Шкло (Львоўская вобласць)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пасёлак гарадскога тыпу
Шкло
укр.: Шкло
Церква св.Параскеви (дер.) 1732 р. смт.Шкло.jpg
Царква св. Параскевы 1732 г.
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
ПГТ з
Плошча
4,556 км²
Вышыня цэнтра
258 ± 1 м
Насельніцтва
6000 чалавек (2018)
Шчыльнасць
1263 чал./км²
Часавы пояс
Тэлефонны код
+380-3259
Паштовы індэкс
81050
Шкло на карце Украіны ±
Шкло (Львоўская вобласць) (Украіна)
Шкло (Львоўская вобласць)
Шкло (Львоўская вобласць) (Львоўская вобласць)
Шкло (Львоўская вобласць)

Шкло (укр.: Шкло) — пасёлак гарадскога тыпу ў Львоўскай вобласці Украіны ў складзе Яварыўскага раёна, размешчаны на аднайменнай рацэ ў 12 км на ўсход ад райцэнтра і за 30 км на захад ад Львова.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першыя згадкі аб паселішчы адносяцца да 1456 г. У захаваным акце перадачы Яварыўскіх зямель каралём Казімірам IV галіцкаму баярыну Пятру Шаматульскаму ўказваліся межы: "ад ракі Шкло да крыніцы "Ванячка" (назва звязана з непрыемным пахам серавадароду) і вакол яго да Шклоўскага лесу".

У 1576 г. мясцовасць наведаў польскі лекар Войцэх Ачко. Ён зрабіў першае медыцынскае апісанне лячэбных уласцівасцяў тутэйшых крыніц. Менавіта з гэтага часу Шкло пачынаюць наведваць для лячэння.

Падрабязныя апісанні "вод гаючых" маюцца ў пуцявых нататках нямецкага вучонага Ульрыха фон Вердума, якія ён зрабіў у 1670-1672 гг., падарожнічаючы ў "зямлю рускую" праз Польшчу. У сваім дзённіку даследчык пісаў: "у 1670 г. непадалёк ад вёскі Шкло невялікі пяшчаны пагорак пасля землятрусу з вялікім шумам праваліўся, а з ямы рынула столькі вады, што заліло побач ляжачае поля. Потым на месцы пагорка ўтварылася возера, якое мае каля 600 крокаў па акружнасці, там яшчэ і цяпер можна ўбачыць свежыя абрывы праваленай зямлі. Вада празрыстая і вельмі глыбокая, а на пах і смак аддае салетрою. Без сумневу, што сярністыя крыніцы, якія маюцца тут пад зямлёй і выклікалі гэты землятрус".

Курорт[правіць | правіць зыходнік]

У пасёлку знаходзіцца бальнеялагічны і гразевы курорт. Серавадародную ваду выкарыстоўваюць для купання, гідракарбанатна-кальцыевую — для піцця. Маецца былы санаторый Міністэрства абароны Украіны, які цяпер выкуплены прыватнай асобай.

Нафтуся-Шкло[правіць | правіць зыходнік]

Сярод крыніц Шкло з даўніх часоў існуе калодзеж глыбінёй 12 метраў, абсталяваны драўляным шахтавым зрубам. Назву ёй далі "Нафтуся": ад слова нафта. Сапраўды, змешваючыся з нафтавымі гарызонтамі падземных вод, яна набывае выразны газападобны пах. "Нафтуся-Шкло" ўяўляе сабой маламінералізаваную (0,7 г/л) гідракарбанатна-натрыева-кальцыевую ваду з утрыманнем сярністых вугляводаў, арганічных дабавак, мікраэлементаў (ёд, марганец, жалеза).

Серавадародныя крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

Выкарыстанне серавадародных крыніц паляпшае кровазвароту, асабліва перыферыйнага; прымяняецца для гінекалагічных серавадародных арашэнняў пры хранічных запаленнях і іншых захворваннях; яна спрыяе нармалізацыі артэрыяльнага ціску, павышэнню супраціўляльнасці скуры і слізістых абалонак да розных мікраарганізмаў.

Тарфяніста-мінеральныя лячэбныя гразі[правіць | правіць зыходнік]

Шклоўская лячэбная гразь - тыповы купарвасны асокава-трасцінавы тарфянік з высокім утрыманнем сульфатаў жалеза і алюмінія, а таксама серавадароду і бітумаў. Гэта абумоўлівае моцную кіслую рэакцыю і высокія лячэбныя ўласцівасці гразі. Лячэбны эфект выяўляецца ў памяншэнні болевага пачуцця, рассмоктванні рубцоў і запаленчых інфільтраў пасля аперацый і ран, гаенне гнойных ран і свіршчоў.

Маляўнічая прырода, чыстае лясное паветра, прыгажосць пейзажаў спрыяюць адпачынку і лячэнню.