Эзэр Вейцман

Эзэр Вейцман
іўр.: עזר ויצמן
7-ы прэзідэнт Ізраіля 13 мая 1993 — 13 чэрвеня 2000
Папярэднік	Хаім Герцаг
Пераемнік	Кацав, Мошэ
міністр абароны Ізраіля[d] 20 чэрвеня 1977 — 26 мая 1980
міністр без партфеля Ізраіля[d] 13 верасня 1984 — 22 снежня 1988
дэпутат кнэсета[d] 13 чэрвеня 1977 — 20 ліпеня 1981
дэпутат кнэсета[d] 13 жніўня 1984 — 3 лютага 1992
Нараджэнне	15 чэрвеня 1924(1924-06-15)[…] Тэль-Авіў, Брытанскі мандат у Палесціне, Брытанская імперыя, Вялікабрытанія
Смерць	24 красавіка 2005(2005-04-24)[…] (80 гадоў) Кесарыя, Hof HaCarmel Regional Council[d], падраён Хадэра[d], Хайфская акруга[d], Ізраіль
Месца пахавання	Ор-Аківа[d]
Бацька	Yechiel Weizmann[d]
Жонка	Reuma Weizman[d]
Грамадзянства	Ізраіль
Партыя	Авода[d] Gahal[d] Маарах[d] Лікуд Yahad[d]
Адукацыя	школа «Рэалі»[d]
Род войскаў	Каралеўскія ваенна-паветраныя сілы Вялікабрытаніі[d] і Ваенна-паветраныя сілы Ізраіля
Званне	Алуф[d] і генерал
Бітвы	Другая сусветная вайна Араба-ізраільская вайна (1947—1949) Шасцідзённая вайна War of Attrition[d] Вайна Суднага дня[d]
Узнагароды	ганаровы грамадзянін Іерусаліма[d]
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Эзэр Вейцман (15 чэрвеня 1924, Хайфа, Палесціна — 24 красавіка 2005, Кейсарыя, Ізраіль) — ізраільскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт з 1993 па ліпень 2000 года.

Нарадзіўся ў Палесціне. Удзельнік Другой сусветнай вайны (служыў у Брытанскай арміі). Удзельнік Вайны за незалежнасць, лётчык. У 1958—1966 гадах быў камандуючым ВПС Ізраіля. Ён — другі (пасля Іцхака Навона) ураджэнец Ізраіля, які заняў у Ізраілі прэзідэнцкі пост. Пры гэтым першаму прэзідэнту яўрэйскай дзяржавы Хаіму Вейцману ён прыходзіўся пляменнікам.

У 1969 годзе заняўся палітыкай. Старшыня правай партыі «Херут». У 1977—1980 гг. міністр абароны ва ўрадзе М.Бегіна. Паступова пераходзіў на «левыя» пазіцыі. Эзэр Вейцман стаў пакуль апошнім прэзідэнтам Ізраіля, абраным ад партыі Авода, і першым, каму давялося скласці з сябе прэзідэнцкія паўнамоцтвы датэрмінова. Вейцман быў упершыню абраны на пасаду прэзідэнта ў 1993 годзе.

У 1998 годзе Кнэсет пераабраў яго на другі тэрмін. Ён сышоў у адстаўку ў ліпені 2000 года ў сувязі з абвінавачваннямі ў карупцыі.