Шпіль

Шпі́ль (ад ням.: Spill^[1]) альбо спі́чак (ад польск.: szpica, што ў сваю чаргу запазычана з ням. ням.: Spitze — «вастрыё»^[2]) — вертыкальнае востраканцовае завяршэнне будынка ў выглядзе моцна выцягнутага ўгору конуса ці піраміды. Асновай для шпілю часта была галка.

Крыніцы

↑ шпіль // Тлумачальны слоўнік беларускай мовы : у 5 т. / АН БССР, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа; пад агульнай рэдакцыяй К. К. Атраховіча (К. Крапівы). — Мінск: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя, 1977―1984.
↑ Спічак // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі,. — Мінск: Навука і тэхніка, 1978―.

Літаратура

Якимович, Ю. А. Зодчество Белоруссии XVI — середины XVII в. — Минск, 1991. (руск.)

Спасылкі

На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Шпіль

[1] шпіль // Тлумачальны слоўнік беларускай мовы : у 5 т. / АН БССР, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа; пад агульнай рэдакцыяй К. К. Атраховіча (К. Крапівы). — Мінск: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя, 1977―1984.

[esbm-2] Спічак // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі,. — Мінск: Навука і тэхніка, 1978―.

[1]

[2]

Слоўнікі і энцыклапедыі	Вялікая каталанская · Вялікая савецкая (1 выд.) · Britannica (11-th) · Britannica (онлайн) · Catholic (1997—…) · Treccani
Нарматыўны кантроль	GND: 4462310-0 · Microsoft: 181136755