Эдуард Эрдман

Эдуард Эрдман
Поўнае імя	ням.: Eduard Erdmann
Дата нараджэння	5 сакавіка 1896(1896-03-05)
Месца нараджэння	Цэсіс, Вендэнскі павет[d], Ліфляндская губерня, Расійская імперыя
Дата смерці	21 чэрвеня 1958(1958-06-21) (62 гады)
Месца смерці	Гамбург, ФРГ, Германія
Месца пахавання	Ольсдорфскія могілкі[d]
Краіна	Расійская імперыя, Трэці рэйх, ФРГ
Бацька	Georg Erdmann[d]
Маці	Wilma Ottilie Erdmann[d]
Месца працы	Кёльнская вышэйшая школа музыкі[d]
Музычная дзейнасць
Педагог	Conrad Ansorge[d]
Прафесіі	кампазітар, піяніст, музычны педагог, музыкант
Інструменты	фартэпіяна
Жанры	сімфонія
Грамадская дзейнасць
Партыя	Нацыянал-сацыялістычная нямецкая рабочая партыя
Узнагароды	прэмія культуры і навукі горада Кіля[d] (1953)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Эдуард Эрдман (ням.: Eduard Erdmann; 5 сакавіка 1896, Вендэн, Расійская Імперыя — 21 чэрвеня 1958, Гамбург) — нямецкі піяніст і кампазітар. Траюрадны пляменнік філосафа Іагана Эдуарда Эрдмана.

Біяграфія

Вучыўся музыцы ў Рызе ў піяністаў Брора Мёлерстэна (вучня Лешаціцкага) і Жана дзю Шатэна і арганіста Домскага сабора Харальда Кройцберга, затым, з 1914 г., у Берліне ў піяніста Конрада Анзорге і кампазітара Хайнца Тысена.

У 1920-я гг. Эрдман лічыўся адным з вядучых піяністаў Германіі, сумяшчаючы ў рэпертуары твора Бетховена і сучасных кампазітараў. Быў таксама прызнаны як прыкметная фігура сярод нямецкіх кампазітараў, пачынаючы з паспяховай прэм'еры яго Першай сімфоніі ў 1919 г. (прысвечана Альбану Бергу), уваходзіў у кола асноўных удзельнікаў Дзён новай музыкі ў Донаўэшынгене. З 1925 г. быў прафесарам Кёльнскай Акадэміі музыкі, аднак у 1935 г. з-за канфлікту з нацысцкім рэжымам сыйшоў у адстаўку і практычна перастаў выступаць і публікавацца.

У 1946 г. даў першыя пасля перапынку канцэрты, пачаўшы з цыклу з чатырох вечароў, прысвечанага забароненым у гітлераўскія часы кампазітарам: (Шонбергу, Хіндэміту, Кшэнеку і інш.). У 1950 г. вярнуўся да выкладання на пасадзе прафесара Гамбургскай Вышэйшай школы музыкі. 5 чэрвеня 1958 г. выступіў з апошнім канцэртам (на карысць хворы Клары Хаскіл). Значная частка кампазітарскай спадчыны Эрдмана так і засталася не выдадзенай і практычна не выконваецца.

Магіла Эдуарда Эрдмана

Позняе выкананне Эрдманам санат Франца Шуберта атрымала высокую ацэнку спецыялістаў. Серджыу Чэлібідаке вылучаў таксама яго працу з творамі Іагана Себасцьяна Баха.

Спасылкі

• Eduard Erdmann Архівавана 8 лістапада 2004.: Падборка водгукаў (ням.)