Качаткоў
64
1998
Вячаслаў Дыдышка
65
1999
Вячаслаў Дыдышка
66
2000
Андрэй Кавалёў
67
2001
Сяргей Азараў
68
2002
Сяргей Азараў
69
2003
Віктар Купрэйчык 9 з 12 колавая
70
2004
Андрэй Малюш 8 з 11 колавая
71
2005
Аляксей Фёдараў 10 з 13 Архівавана 30 мая 2015. колавая
72
2006
Вячаслаў Дыдышка 10 з 13 колавая
73
2007
Аляксей Аляксандраў 7½ з 11 колавая
74
2008
Аляксей Фёдараў 9½ з 13 Архівавана 4 сакавіка 2014. колавая
75
2009
Сяргей Жыгалка 6½ з 9 колавая
76
2010
Яўген Падольчанка 8 з 11 колавая
77
2011
Андрэй Жыгалка 9½ з 12 колавая
78
2012
Сяргей Жыгалка 8 з 11 колавая
79
2013
Сяргей Жыгалка 8 з 11 колавая
80
2014
Кірыл Ступак 9 з 13 колавая

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  1. Пераможца турніру Мікалай Румін выступаў па-за конкурсам.
  2. Пераможца турніру Андар Ліліенталь выступаў па-за конкурсам.
  3. Пераможца турніру Яўген Рубан выступаў па-за конкурсам.

Література[правіць | правіць зыходнік]

  • Шахматный словарь / гл. ред. Л. Я. Абрамов; сост. Г. М. Гейлер. — М.: Физкультура и спорт, 1964. — 680 с. — 120 000 экз.
  • Ройзман А. Я. Первый чемпион // Шахматы. — 2005. — № 1. — С. 36.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]