Эдуард Анатолевіч Хіль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эдуард Хіль
Эдуард Анатольевич Хиль
Eduard Khil.jpg
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя Эдуард Анатолевіч Хіль, пры хрышчэнні быў нарачоны Георгіем
Дата нараджэння 4 верасня 1934(1934-09-04)
Месца нараджэння
Дата смерці 4 чэрвеня 2012(2012-06-04)[1] (77 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі спявак
Пеўчы голас барытон і тэнар
Інструменты голас[d]
Узнагароды
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Дружбы народаў
Народны артыст РСФСР— 1974 Прэмія Ленінскага камсамола
edhill.narod.ru
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Эдуард Анатолевіч Хіль (4 верасня 1934, Смаленск — 4 чэрвеня 2012, Санкт-Пецярбург) — савецкі і расійскі эстрадны спявак (барытон), народны артыст РСФСР (1974).

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • 1962 — Чаромушкі — вакал
  • 1974 — Эдуард Хіль (дакументальны фільм, рэжысёр — Марына Галдоўская)
  • 1981 — Сем шчаслівых нот — камеа
  • 1985 — Блакітныя гарады (фільм-канцэрт, на музыку А.Пятрова)
  • 2004 — Яцінсотэстс — дырэктар клуба
  • 2011 — Грыфін — камеа

Прызнанне і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Лаўрэат 2-га Усерасійскага конкурсу артыстаў эстрады (1962)
  • Другая прэмія міжнароднага фестывалю эстраднай песні ў Сопаце (1965)
  • Заслужаны артыст РСФСР (1968)
  • Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971)
  • Народны артыст РСФСР (1974)
  • Прэмія Ленінскага камсамола (1976)
  • Ордэн Дружбы народаў (1981)
  • Ордэн «За заслугі перад Айчынай» 4 ступені (4 верасня 2009)
  • прыз Уцёсава
  • Прэмія «Залаты грамафон» за песню Я вельмі рады, бо я, нарэшце, вяртаюся дадому (26 лістапада 2011)
  • Прэмія «Стэпавы воўк» у намінацыі «інтэрнэт» (13 чэрвеня 2010)

Зноскі

  1. 'Mr. Trololo' Dies in St.Petersburg, Aged 77 Праверана 13 чэрвеня 2012.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]