Эблаіцкая мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эблаіцкая мова
Краіны Эбла
Рэгіёны Сірыя
Вымерла да пачатку II тысячагоддзі да н.э.
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Афразійская макрасям'я

Семіцкая сям'я
Усходнесеміцкая галіна
Моўныя коды
ISO 639-1
ISO 639-2
ISO 639-3 xeb
IETF xeb
Glottolog ebla1238

Эблаі́цкая мова — мёртвая семіцкая мова, якая ўжывалася ў 3 тыс. да н.э. у г. Эбла, цяпер гарадзішча Тэль-Мардых (تل مرديخ) паміж Халебам і Хамай на захадзе сучаснай Сірыі. Адна з найстаражытных пісьмовых семіцкіх моў (пасля акадскай).

Мова вядомая дзякуючы архіву з каля 5000 гліняных таблічак, запісаных клінапісам, якія былі выяўлены ў 1974—1976 гг. падчас раскопак Эблы. Першым таблічкі змог перакласці Джавані Пеціната.

Эблаіцкая мова, як і акадская, адносіцца да ўсходнесеміцкіх моў, і магчыма, з'яўляецца дыялектам акадскай мовы дасарганаўскага перыяду.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • A. Archi. 1987. "Ebla and Eblaite, " Eblaitica 1. Ed. C.H. Gordon. Winona Lake, Indiana: Eisenbrauns. Pages 7-17.
  • Cyrus H. Gordon. 1990. "Eblaite and Northwest Semitic, " Eblaitica 2. Ed. C.H. Gordon. Winona Lake, Indiana: Eisenbrauns. Pages 127—139.
  • Cyrus H. Gordon. 1997. "Amorite and Eblaite, " The Semitic Languages. Ed. Robert Hetzron. New York: Routledge. Pages 100—113.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]