Шведска-нарвежская вайна
| Шведска-нарвежская вайна | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| Дата | 26 ліпеня—14 жніўня 1814 | ||
| Месца | Нарвегія | ||
| Вынік | Перамога Швецыі | ||
| Праціўнікі | |||
|
|||
| Камандуючыя | |||
|
|||
| Сілы бакоў | |||
|
|||
 Медыяфайлы на Вікісховішчы | |||
Шведска-нарвежская вайна — вайна Швецыі супраць Нарвегіі з мэтай прымусіць яе прызнаць шведска-дацкі дагавор ад 14 студзеня 1814 г. (гл. Кільскія мірныя дагаворы 1814). Ваенныя дзеянні пачаліся 28 ліпеня на моры і 30 ліпеня (па іншых даных — 26 ліпеня) на сушы уварваннем ў паўднёва-ўсходнюю Нарвегію шведскіх войскаў (45 тыс. чал.) На чале з Ж. Б. Бернадотам. Нарвежская армія (33 тыс. чал.) з баямі адышла за раку Глома. 14 жніўня было заключана перамір’е і Моская канвенцыя 1814, якое зафіксавала ўмовы прызнання Нарвегіяй уніі са Швецыяй; пацверджанне гэтага нарвежскім стортынгам (20 кастрычніка 1814) юрыдычна азначала заканчэнне вайны.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Alin O. Bidrag till Mosskonventionens historia // Historisk Tidskrift. — Stockholm. 1897.
- Skeje J. Norges forsvars historie. — Oslo, 1953.
- Wikander J. G. Öfversikt öfver Sveriges krig under 1800-talet. — Stockh., 1916.
- Weibull J. Carl Johan och Norge 1810—1814. — Lund-Oslo, 1957.
Слоўнікі і энцыклапедыі |
|---|
