Шу Цзін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Шуцзін
書經
Выданне
Мова арыгінала старажытнакітайская
Commons-logo.svg Медыяфайлы на Вікісховішчы

Шу Цзін («Кніга гісторыі» альбо «Кніга дакументаў», кіт. трад. 書經, упр. 书经, піньінь shū jīng) — адна з кітайскіх класічных кніг у складзе канфуцыянскага «Пяцікніжжа». Іншая назва — «Шан шу» 尚書 («Паважаныя пісанні»). Змяшчае дакументы са старажытнай гісторыі Кітая.

Змест[правіць | правіць зыходнік]

«Шу Цзін» з'яўляецца самым старажытным гістарычным зборнікам паданняў, пераказаў і міфаў аб гістарычных падзеях, урадах, зваротах, арганізацыйных прадпісаннях з 2357 па 627 год да н. э. у Кітаі.

Тэксты «Шу Цзін» адлюстроўваюць розныя эпохі. Рэдакцыя кнігі прыпісваецца Канфуцыю (551-479 гады да н.э.), які прывёў у парадак дакументы той эпохі, якія дайшлі да яго. Кніга змяшчае разважанні аб ідэальнай сістэме кіравання дзяржавай і таму вельмі шануецца ў Кітаі.

Часткі «Шуцзін» арганізаваны па 4-м найбольш раннім гістарычным перыядзе: Юй, Ся, Шан, Чжоу. Пры гэтым апошні раздзел найбольш змяшчае матэрыялы даказальна блізкія традыцыйнай гістарычнай датыроўцы тых часоў, у той час як сярод «ранніх» глаў трапляюцца сведчанні відавочных анахранізмаў: напрыклад, тэхналогія арбалетнага спуску, якая распаўсюдзілася ў эпохі Ваюючых царстваў, размяшчаецца ў апісанні неалітычнага перыяду.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • Карапетьянц А. М. Формирование системы канонов в Китае // Этническая история народов Восточной и Юго-Восточной Азии в древности и средние века. М., 1981
  • Чжао Нюлань. Историзация китайских мифов в «Шу цзине» // Научные труды. Вопросы языка и литературы. М., 1973;(рас.)
  • Nikkilä P. Early Confucianism and Inherited Thought in the Light of Some Key Terms of the Confucian Analects. Vol. 1.: The Terms in Shu Ching and Shih Ching. Helsinki, 1982.(англ.)