Шарль Люсьен Банапарт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Шарль Люсьен Банапарт
фр.: Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte
фр.: Charles Lucien Bonaparte
Bonaparte Charles Lucien 1803-1857.png
Дата нараджэння 24 мая 1803(1803-05-24)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 29 ліпеня 1857(1857-07-29)[1][2][…] (54 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Бацька Люсьен Банапарт
Маці Александрына дэ Блешам[d]
Жонка Zénaïde Bonaparte[d]
Дзеці Napoléon Charles Grégoire Jacques Philippe Bonaparte[d], Lucien Louis Joseph Napoleon Bonaparte[d], Julie Bonaparte[d], Joseph Lucien Bonaparte[d], Augusta Bonaparte Gabrielli[d], Alexandrine Gertrude Zénaïde Bonaparte[d], Charlotte Honorine Joséphine Pauline Bonaparte[d], Léonie Stéphanie Elise Bonaparte[d], Marie Désirée Eugénie Joséphine Philomène Bonaparte[d], Bathilde Aloïse Léonie Bonaparte[d], Albertine Marie Thérèse Bonaparte[d] і Charles Albert Bonaparte[d]
Род дзейнасці біёлаг, арнітолаг, заолаг, іхтыолаг
Навуковая сфера арніталогія
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Шарль Люсьен Банапарт на Вікісховішчы

Шарль Люсьен Банапарт (фр.: Charles Lucien Bonaparte, 24 мая 1803 — 29 ліпеня 1857) — французскі біёлаг, прынц Каніна і Мусіньяна.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Парыжы ў сям'і Люсьена Банапарта, быў родным пляменнікам імператара Напалеона I Банапарта. Выхоўваўся ў Італіі. У Рыме атрымаў ад бацькі ў маёмасць рэзідэнцыю.

У 1822 г. у Бруселі заключыў шлюб са стрыечнай сястрой Зенаід, дачкой Жазефа Банапарта. Пасаг жонкі ў некалькі разоў перавышаў кошт маёмасці самога Шарля Люсьена, што выклікала супярэчнасці сярод сваякоў. Пара вырашыла пераехаць у ЗША, дзе ў той перыяд жыў Жазеф Банапарт. Падчас вандроўкі ў Філадэльфію Шарль Люсьен адкрыў новы від буравесніка, які апісаў у публікацыі пасля прыбыцця. Актыўна займаўся амерыканскай арніталогіяй. Гэта прынесла яму вядомасць, аднак канфлікт з мясцовымі калегамі вымусіў яго ў 1826 г. вярнуцца ў Еўропу.

Да 1849 г. жыў пераважна ў Італіі, займаўся заалогіяй, арганізоўваў навуковыя сустрэчы і публікацыі. У 1840 г. атрымаў у спадчыну тытул прынца Каніна і Мусіньяна. У 1848 г. падтрымаў барацьбу італьянцаў супраць Аўстрыі, прымаў удзел у стварэнні рэспубліканскага ўрада ў Рыме. У 1849 г. пасля падзення Рымскай рэспублікі пакінуў Італію. З 1850 г. жыў у Парыжы, займаўся таксаноміяй, быў дырэктарам батанічнага сада.

У шлюбе з Зенаід Банапарт меў 12 дзяцей.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Charles Lucien Bonaparte // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Charles-Lucien Bonaparte, prince di Canino e di Musignano // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Bell A. Charles-Lucien Bonaparte, prince di Canino e di MusignanoEncyclopædia Britannica, Inc., 1768. Праверана 26 студзеня 2020.
  5. 5,0 5,1 5,2 www.accademiadellescienze.it Праверана 1 снежня 2020.
  6. http://www.rac.es/2/2_ficha.php?id=504

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]